پس از انتشار قسمت یازدهم سریال «بازنده»، واکنش مخاطبان در فضای مجازی بسیار مثبت بود و بیشتر مخاطبان نوشتند که هم تعجب کرده اند و هم از دیدن آن لذت برده اند. بهانه ای برای پایان دادن به این سریال نگاهی داریم به ابعاد مختلف آن.
به گزارش فیلم نیوز، کارگردانی | امین حسین پور چند سال پیش با ساخت سریال کوتاه و متفاوت «درمانگر» به تعریف جدیدی در خلق یک اثر روانکاوانه و جنایی رسید. «درمانگر» در پنج قسمت ده دقیقه ای اکران شد و در قسمت پایانی مخاطبان می توانستند پاسخ همه معماها را دریابند. حسین پور در قسمت پایانی «درمانگر» مخاطبانش را غافلگیر کرد و پس از آن ساخت سریال جدیدش «بازنده» را آغاز کرد. «بازنده» از همان ابتدا رمز و رازهای زیادی را درباره کودک گمشده به مخاطب ارائه کرد. او در هر قسمت به یکی از شخصیتها اجازه میداد تا زندگی خودش را تعریف کند و به این ترتیب به تدریج ویژگیهای هر یک از آنها، پیشینه، تفکرشان در مورد مسائل مالی و احساساتشان را آشکار میکرد. با این روش در هر قسمت هم می توانستیم احتمال ارتکاب جرم در هر کدام را زیاد بدانیم و هم آنها را بی گناه بدانیم. در هر قسمت کارگردان معمایی جدید مطرح می کرد و داستان ها پیچیده تر می شد، به طوری که در چند قسمت آخر فکر می کردیم کارگردان توانایی پاسخگویی به همه سوالات و حل دقیق معماها را ندارد. حسین پور از ویژگی های شخصیت ها، گریم، فضای صحنه، رنگ، نور و موسیقی کمک گرفت تا مفهومی مرموز، وهم آلود، پیچیده و در عین حال ملموس خلق کند.
اسکریپت | حالا که به پایان سریال «بازنده» رسیده ایم، می توان با جزئیات بیشتری درباره قدرت فیلمنامه صحبت کرد. با سریالی اقتباسی روبرو هستیم و طرح کلی کار برگرفته از رمان «زن همسایه» نوشته شاری لاپنا است. «زن همسایه» رمان معروفی نیست و خیلی ها آن را نخوانده اند، اما نکته مهم اینجاست که بخش مهمی از ماجراها و روابط از این رمان بیرون آمده است. با این حال فیلمنامه یک سریال با فضای رمان و شخصیت پردازی های روی کاغذ کاملا متفاوت است. در سریال با شخصیت های کاملاً زنده و ملموسی مواجه بودیم که پیشینه و شناسنامه مخصوص به خود را داشتند و هر کدام به طور بالقوه می توانستند مقصر یا بی گناه باشند. حسین پور معادلات صحیحی را بین هر کدام طراحی کرد. او بذرهای درست و دقیقی را در طول داستان کاشت و در نهایت توانست از هر کدام به نفع این پایان موفق استفاده کند. ثروت مادر ارگوان، قتل پدرش توسط منصور، بیماری ارگوان و قتل همکلاسی، مخالفت خانواده با ازدواج ارگوان و کاوه، نزدیک شدن آوا به خانواده و در نهایت شام شب گذشته، همه آنها مثل یک پازل کنار هم قرار گرفتند. و تصویر نهایی بدون کوچکترین ابهامی است.
بازی ها | یکی از عوامل مهم موفقیت سریال «بازنده»، انتخاب صحیح بازیگران و درک درست آنها از نقش ها بود. همه آنها به جز علیرضا کمالی به دو صورت سرزنده و افسرده و غمگین دیده می شدند. با گذشت زمان آرایش آنها تغییر می کرد و علاوه بر این که وضعیت زندگی شان به هم می خورد و به سمت فروپاشی می رفتند، چهره هایشان زردتر و بی روح تر می شد. از آنجایی که طبق تعریف، هر یک از شخصیت ها می توانستند مقصر باشند یا نباشند، هر بازیگری سعی می کرد طوری بازی کند که مرموز به نظر برسد و اجازه ندهد مخاطب از آنها احساس راحتی کند. علیرضا کمالی بازیگر نقش بازپرس پرونده با اینکه در این ویژگی در جایگاهی مثل دیگران نبود اما از همه نظر عبوس به نظر می رسید. به دلیل اتفاقات تلخی که در گذشته شغلی و خانوادگی او رخ داده بود، تحمل او بسیار پایین بود و در برابر از دست دادن فرزند کاملا آسیب پذیر بود. در پایان سریال وقتی زیر باران راه می رفت و پشت تلفن گفت که حقیقت را می داند، اوج شکست این شخصیت را دیدیم.
طراحی صحنه | یکی از نکات مهم سریال «بازنده» طراحی صحنه و استفاده صحیح از قاب، رنگ و نور بود. طراحی خانه ارغوان و کاوه به گونه ای بود که از همان ابتدا احساس می کردیم قرار است اتفاقی در آنجا بیفتد. مدل پله ها، آسانسور و چیدمان خانه آوا این حس را بیشتر می کرد. فضای این سریال با فضای معمول سریال های پلیسی در فیلم ها و سریال های ایرانی متفاوت بود و این تفاوت علاوه بر افزایش جذابیت بصری سریال و یادآوری سریال های قدیمی خارجی به مخاطب کمک زیادی به نمایش تنهایی آدم ها و همچنین مرموز بودن داستان.
موسیقی | موسیقی سریال از همان ابتدا فضای پر التهابی را ایجاد کرد. در قسمت های مختلف همزمان با کشف رازی جدید و تمرکز بر شخصیت ها، از موسیقی کاملا مناسب استفاده شد و حساسیت صحنه را بالا برد. با این حال در هیچ کجا شاهد این موضوع نبودیم که موسیقی فراتر از فضای ملتهب سریال بازی کند و ترس را به دل مخاطب تحمیل کند. انتخاب دقیق موسیقی کمک زیادی به تکمیل این فضا کرد. با وجود اینکه نام روزبه بمانی به عنوان خواننده در تیتراژ ذکر شده بود، در هیچ مقطعی شاهد یک قطعه موسیقی با صدای او نبودیم و قسمت پایانی با یک موسیقی خارجی به پایان رسید.
پایان دادن | از آنجایی که قسمت پایانی سریال به تازگی منتشر شده است و احتمالاً بسیاری از افراد هنوز آن را تماشا نکرده اند، نمی توان با وضوح زیادی در مورد پایان آن صحبت کرد، اما فقط می توان گفت که بهترین انتخاب از بین گزینه های موجود و تقریباً همه انجام شده است. سوالاتی که از ابتدا مطرح شده بود پاسخ داده شد. در ذهن مخاطب شکل گرفت و جواب داد. با این تمهید، حضور هر شخصیت منطقی به نظر می رسد و اکنون می فهمیم که تمرکز بر پس زمینه همه شخصیت ها کاملا ضروری بوده است.
«بازنده» به نویسندگی و کارگردانی امین حسین پور و تهیه کنندگی احسان ظلی پور با بازی علیرضا کمالی، سارا بهرامی، صابر ابر، پیمان قاسم خانی، صدف اسپهبدی، رویا جاودنیا و… در یازده قسمت از روزهای جمعه توسط پلتفرم فیلمو منتشر شد. .
