سبقت قیمت خودروی کارکرده از قیمت کارخانه

اکنون ، این مسئله به حدی پیچیده است که حتی قیمت خودروهایی که چندین سال است فعالیت می کنند ، بالاتر از قیمت گرامری محصولات کارخانه است.

در این زمینه ، “دنیای اقتصاد” قیمت کارخانه هشت محصول بازار محبوب را با مدل های عملکردی خود مقایسه کرد تا روشن کند که چرا سیاست قیمت گذاری دستوری نه تنها منجر به کنترل قیمت ها شده است ، بلکه باعث اختلال در بازار و اجاره گسترده شده است. به طوری که خریدار یک ماشین از کارخانه پس از چند سال استفاده از این محصول می تواند آن را با قیمت گران تر از روز کارخانه بفروشد. یک پدیده منحصر به فرد که به نظر می رسد اثری از بازار خودروهای ایران است.

بررسی قیمت ها در بازار خودرو ، الگوهای معنی دار را نشان می دهد. همبستگی معکوس بین قیمت کارخانه و شدت شکاف قیمت اولین الگوی قابل مشاهده است. پاناروما پژو ، با قیمت کارخانه 2 میلیون Tomans ، شکاف 2 تا 5 درصد را تجربه می کند ، در حالی که دناپلاس با قیمت کارخانه 2 میلیون تومان ، تنها با 2 ٪ فاصله دارد. این رابطه معکوس نشان می دهد که سیاست سرکوب قیمت برای هر وسیله نقلیه شدیدتر اعمال شده است و منجر به اختلاف قیمت بیشتر با بازار و حتی با استفاده می شود. سیاستی که به نظر می رسد حامی است ، اما در عمل منجر به اجاره گسترده می شود و دسترسی واقعی به وسیله نقلیه را کاهش می دهد.

مقایسه قیمت خودروهای استفاده شده با قیمت گرامری آنها شامل سه پیام مهم برای سیاست ماشین کشور است. اولین و مهمترین پیام ناکارآمدی سیستم قیمت گذاری گرامری است. آنچه بازار خودرو را در وضعیت بحرانی فعلی نگه می دارد ، وجود مکانیسم های خودگردان است که به عنوان یک چرخه معیوب عمل می کنند. سرکوب قیمت کارخانه منجر به شکاف قیمت با بازار آزاد می شود. این شکاف تقاضا برای حدس و گمان را افزایش داده و عرضه را کاهش می دهد.

علاوه بر این ، افزایش تقاضا برای حدس و گمان منجر به افزایش بیشتر قیمت بازار آزاد خواهد شد. این افزایش قیمت ها فشار را برای سرکوب قیمت کارخانه بیشتر می کند و چرخه ادامه می یابد. چرخه معیوب که حتی در صورت افزایش تولید به دلیل تقاضای حدس و گمان به جای تقاضای مصرف کننده ، به راحتی شکسته نمی شود. این چرخه معیوب است که هزینه وسایل نقلیه را بیشتر از ماشین جدید درب کارخانه ساخته است. بنابراین سیاست قیمت گذاری گرامری با هدف حمایت از مصرف کنندگان کلیدی در نهایت در هدف خود کاملاً ناکارآمد بوده است.

پیام دیگری مبنی بر اینکه این تفاوت قیمت این است که ماشین یک کالای کاملاً سرمایه است. در حقیقت ، این خودرو از یک محصول مصرفی به یک دارایی مالی تبدیل شده است. این تحول عواقب عمیقی بر رفتار مصرف کنندگان و تولید کنندگان دارد. بررسی روند حفظ ارزش خودروهای استفاده شده و مقایسه آنها با سایر دارایی های مالی نشان می دهد که بازده سرمایه گذاری خودرو با سایر دارایی های سرمایه کاملاً رقابتی است. با این حال ، خریدار می تواند سالها از این محصول سرمایه استفاده کند و ارزش آن نه تنها کاهش می یابد بلکه هنوز هم بالاتر از قیمت گرامری خودرو است. پیام دیگری که این موضوع در مورد بازار خودروهای ایران وجود دارد ، حضور جسورانه فروشندگان است که در واقع انگیزه خوبی برای کار در بازار به آنها می دهد. فروشندگان می توانند در این بازار به خوبی سود ببرند و در نهایت به مصرف کنندگان واقعی آسیب برساند.

جزئیات اختلاف قیمت با توابع

اما به تفاوت بین قیمت های گرامری خودروهای جدید و مدلهای عملکردی نگاهی بیندازید. دنده Panaroma Peugeot ، یکی از محبوب ترین خودروهای موجود در بازار ایران ، نمونه بارز شکاف قیمت عمیق است. قیمت کارخانه این خودرو 3 میلیون تومن تعیین شده است ، اما مدل این مدل با 2 میلیون دلار در بازار معامله می شود. این بدان معنی است که تفاوت 2 میلیون تومن یا به عبارت دیگر افزایش 5 درصدی در نرخ کارخانه است.

این مدل با قیمت 2 میلیون دلار در بازار موجود است و این نشان دهنده افزایش 5 درصدی نسبت به قیمت کارخانه است. این شکاف بزرگ قیمت منجر به شکل گیری بازار سیاه و نمایندگی های گسترده در خرید و فروش خودرو شده است. GL GL یکی از محصولات نسبتاً جدید SAIPA است که دارای قیمت کارخانه 5 میلیون دلار است. اما مدل استفاده شده از این مدل به 2 میلیون تومان در بازار رسیده است که نشان می دهد تفاوت 2 میلیون تومن یا 2 درصد است.

قیمت کارخانه 6 -Peugeot TU2 5 میلیون Tomans است ، اما مدل این مدل برای 2 میلیون Tomans در بازار معامله می شود. این به معنای اختلاف 2 میلیون تومن یا 2 درصد از قیمت پس از دو سال است. قابل توجه قیمت 5 میلیون Tomans Model 2 است که نشان می دهد حتی اتومبیل های قدیمی تر از قیمت کارخانه محصولات جدید نیز پیشی گرفته اند. این پدیده عجیب نتیجه مستقیم سیاست قیمت گذاری گرامری و عرضه و تقاضای غیر متعادل در بازار است. یک گیربکس ساده با قیمت کارخانه 2 میلیون Tomans ارائه می شود ، اما مدل آن به 2 میلیون Tomans رسیده است که نشان می دهد تفاوت 2 میلیون تومانس یا 2 درصد است.

اما قیمت 5 میلیون Tomans Model 2 نیز مهم است که با وجود 5 سال کار خود ، هنوز هم بالاتر از قیمت کارخانه آن است. این پدیده نشان می دهد که در اقتصاد تورمی کشور ، این خودرو نه تنها یک کالای مصرف کننده بلکه یک سرمایه گذاری است. قیمت Samand Soren Plus EFS EFS 5 میلیون دلار است ، اما مدل آن الگویی از 2 میلیون Tomans در بازار است. بنابراین ، این خودرو 2 میلیون تومن یا 2 درصد قیمت دارد.

حتی مدل این خودرو با قیمت 5 میلیون دلار است که هنوز هم بالاتر از قیمت کارخانه است. Sarrar Quick یکی از ارزان ترین اتومبیل ها با قیمت کارخانه 5 میلیون دلار است. مدل مورد استفاده در بازار به قیمت 2 میلیون تومانس رسیده است که نشان دهنده تفاوت 2 میلیون تومان یا 2 درصد است. مدل این خودرو نیز با همان قیمت 5 میلیون دلار معامله می شود. این اختلاف قیمت نسبتاً پایین تر از سایر اتومبیل ها می تواند به دلیل کاهش تقاضای یا عرضه بیشتر این محصول باشد.

Sina S یک تجهیزات بنزینی با قیمت کارخانه 5 میلیون Tomans است و مدل آن به قیمت 2 میلیون Tomans در بازار رسیده است. این بدان معناست که فقط 2 میلیون تومن یا 2 درصد اختلاف قیمت. Rana Plus یک قیمت کارخانه 5 میلیون Tomans است ، مدلی که پس از حدود 2 سال با قیمت 2 میلیون Tomans استفاده می شود. مدل این مدل همچنین 2 میلیون دلار در بازار موجود است ، که نشان دهنده تفاوت 2 میلیون تومان یا 2 درصد از اختلاف قیمت در مقایسه با نرخ کارخانه است.

راهی برای خروج از بحران

مروری بر این اعداد نشان می دهد که سازنده سیاست گذاری با تحمیل سیاست قیمت گذاری دستوری ، یک ماشین ساز را تحمیل می کند. این زمانی است که هزینه های تولید نیز به شدت افزایش یافته است. براساس آخرین اطلاعات دفتر سرشماری ایران ، تورم عمومی به شدت تأثیر گذاشته است ، هزینه تولید خودرو در پاییز امسال نسبت به مدت مشابه سال گذشته 4.9 درصد افزایش یافته است. این زمانی است که سیستم NIMA از ابتدای فوریه رسماً از بین رفته و نرخ ارز تجاری در حال شناور است. این همچنین هزینه تولید را افزایش داده است به طوری که برخی معتقدند با از بین بردن ارز NIMA ، تأثیر افزایش 5 درصدی در اتومبیل های خانگی از بین رفته است. این موردی است که باعث شده است که خودروسازان به دنبال قیمت گذاری باشند.

هفته گذشته ، در جلسه ای از مدیران ایران با سهامداران این شرکت ، جمشید ایمانی ، یک گروه صنعتی ارشد قم ، ایران خمرو ، گفت: “ما از شورای رقابت و سازمان پشتیبانی خواسته ایم تا منابع را به صورت بعدی نظارت کنند ، یعنی هر ماه نظارت بر قیمت ماشین و قیمت خودرو.” بنابراین ، علاوه بر تغییر روش قیمت گذاری ، خودروسازان می خواهند قیمت رسمی محصولات خود را به صورت ماهانه تعیین کنند.

با توجه به افزایش هزینه های تولید و شکاف عمیق بین کارخانه و قیمت بازار و حتی قیمت گرامری و قیمت اتومبیل های استفاده شده ، این درخواست ممکن است تقاضای بزرگی نباشد. لازم به ذکر است که با موج جدید نرخ ارز ، قیمت خودرو شاهد افزایش بازار بوده است ، اما قیمت کارخانه به هیچ وجه تغییر نکرده است. در اصل ، اقتصاد کشور در سالهای اخیر چنان پایدار نبوده است که انتظار می رود قیمت محصولات خودروسازان در چند ماه گذشته ثابت باقی بماند. خروج از دور شرور قیمت گذاری و اجاره گرامری ، نیاز به یک تصمیم شجاعانه و نگاه طولانی مدت دارد. تصمیمی که منافع پایدار ملی را در مورد منافع زودگذر گروه های ذینفع در اولویت قرار می دهد. متأسفانه ، افزایش شکاف قیمت تنها یکی از نشانه های ناکارآمدی ساختاری سیاست گذاری خودرو در کشور خواهد بود.