پایتخت در بهمن ۱۴۰۲ چند روز هوای سالم و پاک داشت؟

به گزارش خبرگزاری به گزارش میهن تجارت، آمارهای شرکت کنترل کیفیت هوای تهران نشان می دهد طی بهمن ماه سال جاری ذرات معلق کمتر از ۲.۵ میکرون آلاینده شاخص هوای پایتخت بوده است. حداقل شاخص ثبت شده برای آلاینده ذرات معلق کمتر از 2.5 میکرون در این مدت عدد 47 و حداکثر عدد 130 را نشان می دهد.

بر اساس آمار شرکت کنترل کیفیت هوای تهران؛ هوای پایتخت در سال گذشته به مدت شش روز برای همه گروه ها آلوده بود، در حالی که در سال 1400 در این ماه هیچ روزی برای گروه ها آلوده نبود. کیفیت هوای تهران در دومین ماه زمستان 1401 و مقایسه آن با سال 1400 نشان می دهد که در بهمن ماه 1400، 16 روز هوای قابل قبول ثبت شده است و این تعداد نیز در سال 1401، 16 روز بوده است.

به این ترتیب در بهمن ماه سال 1400 هوای تهران به مدت 14 روز در شرایط ناسالم برای گروه های حساس قرار داشت که این میزان در سال 1401 به هفت روز کاهش یافت و لازم به ذکر است در بهمن ماه سال گذشته یک روز هوای پاک را تجربه کردیم.

همچنین آلاینده شاخص هوای بهمن ماه سال 1401 در طول 30 روز کمتر از 2.5 میکرون بود، اما در سال 1400 تنها 25 روز شاخص آلاینده ذرات معلق کمتر از 2.5 میکرون و پنج روز آلاینده شاخص دی اکسید نیتروژن ثبت شد. حداقل شاخص ثبت شده برای آلاینده ذرات معلق کمتر از 2.5 میکرون در سال گذشته 47 و حداکثر 165 است.

کیفیت هوای پایتخت در بهمن 1396 تا 1400

آمار شرکت کنترل کیفیت هوای تهران از وضعیت آلودگی هوای تهران طی بهمن ماه 1400 تا 1400 نشان می دهد که کیفیت هوای تهران در بهمن 1400 نسبت به مدت مشابه سال 1398 روزهای آلوده تری داشته است، زیرا کیفیت هوای پایتخت در طی سال های 1398. بهمن 1400 16 روز بود. هوای تهران در وضعیت قابل قبول و 14 روز در شرایط ناسالم برای گروه‌های حساس قرار داشت، اما در بهمن ماه 1397 کیفیت هوای تهران به مدت 19 روز در وضعیت قابل قبول و برای گروه‌های حساس به مدت 11 روز در شرایط آلاینده قرار داشت.

بر این اساس آلاینده ذرات معلق کمتر از 2.5 میکرون به مدت 25 روز و آلاینده نیتروژن دی اکسید عامل آلودگی هوا به مدت پنج روز در بهمن ماه 1400 بوده است. این در حالی است که در بهمن ماه 99، آلاینده شاخص هوای تهران ذرات معلق به مدت 26 روز بود. کمتر از 2.5 میکرون و فقط برای چهار روز دی اکسید نیتروژن بود.

از این رو تهرانی ها در دومین ماه زمستان 1397 دو روز هوای پاک، 19 روز هوای قابل قبول و 9 روز هوای ناسالم برای گروه های حساس تنفس کردند. آلاینده شاخص در این دوره زمانی 28 روز ذرات معلق کمتر از 2.5 میکرون و دو روز ذرات معلق کمتر از 10 میکرون بود.

در این راستا در بهمن ماه 1396 ذرات معلق کمتر از 2.5 میکرون در 29 روز و ذرات معلق کمتر از 10 میکرون در یک روز از این ماه شاخص بودند. تهرانی ها در این ماه هفت روز هوای پاک، 13 روز هوای قابل قبول و 10 روز هوای ناسالم برای گروه های حساس تنفس کردند.

لازم است بدانیم؛ شاخص کیفیت هوا معیاری است که غلظت ترکیبات مختلف آلاینده موجود در هوا مانند مونوکسید کربن، دی اکسید گوگرد، ترکیبات نیتروژن دار، ازن و ذرات معلق (ذرات کوچکتر از 10 میکرومتر و ذرات کوچکتر از 2.5 میکرومتر) که دارای حد مجاز متفاوت با واحدهای مختلف هستند را به عدد بدون واحد تبدیل می کند و وضعیت آلودگی هوا را نمایش می دهد.

بر اساس مطالعات و تحقیقات دانشمندان، ترکیب شیمیایی ذرات بسته به مکان، زمان و آب و هوا متفاوت است و منابع انتشار آن شامل انواع فعالیت‌های احتراقی (وسایل نقلیه موتوری، نیروگاه‌ها، سوزاندن چوب و غیره) و برخی صنعتی است. فرآیندها این ذرات نیز به طور مستقیم ساطع می کند و به عنوان یک آلاینده ثانویه در جو تشکیل می شوند. به طور کلی، منابع اصلی انتشار ذرات معلق عبارتند از احتراق سوخت مانند سوزاندن زغال سنگ و چوب، خودروهای دیزلی بدون فیلتر دوده، فرآیندهای صنعتی و کشاورزی و انتشار گازهای گلخانه ای از خودروها.

نتایج تحقیقات نشان داده است که ذرات معلق عموماً بر کیفیت هوا در ماه های سرد سال تأثیر می گذارد. مطالعات علمی متعدد بر روی ذرات معلق نشان می دهد که قرار گرفتن در معرض این آلاینده مشکلات زیادی را ایجاد می کند. مرگ زودرس در بیماران قلبی و ریوی، بروز سکته قلبی غیر کشندهضربان نامنظم قلب، سرطان ریه، تشدید آسم، کاهش عملکرد ریه و افزایش علائم تنفسی از مشکلاتی است که آلودگی هوا برای سلامت انسان ایجاد می کند.

شایان ذکر است که شاخص کیفیت هوا از 0 تا 50 هوای پاک (سبز)، 51 تا 100 هوای سالم (زرد)، 101 تا 150 ناسالم برای گروه‌های حساس (نارنجی)، 151 تا 200 ناسالم برای عموم (قرمز)، 201 تا 300 بسیار ناسالم (بنفش) و 301 تا 500 بسیار خطرناک (قهوه ای) اما امروزه وضعیت آلودگی هوا در بسیاری از شهرهای بزرگ بسیار پیچیده است و هر ساله در این بازه زمانی با آن مقابله می کنیم.

این شاخص معمولاً برای پنج آلاینده هوا از جمله مونوکسید کربن (CO) است. ازن (O3)، دی اکسید نیتروژن (NO2)، دی اکسید گوگرد (SO2) و ذرات معلق زیر 2.5 میکرون (PM2.5) روزانه در ایستگاه های پایش هوا اندازه گیری و ثبت می شوند. شاخص کیفیت هوا معیاری است که غلظت ترکیبات مختلف آلاینده موجود در هوا مانند مونوکسید کربن، دی اکسید گوگرد، ترکیبات نیتروژن دار، ازن و ذرات معلق (ذرات کوچکتر از 10 میکرومتر و ذرات کوچکتر از 2.5 میکرومتر) که دارای حد مجاز متفاوت با واحدهای مختلف هستند را به عدد بدون واحد تبدیل می کند و وضعیت آلودگی هوا را نمایش می دهد.

لازم به ذکر است که در هوای پاک که با رنگ سبز نشان داده شده است، شرایط کیفی هوا مناسب بوده و هیچ خطری برای سلامتی انسان وجود ندارد. در هوای سالم که به رنگ زرد معروف است، کیفیت هوا قابل قبول است و غلظت آلاینده ها کمتر از حدی است که بر سلامت انسان تأثیر منفی می گذارد، اما در هوای ناسالم برای گروه های حساس که با رنگ نارنجی مشخص می شود، مقدار AQI وجود دارد. بین 101 تا 150 است. در نتیجه گروه های حساس بیشتر تحت تاثیر آلودگی هوا قرار خواهند گرفت.

در نهایت در هوای ناسالم که به رنگ قرمز است، همه افراد جامعه در معرض خطرات آلودگی هوا هستند و حتی گروه های حساس ممکن است دچار عوارض شدیدتری شوند. علاوه بر این، در هوای بسیار ناسالم که به رنگ بنفش نشان داده می شود و عدد AQI بین 201 تا 300 است، احتمال بروز عوارض جدی برای سلامتی افزایش می یابد.