دویچه وله: الکساندر لوکاشنکو، دیکتاتور بلاروس، با امضای قانون جدیدی که به او مصونیت مادام العمر می دهد و در عین حال مشارکت سیاسی مخالفان را دشوار می کند، گام دیگری در جهت تحکیم حکومت استبدادی خود برداشت.
الکساندر لوکاشنکو، رئیس جمهور بلاروس و متحد اصلی روسیه در جنگ اوکراین، قانون جدیدی را امضا کرده است که به او مصونیت مادام العمر می دهد و در عین حال مشارکت سیاسی مخالفانش را دشوارتر می کند.
وی بر اساس قانون جدیدی که روز پنجشنبه ۱۳ دی ماه به امضا رسید، یک قدم به تحکیم قدرت استبدادی و بلامنازع خود نزدیک شده و مصونیت مادام العمر را برای خود تضمین می کند.
بر اساس قانون جدید، اگر لوکاشنکو از سمت خود کنارهگیری کند، «نمیتواند در قبال اقداماتی که در رابطه با اعمال اختیارات ریاستجمهوری خود انجام داده است، پاسخگو باشد».
قانون جدید همچنین حمایت مادام العمر دولت از لوکاشنکو و خانواده اش را تضمین می کند. بر اساس این قانون، لوکاشنکو در صورت کناره گیری از قدرت، به عضویت مادام العمر در مجلس علیای پارلمان بلاروس خواهد رفت.
اگرچه این قانون ظاهراً برای همه روسای جمهور سابق و اعضای خانواده آنها در نظر گرفته شده است، اما در عمل فقط برای لوکاشنکو 69 ساله که حدود 30 سال است در قدرت بلامنازع بلاروس بوده است، اعمال می شود. به نظر می رسد امضای قانون جدید برای تضمین موقعیت وی در میهن تجارتات 2025 باشد.
سیاستمداران اپوزیسیون که از بلاروس گریخته اند نمی توانند نامزد میهن تجارتات شوند
علاوه بر این، این قانون شرایط را برای نامزدهای ریاست جمهوری آینده به میزان قابل توجهی دشوارتر می کند. بر اساس مقررات جدید، سیاستمداران مخالفی که در سال های اخیر از کشور فرار کرده اند، نمی توانند مجددا میهن تجارت شوند. بر اساس قانون جدید، تنها شهروندان بلاروسی که حداقل 20 سال در این کشور زندگی کرده اند و هرگز اجازه اقامت در کشور دیگری را نداشته اند، می توانند در میهن تجارتات شرکت کنند.
سوتلانا تیخانوفسکایا، رهبر اپوزیسیون بلاروس در تبعید، گفت که قانون جدید پاسخ لوکاشنکو به “ترس از آینده ای اجتناب ناپذیر” است.
تیخانوفسکایا در میهن تجارتات قبلی بلاروس در تابستان 2020 رقیب لوکاشنکو بود، اما در میهن تجارتات جنجالی و رویدادهای بعدی مجبور به ترک کشور شد و به لیتوانی گریخت.
اتحادیه اروپا نتایج میهن تجارتات ریاست جمهوری بلاروس در تابستان 2020 و ریاست جمهوری لوکاشنکو را به رسمیت نمی شناسد. در آن زمان اعتراضات گسترده مردم بلاروس به این نتایج با سرکوب شدید حکومت مواجه شد و بسیاری از مخالفان و چهره های اصلی اپوزیسیون این کشور به زندان افتادند.
