سایه سنگین بی‏‏‌اعتمادی بر بازار سرمایه – به گزارش میهن تجارت

بازار سرمایه یکی از روزهای چالش برانگیز تجارت را در هفته آخر ماه مه تجربه کرد و نوسانات قابل توجهی در شاخص کلی و شاخص کل با خروج سنگین سرمایه واقعی همگام بود. در آخرین روز معاملاتی هفته گذشته ، ارزش خرد در کانال 4 و دوباره سایه اعتماد به نفس در بازار سهام بود.

افت قابل توجه شاخص ها ، به جای اینکه ریشه در عملکرد شرکت ها یا تحولات اقتصادی داشته باشد ، بازتابی از ابهام عمیق بر آینده مذاکرات سیاسی است. شرکت کنندگان در بازار به درستی فهمیده اند که سرنوشت بازار سرمایه در سطح فعلی بیش از هر زمان دیگری مربوط به تحولات دیپلماتیک و وضعیت مذاکرات است. از دیدگاه روانشناختی ، بازار سرمایه این روزها بیش از هر زمان دیگری در عدم اطمینان است.

سرنوشت مبهم مذاکرات سیاسی باعث شده است که حتی تحلیلگران حرفه ای نیز نتوانند از چشم دقیق چشم استفاده کنند. از آنجا که روزانه اخبار غیررسمی و متناقض از روند مذاکرات منتشر می شود ، بازار سرمایه روش خاصی پیدا نمی کند. این امر به جای تجزیه و تحلیل عملکرد شرکت ها ، بخش قابل توجهی از سرمایه گذاران بازار را برای ترغیب اخبار سیاسی و تحولات بین المللی به وجود آورده است. رویکردی که بازار را از مدار تجزیه و تحلیل اساسی دور کرده و باعث شده است که شرکت کنندگان در بازار سرمایه نسبت به هرگونه کوچک یا شایعه ، یک واکنش عاطفی واکنش نشان دهند و به نوسانات کوتاه مدت و خطرناک تبدیل شوند.

از طرف دیگر ، ابهام در سیاست خارجی نیز تأثیر خود را بر سایر متغیرهای کلیدی اقتصاد داشته است. در این میان ، نرخ ارز بی ثبات تر شده است ، سیاست پولی و مالی به چالش کشیده شده است و شرکت ها به برنامه های بلند مدت خود شک کرده اند. با این حال ، بازار سرمایه نسبت به همیشه به ثبات ، شفافیت و پیش بینی بیشتری نیاز دارد. با نزدیک شدن به فصل ، انتظار می رفت که بازار برای استقبال از سهم ارزشمند و سودآور کمی منطقی تر شود ، اما واقعیت این است که افق مبهم سیاست خارجی و اخبار متناقض در مورد مذاکرات باعث شده است که رفتار محافظه کارانه و مشکوک در بازرگانان باشد. در کنار فضای سیاسی مبهم ، چالشی وجود دارد که می تواند تأثیر جدی بر سودآوری شرکت های بزرگ سهام داشته باشد. با شروع فصل گرما و افزایش مصرف داخلی ، برخی از صنایع بزرگ ، به ویژه در فلزات اساسی ، گروه های سیمان ، پتروشیمی و معدنی ، با محدودیت های جدی در تأمین برق روبرو بودند. این نه تنها بر تولید و فروش آنها در کوتاه مدت تأثیر می گذارد ، بلکه باعث تجزیه و تحلیل سودآوری فصلی نیز شده است.

ادامه این شرایط می تواند گزارش های سه ماهه و حتی شش ماهه را کاهش دهد. بر این اساس ، سیگنالهایی مانند افزایش اوراق بهادار دولتی ، سیاست های مالی انقباضی یا ابهام در بودجه نیز می توانند فشار بیشتری به بازار وارد کنند. اگرچه در برخی از نمادهای ریالی یا سهام کوچکتر ، می توان حرکات مقطعی را شکل داد ، اما روند کلی بازار هنوز خبرهای شکننده و سیاسی خواهد بود. معتمدان بازار سرمایه و سیاست گذاران اقتصادی در چنین جو کار سختی دارند. بازگرداندن اعتماد عمومی ، جلوگیری از سقوط بیشتر و تقویت ورود سرمایه ، نیاز به تصمیماتی فراتر از تزریق نقدینگی متقاطع یا تشکیل پشتیبانی دارد.

بازار تا زمانی که تصویری روشن از آینده اقتصادی کشور ارائه شود ، در یک وضعیت دفاعی باقی خواهد ماند. بنابراین بازار سرمایه ایران در یک صلیب حساس قرار دارد -اگرچه پتانسیل های اساسی هنوز در بسیاری از صنایع وجود دارد ، اما تحقق این پتانسیل ها مستلزم از بین بردن ابهامات کلان و ایجاد چشم انداز اقتصادی و سیاسی پایدار است. بازار سرمایه برای بازگشت به مسیر رشد باید اطمینان داشته باشد. تضمین ای که فقط با شفافیت در سیاست گذاری ، پیش بینی روابط خارجی و پشتیبانی هدفمند از سرمایه گذاران حاصل می شود.

تا آن زمان ، به نظر می رسد که بورس سهام همچنان در سایه خواهد بود و رشد پایدار فقط در صورت از بین رفتن سایه رخ خواهد داد. با وجود همه چالش ها و جو در بازار سرمایه ، به نظر می رسد رفتار بازار تا حدودی متعادل و بهبود یافته است. تجربه نشان داده است که بازار سرمایه ایران پاسخ سریع به اخبار سیاسی دارد ، به ویژه هنگامی که برخلاف انتظارات بدبینانه شکل می گیرد.

منبع: دنیای اقتصاد