کدام کلان‌شهرها رکوردار بیشترین بارش‌های پاییزی است؟

به گزارش خبرنگار به گزارش میهن تجارت، بر اساس اطلاعات سازمان هواشناسی، با توجه به فعالیت سامانه بارشی در کشور، در هفت روز گذشته منتهی به 22 آذرماه به طور میانگین 5.5 میلی متر بارندگی به ثبت رسیده است که این میزان بارندگی است. در بلند مدت 7.9 میلی متر بود. میانگین بارندگی در این ماه 7.4 میلی متر است اما میانگین بلندمدت بارندگی 24.7 میلی متر است، بنابراین میزان بارندگی در این ماه نسبت به بلندمدت کاهش چشمگیری داشته است.

بر این اساس از ابتدای سال آبی جاری (از ابتدای مهر تاکنون) به طور میانگین 32.6 میلی متر بارندگی به ثبت رسیده است در حالی که میانگین بلندمدت بارندگی 51.7 میلی متر و میزان بارندگی در این مدت است. 36.9 میلی متر در مقایسه با بلند مدت است. درصد کاهش یافته است.

میزان بارندگی در شهرهای بزرگ چگونه بوده است؟

در هفت روز گذشته کلانشهر اصفهان 3.1 میلی متر بارندگی را به ثبت رسانده که نسبت به بارندگی بلندمدت 3.6 میلی متری کاهش داشته است. این کلانشهر از ابتدای ماه جاری تاکنون 3.3 میلی متر بارندگی داشته که نسبت به بارندگی 11.9 است. بارندگی بلندمدت 8.7 میلی متر کاهش داشته که از ابتدای سال آبی امسال تاکنون 13.1 میلی متر بارندگی داشته است در حالی که میانگین بارندگی این استان در بلندمدت 21.3 میلی متر است که این آمار کاهش 8.2 میلی متری را نشان می دهد. میلی متر بارندگی نسبت به بلندمدت است، با توجه به میانگین بارندگی این شهرستان در سال گذشته که 13.3 میلی متر بود، میانگین بارندگی در سال آبی امسال نسبت به سال گذشته 0.2 میلی متر افزایش داشته است.

شیراز نیز در هفت روز گذشته حدود 6.8 بارندگی داشته و نسبت به میانگین بلندمدت 21.5 میلی متری 14.7 میلی متر کاهش نشان می دهد. از ابتدای فصل جاری تاکنون 53.4 میلی متر بارندگی در این کلانشهر به ثبت رسیده است. و ۵۵ میلی‌متر کمتر از بارندگی بلندمدت ۱۰۸.۴ میلی‌متری است، بارندگی این کلانشهر ۶۷.۶ میلی‌متر کمتر از ۱۲۱ میلی‌متر سال گذشته است.

اهواز در هفت روز گذشته 5.9 میلی متر بارندگی داشته است. این شهر در درازمدت در این بازه زمانی تنها 12.6 میلی متر بارندگی داشته است، به طوری که بارش ها در هفت روز گذشته 6.7 میلی متر کاهش داشته است که 58.5 میلی متر بارندگی اهواز از ابتدای سال آبی جاری تاکنون نسبت به میانگین بلند مدت 63.7 میلی متر است. 2 میلی متر کاهش داشته است که البته به طور کلی این بارندگی ها نسبت به میانگین بارندگی 21.1 میلی متری پارسال 37.4 میلی متر افزایش نشان می دهد.

کرج هم قسمتی از با 1.6 میلی متر بارندگی در هفت روز گذشته نسبت به میانگین بلندمدت 12.7 میلی متری 11 میلی متر کاهش بارندگی داشته است. 112.7 میلی متر بلندمدت 50.9 میلی متر کاهش داشته است که با وجود این بارندگی های کم نسبت به سال گذشته که این شهرستان 42 میلی متر بارندگی داشت، 19.8 میلی متر افزایش بارندگی داشته است.

کلانشهر تهران در هفت روز گذشته 1.6 میلی متر بارندگی داشته است. میزان بارندگی در این استان در دراز مدت 8.1 میلی متر است. در واقع میزان بارندگی در این مدت نسبت به بلندمدت 6.5 میلی متر کاهش داشته است، از ابتدای فصل جاری کلان شهر تهران با 32.4 میلی متر بارندگی نسبت به بارندگی بلند مدت 35.1 میلی متر کاهش داشته است. 67.5 میلی متر کمبود بارندگی نسبت به بلندمدت، پارسال در همین بازه زمانی 20.1 میلی‌متر بارندگی داشته است، بنابراین سال آبی امسال 12.3 میلی‌متر افزایش داشته است.

تبریز در هفت روز گذشته ۱۳ میلی‌متر بارندگی داشته که نسبت به بارندگی‌های بلندمدت ۴.۴ میلی‌متری ۸.۶ میلی‌متر افزایش داشته است. از ابتدای فصل جاری تاکنون 45.1 میلی‌متر بارندگی در این کلانشهر ثبت شده است که این رقم در مقایسه با 56 میلی‌متر است. 7 میلی‌متر بلندمدت 11.7 میلی‌متر کاهش داشته است، این کلانشهر در مدت مشابه سال گذشته 25.7 میلی‌متر بارندگی داشته است. بارندگی امسال 19.4 میلی متر افزایش یافته است.

مشهد نیز در هفت روز گذشته 1.6 بار بارندگی داشته که در مقایسه با بارندگی بلندمدت 3.7 میلی متری 2.2 میلی متر کمتر است. این کلانشهر نیز از ابتدای فصل جاری تاکنون 18.4 میلی متر بارندگی داشته است. در بلندمدت 30.9 میلی متر بارندگی داشته است به طوری که میزان بارندگی در این بازه زمانی نسبت به بلندمدت 12.5 میلی متر کاهش داشته است، این کلانشهر نیز نسبت به 17 میلی متر بارندگی 1.4 میلی متر افزایش داشته است. سال گذشته

وضعیت بارندگی در شهرهای بزرگ

احد تعزیفی، رئیس مرکز ملی خشکسالی و مدیریت بحران سازمان هواشناسی: وی در گفت وگو با خبرنگار به گزارش میهن تجارت، با بیان اینکه مجموع داده های وزارت نیرو و هواشناسی نشان می دهد روند بارندگی ها در 50 سال گذشته در کشور کاهشی بوده است، اظهار کرد: این موضوع با بارش سینوسی متفاوت است که یک. در سال بارندگی مطلوب و سال بعد نامطلوب است، زیرا اساس آنها با نوسانات بدون ثبات مواجه است، اما روند کلی این بارندگی ها کاهشی است و تقریباً این بارندگی ها بین 0.8 تا 0.9 میلی متر در سال کاهش یافته است.

وی بیان کرد: اگر به پنج دهه گذشته برگردیم میانگین بارندگی در کشور حدود 250 تا 260 میلی متر بوده اما در دهه گذشته به 200 تا 210 میلی متر رسیده است که نشان می دهد در 50 سال گذشته 40 تا 50 میلی متر بوده است. میانگین بارندگی کشور کاهش می یابد. کاهش یافته است که یکی از شرایط ناخوشایند محسوب می شود، زیرا میانگین بارندگی در ایران حدود یک سوم تا یک چهارم جهان است.

رئیس مرکز ملی خشکسالی و مدیریت بحران سازمان هواشناسی ادامه داد: از سوی دیگر شدت تبخیر و تعرق در ایران بیشتر از میانگین جهانی است، این دو موضوع نشان می دهد که همین میزان کاهش بارندگی ها باعث می شود. منابع آبی کشور در دسترس نیست همچنین این عوامل و دخالت های انسانی و نوعی استفاده نادرست و مدیریت نه چندان مناسب آب های سطحی باعث کم آب شدن تعداد قابل توجهی از رودخانه ها شده است به طوری که برخی رودخانه های دائمی به رودخانه های فصلی تبدیل شده و برخی رودخانه های فصلی عمر بسیار کوتاهی دارند. با خشکسالی مواجه شدند.

وی در پاسخ به این سوال که کدام مناطق ایران با کمبود بارندگی مواجه هستند؟ وی افزود: مطمئناً در سه سال گذشته با کمبود بسیار شدید بارندگی در کشور مواجه بودیم و در این سال فقط مناطق غرب و جنوب غرب بارندگی نرمال و برخی نقاط بارندگی بیش از حد نرمال داشتند. و سایر مناطق بارندگی بسیار کمتری نسبت به حالت عادی داشتند.” .

وظیفه ادامه داد: به طوری که در خراسان رضوی حدود 53 درصد بارندگی کمتر از میانگین بلندمدت بوده و بارندگی بسیار کم حاکم بوده است. در تهران نیز با کمبود 41 درصدی بارندگی مواجه بودیم که البته میزان بارندگی پایتخت از ابتدای امسال تاکنون تنها 59 درصد بوده است.

وی با بیان اینکه امسال وضعیت بارندگی ها در کلانشهر اصفهان نزدیک به نرمال بوده به ویژه بارندگی در حوضه زاینده رود بسیار خوب ثبت شده است، اظهار کرد: با توجه به کمبود بارندگی های به جا مانده از گذشته، شاهد شرایط مساعدی نیستیم، در چنین شرایطی. به گونه ای که حتی ما با فرونشست دشت های شهر اصفهان و نواحی جنوبی خارج از شهر به ویژه شرق اصفهان مواجه هستیم و این وضعیت فرونشست زمین در برخی مناطق ایران از جمله استان های کرمان وجود دارد. همدان، مناطق مرکزی، جنوب تهران، اصفهان، خراسان رضوی و نگرانی عمده ای در سطح کشور ایجاد کرده است.

رئیس مرکز ملی خشکسالی و مدیریت بحران سازمان هواشناسی گفت: کاهش بارندگی نتیجه تغییر دمایی است که در دنیا رخ داده و مختص ایران نیست، افزایش دما در بسیاری از نقاط جهان باعث تغییر رژیم و الگوی بارش ها و متناسب با خشکسالی ها شده و فراوانی خشکسالی ها را در برخی مناطق مانند جنوب اروپا و منطقه خاورمیانه افزایش داده است.

وی افزود: از این رو با توجه به افزایش دما، شاهد سال های خشک بیشتری در ایران و خاورمیانه و همچنین کشورهای جنوب اروپا مانند اسپانیا، پرتغال و یونان هستیم که امسال با خشکسالی های شدید و گسترده مواجه شدند و از سوی دیگر آتش سوزی جنگل ها در این کشورها. مناطق، همچنین در آمریکای شمالی در کانادا گزارش شده است.

سوزیف اضافه کرد: بنابراین بخش عمده کاهش بارندگی را تغییر اقلیم تشکیل می دهد و بخشی از آن ناشی از تغییرات انسان در طبیعت مانند سکونت گاه، راه سازی و یا چرا چرای بی رویه دام در مراتع منجر به دگرگونی بافت و کاهش نفوذپذیری خاک می شود و با وجود بارندگی در آن مناطق فرصت بسیار کمی برای نفوذ به زمین دارد یا به عبارتی تغذیه آنطور که باید انجام نمی شود.

وی ادامه داد: میزان بارندگی در ایران کاهش یافته است، البته مقایسه بارندگی منوط به نوسانات است. به عنوان مثال، در سال 1397 میانگین بارندگی در کشور بیش از 300 میلی متر بوده است، اما در سال آبی 1400-1401 میانگین میزان بارندگی در ایران به 115 میلی متر رسیده است که نسبت این بارندگی ها بیش از دو برابر است.

رئیس مرکز ملی خشکسالی و مدیریت بحران سازمان هواشناسی تصریح کرد: این نوسانات بارندگی همواره در کشور وجود دارد اما از سوی دیگر روند کلی بارش ها کاهشی بوده است به طوری که طی سه سال گذشته میزان بارندگی در ایران کمتر از 200 میلی متر بود. مقدار آن برابر با میانگین بارندگی در 10 سال گذشته است.

وی خاطرنشان کرد: این گونه کمبودها در طبیعت فراموش نمی شود، زیرا زمانی که بارندگی در یک سال کاهش می یابد، فعالیت های روزانه، فصلی و سالانه ما همچنان دائمی است، یعنی از سفره های زیرزمینی برای کشاورزی، صنعت و شرب برداشت می کنیم، اما منابع آبی که باید از طریق بارندگی ها برای تامین و تجدید تغذیه طبیعی جداول استفاده شود، به هیچ وجه انجام نخواهد شد، زیرا از سوی دیگر، برداشت بسیار بیشتری از تجدید پذیر طبیعت است و سفره های زیرزمینی کشور به تدریج در حال کاهش است و این موضوع حیاتی در آینده باعث نگرانی زیادی برای تامین آب حتی برای مصارف شهری و آب شرب خواهد شد.