صیادان دیری به صیدهای غیرمجاز اعتراض کردند/ «ترال» را برای همیشه متوقف کنید

براساس تجارت اخبار ، مجوز چهار کشتی ترال در آبهای جنوبی کشور بار دیگر مجدداً زخم ماهیگیران جنوبی را دوباره به دست آورده است. زخمی شده در اثر محرومیت ، تخریب محیط زیست و تهدید معیشت هزاران خانواده ساحل که به طور رسمی خواستار ورود جدی ، نظارت و توقف کامل روند هستند.

در حالی که مقامات شیلات در مورد تنظیم مجدد الگوی ماهیگیری صحبت می کنند ، جامعه ماهیگیران در کشور جنوبی معتقد است که این مجوزها دقیقاً مغایر با رویکرد توسعه پایدار و حفاظت از منابع دریایی است.

ماهیگیران بومی ، سنتی و سخت کوشی شهر دیر ، به نمایندگی از خانواده بزرگ جامعه ماهیگیران با بیش از 7000 نفر ، ابراز نگرانی عمیق نسبت به صدور مجوز برای چهار کشتی ماهیگیری تروال در آبهای استان بوشور داشتند.

ماهیگیران خواستار اقدامات فوری و مؤثر برای جلوگیری از مجوزهای جدید کشتی های ترول ، خرید ، تغییر یا خروج کشتی های فعال فعلی از چرخه ماهیگیری صنعتی ، برای قایق های ناخواسته و جوانان بومی هستند که منتظر ماهیگیری و غیر صنعتی و غیرقانونی هستند.

دولت برای متوقف کردن ترول برای همیشه

در گفتگو با یک خبرنگار مهر ، مدیر تعاونی ماهیگیران شهرستان Deir گفت: “صدور مجوز کشتی های ترال از مبدا کیش و تاباس باعث نگرانی و نارضایتی گسترده ای از ماهیگیران Deir City شده است.”

مجید ابراهیمی گفت: “متأسفانه هیچ اقدامی برای متوقف کردن این روند انجام نشده است. امسال ، به نمایندگی از جامعه 7000 قشر ماهیگیران شهر Deir ، ما درخواستی را به شورای استانی بوشور ارسال کرده ایم و خواستار شیلات و دولت برای جلوگیری از صدور این کشتی ها در سال آینده هستند.

انتظار می رود که این کشتی ها تغییر کنند یا دولت برای همیشه خریداری شود ، و قبل از شروع فصل جدید ، صاحبان این کشتی ها از تعهد کتبی به عنوان آخرین سال کار خود در زمینه ماهیگیری تروال ساخته می شوند. تعهد کتبی را انجام دهید که امسال سال گذشته آنها در زمینه ماهیگیری Trawl است.

ابراهیمی گفت: پمپ شیلات فقط به ماهیگیرانی که دارای مجوز هستند و در سیستم دریایی ثبت شده اند ، خدمت می کند ، در حالی که بسیاری از ماهیگیران به دلیل ماهیگیری طولانی و مسافت طولانی با کمبود سوخت روبرو هستند.

مدیرعامل ماهیگیران Deir همچنین به لزوم افزایش ظرفیت قایق های ماهیگیری اشاره کرد و گفت که بسیاری از قایق ها با موتورهای فرسوده و فقیر که هم ناامن و ناکارآمد هستند ، به دریا می روند. سازمان شیلات باید برنامه خاصی برای نوسازی و توانبخشی فنی ناوگان ماهیگیری داشته باشد.

ابراهیمی به عنوان صدها قایق غیرمجاز به عنوان یک مشکل جدی دیگر برای جامعه ماهیگیری ذکر کرد و گفت که مجوزهای فعلی سالهاست و بسیاری از قایق ها و ماهیگیران جدید هنوز نتوانسته اند به دلیل اداری و بوروکراسی مجوزهای رسمی دریافت کنند ، اینها فرزندان بندر فقید و ساکنان قدیمی خلیج فارس هستند.

ابراهیمی به تصمیم هیئت بندر برای رنگ آمیزی زرد و مسئله سرگرمی های تفریحی اشاره کرد و گفت: “صدور وعده تفریحی برای ماهی که تنها راه درآمد است ، ظلم مضاعف است. چرا یک ماهیگیر که باید از دریا زندگی می کند ، یک شناور تفریحی است؟” ما پیشنهاد کردیم که کارگران واقعی از طریق کد ملی و استعلام بیمه از افراد متفرقه جدا شوند و ماهیگیران واقعی فقط صادر شوند.

وی گفت: “بیش از 5 قایق غیرمجاز در منطقه Deir تا Melgenzeh وجود دارد. پیشنهاد ما به سازمان شیلات این است که متخصصان میدانی را به خانواده هایی با قایق های متعدد ، حداقل یکی از آنها ارسال کنید. این ساده ترین و منصفانه ترین مسیر برای حقوق ماهیگیران بومی است.

تهدید

مدیر همکاری تعاونی ساحلی ساحلی گفت: “اگرچه دفتر شیلات ، به عنوان یک بهره برداری پایدار آبزی ، صلاحیت قانونی برای صدور مجوز برای دسترسی به ذخایر دورتر دارد ، اما با توجه به سوابق نگران کننده فعالیت های مشابه در گذشته ، این تصمیم بار دیگر یک دریانورد و ذخایر سنتی است.”

حمید درویشی اضافه کرد: تجربه نشان داده است که اقدامات نظارت مانند نصب سیستم ردیاب و استقرار ساکن در کشتی ها نتوانسته است از تخلفات گسترده جلوگیری کند.

وی افزود: چگونه می توان انتظار داشت که با عملکرد کشتی ها به درستی کنترل شود ، زیرا شیلات با ضعف جدی در زمینه نیروی انسانی ، تجهیزات و بودجه نظارت روبرو هستند؟ ” آیا در صورت خرابی سیستم یا یک سرپرست مقیم ، استفاده مجدد و ورود به آبهای کم عمق و ممنوعه امکان پذیر نیست؟

مدیر تعاونی تعاونی ساحلی ساحلی گفت: “امروز انتظار می رود كه از معتمدین شیلات بر امنیت معیشت ماهیگیران بومی ، محافظت از منابع پایدار و عدالت اجتماعی ، به جای اولویت بندی منافع كوتاه مدت برخی از افراد خاص ، تمرکز كنند.”

ماهیگیر

علی مغادام ، ماهیگیر دیرینه ، می گوید: روزی نعمت بود. اکنون قایق ها وارد می شوند ، و Trawle کف دریا را جارو می کند. امیدی نداریم

ایوب خیات می گوید: “من یک قایق با هزار بطری خریداری کردم ، یک تور کردم.” اکنون آنها می گویند که دریا برای شما نیست ، آیا این برای کشتی های صنعتی است؟ این بی عدالتی آشکار است.

حسین فخرائی گفت: “ما دیگر نمی توانیم نابودی دریایی را که پدران ما بزرگ شده اند تماشا کنیم.” تا اینکه خیلی دیر نشده ، اجازه ندهید که دریا از ما دور شود. درخواست ما واضح است: لغو فوری مجوزهای جدید ، صدور مجوزهای صنعتی و توجه به ماهیگیری بومی

الگوی هورموزگان ؛ راه رفتن

استان هورموزگان در سالهای اخیر در برابر ماهیگیری Trawl سخت تر بوده است.

این استان با استفاده از ظرفیت های قانونی و نظارتی ، موفق شده است فعالیت کشتی های ترال را به میزان قابل توجهی کاهش دهد و اعتماد جامعه ماهیگیری را افزایش دهد.

نتیجه این هم افزایی احیای نسبی ذخایر دریایی و کاهش مشکلات ماهیگیری بوده است.

در کشورهای خلیج فارس مانند امارات ، قطر و عربستان سعودی ، ماهیگیری های صنعتی و غیرقانونی مانند Trawas کاملاً ممنوع است و تنها روش مجاز قلاب قلاب و روشهای سنتی است.

پایان دادن به بحران ترال

با توجه به تجربه موفقیت آمیز استان هورموزگان در متوقف کردن تدریجی ماهیگیری ترول و همچنین سیاست های سخت کشورهای خلیج فارس که فقط قلاب ها و روش های سنتی را امکان پذیر می کنند ، سازمان شیلات ایرانی می تواند با تدوین خرید ملی و تبدیل استفاده از استفاده موقت ، گامی مؤثر در از بین بردن ماهی های مخرب صنعتی انجام دهد.

منبع: مهر و موم