حشمت الله قنبری در گفت وگو با خبرنگار به گزارش میهن تجارت، با اشاره به سالروز ورود بنیانگذار انقلاب اسلامی حضرت امام خمینی (ره) گفت: امام خمینی (ره) همزمان وارد ایران شدند. اولین در حالی که مورد استقبال میلیون ها انسان فداکار و عاشق قرار گرفته بود، راهی بهشت زهرا(س) شد. در راه بهشت زهرا از کنار حلبی آبادها در حاشیه تهران گذشت و با دیدن مردم آن بزرگوار و محرومی که در فقر مطلق و شرایط دردناکی به سر می بردند، می گفتند: اینها به من ربطی دارد و من با آنها.
چرا بهشت زهرا؟
وی افزود: شاید بپرسید چرا از بین همه مکان هایی که می توانست میزبان امام باشد، بهشت زهرا را انتخاب کرد؟ و چرا با دیدن حاشیه نشینان تمام توجه خود را به آنها معطوف کرد؟ عبور امام در چند جا با هجرت پیامبر گرامی اسلام (ص)پ) در سال 13، مأموریت همان رنگ و نزدیکی دارد. هنگامی که بزرگان یثرب از پیامبر اکرم (ص)پ) در خانه ها و املاک خود می خواستند محل سکونت برای یافتن گفت: “ترک کردن.” سبیل پس اینطور یک مأموریتراه را برای شتر بگذار، او عامل است. شتر جلوی خانه ابوایوب انصاری رفت فقیرترین ساکن یثرب زانو زد. محل زانو زدن شتر پیامبر زمینی متعلق به دو یتیم به نام سهل و سهیل بود که آن را برای فروش گذاشته بودند. آن زمین به قیمت مناسب برای یتیمان خریداری شد و در همان محل مسجدی ساخته شد و در آن مسجد عقد اخوت منعقد شد.
رئیس ستاد دهه فجر انقلاب اسلامی تصریح کرد: سیره رسول خدا یعنی برخورد نظام و دولت اسلامی با فقرا و یتیمان و اربابان و صاحبان قدرت و ثروت و شما نمی کنید زمانی به آرامش و عزت می رسند که اولاً در جامعه گرسنه و برهنه و تشنه وجود نداشته باشد و ثانیاً تمایل و گرایش مسئولان و مسئولان به مظلوم و حذف مظلوم باشد.
وی تاکید کرد: محرومیت از سطح معیشتی مسئولان ظلم بزرگی است که باورها و اعتماد مردم را به آنها از بین می برد. امام نیز از رسول خدا اطاعت کرد و سخنان رسول خدا را ترجمه و بازخوانی کرد. عبارت «اینها زاغه نشینان و مستضعفان با من و من با آنها کار دارم» به معنای بدنه جامعه است، اما اینها اولیای امور هستند و هرگز نباید از بافتار در حاشیه قرار گیرند. زندگی مسئولان و قوانین خاص و عام و مصالح دستگاه قضایی کشور.
این انقلاب نتیجه ایثار خالصانه شهداست
قنبری در پاسخ به این سوال که چرا بهشت زهرا اولین مقصد امام بوده است؟ وی تصریح کرد: این موضوع نشان دهنده نشاط و شادابی شکرگزاری امام است. امام با عمل خود به مردم فهماند که انقلاب حاصل فداکاری و سخاوت بی پایان، خالصانه و مؤمنانه شهداست و با تکیه بر فرهنگ شهادت و تکریم شهداست که عزت و عظمت شهداست. مردم، استقلال کشور و احترام مقامات و مسئولان حفظ خواهد شد.
وی افزود: در دوران نهضت امام (ره) و انقلاب اسلامی و اکنون پس از گذشت 45 سال از عمر پربرکت انقلاب، در تمام بحران ها و طوفان ها و طوفان ها، شهدا کلیدواژه نجات هستند. بیماری ها شده است. وقتی کلمه مبارک شهید به جنگ تحمیلی وصل شد، ما صاحب دفاع مقدس شدیم، وقتی به حرم و حرم اهل بیت تعرض شد، شهید مدافع حرم معنایی بی نهایت پیدا کرد، از شهدای مدافع حرم. انقلاب اسلامی به شهدای دفاع مقدس، از آنجا به شهدای مدافع حرم و حرم اهل بیت و از شهدای مدافع حرم تا شهدای امروز جبهه مقاومت و شهدای امن، سلامت و خدمت، همیشه بستر شهدا الهام بخش مجاهدان و ملت بزرگ ایران هستند. از این رو انتظار می رفت شخصیت بزرگ و کم نظیری که تصمیم به اطاعت از همه ادیان توحیدی دارد، حکومتی مبتنی بر دین، زمان خود را و فطرت انسانی را برای زیارت شهدای راه خدا برپا کنید.
امام هرگز به غیر از خدا فکر نمی کرد
این محقق و استاد تاریخ اسلام اذعان داشت: در آن روزهای پر التهاب که امام از عراق خارج شده بودند و دولت بختیار نیز مانع ورود امام می شد و از طرفی نگرانی های زیادی از سوی سران ارتش شاهنشاهی وجود داشت. در مورد نیت هواپیمای امام. وی در پاسخ به این سوال خبرنگار که چه کسی احساسات امام را پرسید؟ گفت: هیچ احساسی ندارم. در آن روزها سخنان و احادیث زیادی درباره «من هیچ احساسی» امام مطرح شد، اما حقیقت سخنان امام را باید از نیت، قلب، منش و رفتار امام استخراج کرد، زیرا امام هرگز به چیزی فکر نمی کرد. غیر از خدا و راه مبارزه و حرکت و انقلاب فقط برای خدا بود. انتخاب نکرد
آنهایی که بدن امام را تعقیب کردند از جمعیت 12 بهمن 57 بیشتر بودند
وی خاطرنشان کرد: به همین دلیل امام هرگز حتی یک لحظه خود را بدهکار مردم نمی دید و از استقبال پرشمار و باشکوه خود می دانست که مردم برای رضای خدا به استقبال او آمده اند. پذیرش امام (ره) پذیرش اسلام و نظام اسلامی بود، لذا تا لقاء الله هرگز دچار عجب نشد و زندگی پاک و الهی داشت.
قنبری ابراز کرد: من هیچ احساسی ندارم یعنی همه چیز از خداست، هیچ احساسی ندارم، یعنی شهادت لطف بزرگی است و این زندگی و زندگی الهی امام (ره) بود که از دنیا رفت. پس از 10 سال حکومت پرماجرا، در حالی که اسکورتان پیکر مطهرش در سال 1957 بسیار بیشتر از پذیرای او بودند.
منبع : به گزارش میهن تجارت
