ارتش، ستون غیرت؛ سایه‌بان ملت

هنگامی که طوفان انقلاب در سال 6 به کاخ های شیشه سلطنت حمله کرد ، ارتش امپریال نیز به دو روش ایستاد: یا همراهی از سلسله ای که ریشه در خون مردم داشت فراخوانی مردی که از تبعید آمده بود اما قلب ها را فتح کرده بود. بسیاری از بدن ارتش ، قلب در یکسان مرد داشت مردی که عباس خاک او روشن است دوش گرفتن تاریخ افتاد و با نگاهی ، بخش بیدار شد در آن روزها ، در قلب سنگرهای ساکت ، سربازانی بودند که به خمینی کیبله دعا می کردند. سلاح روی شانه ، اما قلب آنها در پله های انقلاب.

انقلاب پیروز شد و ارتش در قلب شبهات. برخی ، افراط گرایان چپ ، بر انحلال او حاکم بود. اما امام خمینی ، مانند کاپیتان که طوفان را به خوبی می شناسد ، ارتش را به آنجا آورد ساحل انقلاب هدایت شد. “ارتش ، ارتش امروز محمد “مخالفت با ارتش مخالفت با اسلام است.” از همان جمله ، ستون های جدید ارتش جمهوری اسلامی ایران آرایش کردن نصب شد

وقتی جنگ آمد ، ارتش ایستاد

با شروع کردن تجاوز به ارتش باساولین سربازان ایران نظامی بودند. کسانی که هنوز پاکسازی سیاسی می پوشیدند خمیده بودند ، اما یک اراده محکم ، در مقابل دشمن ایستادند. روزهایی که نگهبانان انقلابی تمدید شده بودند و پوتین ها هنوز به درستی لگد نشده بودند ، ارتش بود که جبهه را دفن کرد. خاردار هر چند مقاومت مردمی و سپاه آن را نگه داشت ، اما این توپخانه و ارتش بود که آن را با خون او آبیاری می کرد.

از این سالها آتش و آهن ، ستاره ها بلند شدند. یکی مردی بود که نام او بعداً به یک تاکتیک تبدیل شد: سید شیرازی. ستوان شهید علی سید شیرازی ، با لبخندی سربازش وت هوش سیستم منحصر به فرد او نه تنها فرمانده مزارع بلکه قهرمان قلب ها بود. او ارتش بود که در قلب سربازان بود. پل بین عقلانیت ارتش شجاعت سپاه هنگامی که در سالهای پس از جنگ ، ترور از تاریکی بلند شد تا لامپ مانند آن را خاموش کند سید نه خاموش و نه فراموش شده. به عنوان پرچم ، افق نامگذاری شد.

ارتش ، قربانی کردن ملت

شعار آنها از شعار معمول نبود ؛ از خون بود ، از تعهد: “ارتش ، قربانی کردن ملت و این شعار نه تنها در میدان نبرد معنی داشت. از زمین لرزه های ویرانگر رودبار و بم گرفته تا سیل های لورستان و عققی ، ارتش همان بود که به میدان آمد. نه با مخازن ، بلکه با چادرهای امدادی. نه با اسلحه ، که با دست سرمایه و و قلب درد ارتش در زیر خاک پا مردم شدند ، به طوری که خانه ها مجدداً ویرانه ها را زنده می کنند و زندگی می کنند.

ساختار ، اما با روح ایمان زنده است

امروز ارتش جمهوری اسلامی ایران با چهار بال: نیروی زمینی ، نیروی هوایی ، نیروی دریایی و نیروی هوایی. تحت نظارت کارمندان هماهنگ ، مانند یک ارکستر با یک فرمان واحد ، همه نیروها با هماهنگی عمل می کنند. سازمان هایی مانند ایدئولوژی سیاسی ، حمایت از اطلاعات و تحقیقات استراتژیک ، ریشه های فکری و حفاظت از این تنه خیره کننده را تغذیه می کنند.

افسران و دانشگاه های کارکنان ، نه فقط مراکز آموزش و پرورش بلکه کارگاه های آموزشی آنها سرباز هستند این می تواند یکدیگر باشد.

مأموریت: محافظت از حریم خصوصی و ایمان ایران

طبق قانون مهر 2 ، ارتش وظیفه محافظت از یکپارچگی ارضی ، مقابله با هرگونه تهدید نظامی ، کمک به سایر نیروهای در مبارزه با مظلوم و کمک به ملل مظلوم مسلمان را بر عهده دارد. اما مأموریت ارتش تنها ارتش نیست ؛ ارتش یک فرهنگ اسلامی مأموریت در بدن خود است بد استدستیابی به خودکشی ، آموزش و حتی در ساخت کشور ، شریک و سهم مردم باشید

ارتش که محبوب ماند

از آن نوزدهم فوریه که خانه دار آنها به دیدار امام رفتند و یک عکس تاریخ را تغییر داد ، تا امروز ارتش ، در کنار ملت این یک خط جسورانه است و روبرو نیست: وفاداری. ارتش ، در ترکمنستان ، در کردستان ، در غرب آذربایجان ، با شورشیان و مزدوران بیگانه روبرو شد ، اما به مردم بازگشت.

حتی در روزهایی که توطئه های ارتش وی فرسوده شد ، حتی وقتی ستوان ژنرال قرانی ، اولین رئیس ستاد مشترک ارتش ، به دلیل جاه طلبی ها و ناسازگاری ها استعفا داد و بعداً توسط گروه فرگان ترور شد ، ارتش خم نشد. خمینی کبیر دوباره و در تاریخ 20 آوریل ، روز ارتش باز شد. روزی که در آن زمان ، سال -سال ، نه فقط یادآوری کردن قدرت نظامی ، کدام سند پیوند ارتش وت ملت شد

و امروز …

امروز ارتش ایران روی پشت بام غرور ایستاده است. نه به دلیل سلاح ، بلکه برای مردانگی. نه به خاطر تمرینات ، بلکه به دلیل دوستی با مردم. در کنار IRGC ، اجرای قانون و سایر مدافعان میهن ، ارتش ایران به گونه ای تبدیل شده است که ترس از حمله نظامی کلاسیک به ایران ، نه از دیپلماسی ، بلکه از اقتدار این نهاد.

ارتش که نیست ضمیمه قدرتهای بیگانه ، که از قلب گرفته شده است ملت است ؛ ارتش که فقط نمی گوید “فداکاری ملت” بلکه زندگی می کند.