میکروبیوم روده به عنوان یک اکوسیستم پیچیده باکتریها ، ویروس ها و قارچ ها شناخته می شود که با سیستم گوارشی تعامل دارند. این فعل و انفعالات تأثیر گسترده ای بر سلامت و عملکرد بدن انسان دارد. میکروبیوم روده حاوی تریلیون های میکروارگانیسم هایی مانند باکتری ها ، ویروس ها ، قارچ ها و قوس ها است و یکی از پیشرفته ترین و پویا ترین اکوسیستم های بیولوژیکی بدن انسان است.
ترکیب این جمعیت میکروبی می تواند تأثیر عمیقی بر عملکرد سیستم ایمنی بدن ، فرایند هضم ، تنظیم وزن ، خلق و خو و عملکرد مغز داشته باشد. میکروبوم روده به عنوان اندامهای پنهان در بدن انسان عمل می کند. مطالعات جدید نشان می دهد که سلامت کلی بدن ، خلق و خو ، عملکرد مغز و حتی وزن بدن به تعادل این جامعه میکروبی بستگی دارد.
میکروبیوم روده نقش مهمی در جذب و هضم مواد مغذی دارد. این میکروارگانیسم ها به تولید آنزیم ها کمک می کنند و در تجزیه و تحلیل مواد غذایی بهتر کار می کنند. میکروبیوم همچنین به تولید ویتامین ها و مواد مغذی حیاتی کمک می کند. از طرف دیگر تعادل صحیح میکروبوم روده سیستم ایمنی بدن را تقویت می کند. این میکروارگانیسم ها با جلوگیری از رشد باکتری های مضر و تنظیم التهاب ، نقش مهمی در ثبات سیستم ایمنی بدن دارند.
عملکرد بهتر ورزشی با روده آغاز می شود
میکروبیوم روده نیز بر عملکرد ورزشی تأثیر می گذارد. این میکروارگانیسم ها به بهبود استقامت ، جذب مواد مغذی و کاهش التهاب عضلات کمک می کنند. خوردن غذاهای خاص همچنین می تواند ترکیبات میکروبیوم روده را بهبود بخشد و به ورزش بهتر کمک کند.
میکروبیوم سالم با تحریک تولید آنتی بادی ها و تقویت خط دفاعی بدن به جلوگیری از بیماری ها کمک می کند. رابطه بین روده و مغز باعث می شود میکروبیوم به طور مستقیم بر خلق و خو ، اضطراب و افسردگی تأثیر بگذارد. میکروبیوم به هضم فیبر ، جذب بهتر مواد مغذی و تولید ویتامین ها کمک می کند. برخی از باکتری ها همچنین نقش مهمی در کنترل اشتها ، ذخیره چربی و تنظیم متابولیسم دارند. مصرف منظم پروبیوتیک ها ، به ویژه گونه هایی مانند Lactobacillus و Bifidobacterium ، می تواند سطح اضطراب را کاهش داده و شناختی و تمرکز این ورزشکار را در رقابت افزایش دهد.
یک مطالعه از ورزشکاران ماراتن نشان داد که سطح خاصی از باکتری به نام Veillonella Atypica در روده افزایش یافته است. این باکتری می تواند اسید کند وابسته به لاکره در طول ورزش شدید در عضلات ، آن را به پروپیونات (یک زنجیره کوتاه و منبع انرژی بالقوه) برسانید. این فرایند به کاهش خستگی کمک می کند و همچنین می تواند به عنوان مکانیسم دفاعی در برابر التهاب عضلات عمل کند.
از طرف دیگر ، تحقیقات در مورد دوچرخه سواران حرفه ای و بدنسازان نشان داده است که تمرینات استقامتی می تواند تنوع میکروبی را افزایش دهد. این تنوع عامل مهمی در حفظ عملکرد پایدار و سلامت کلی بدن است. افرادی که میکروبیوم متنوع تر و متعادل تر نیز در برابر استرس اکسیداتیو ، التهاب و بیماری دستگاه گوارش مقاوم تر هستند.
ورزش و تغذیه ، دو عامل سلامت روده
مصرف غذاهای پر الیاف مانند میوه ، سبزیجات ، غلات کامل و منابع تخمیر شده مانند ماست ، کفیر ، ترشی های سنتی می توانند مبنای خوبی برای رشد باکتری های مفید فراهم کنند. در مقابل ، رژیم های غذایی پر چربی های اشباع ، قندهای ساده و فست فود باعث کاهش تنوع میکروبی و رشد بیش از حد باکتریهای مضر می شوند که می تواند منجر به اختلالات متابولیک ، ضعف سیستم ایمنی بدن و کارایی جسمی شود.
از طرف دیگر ، باکتری هایی مانند Veillonella لاکتات را تجزیه می کنند و آن را به ورزش تبدیل می کنند. پروبیوتیک ها باعث می شوند که ورزشکاران با کاهش التهاب سریعتر بهبود یابند. میکروبیوم سالم به جذب پروتئین بهتر ، ویتامین ها و مواد معدنی کمک می کند و روده سالم با افزایش سروتونین غلظت و اضطراب را افزایش می دهد.
همچنین ، تعادل مناسب میکروبیوم روده می تواند باعث بهبود استقامت ورزش شود. میکروبیوم با تأثیرگذاری بر جذب مواد غذایی و تولید انرژی نقش مهمی در تقویت تحمل ورزش و استقامت دارد. میکروبیوم روده نیز با تنظیم فرآیندهای التهابی در بدن روبرو می شود. این کنترل التهاب می تواند به کاهش آسیب های عضلانی پس از ورزش و التهاب و بهبود زمان بهبودی کمک کند. از طرف دیگر میکروبوم روده با تولید آنزیم ها و فرآیندها هضم به جذب بهتر غذا کمک می کند. این می تواند به انرژی و مواد مغذی بهتر برای عضلات منجر شود.
ورزش هوازی یا هوازی؟
انواع مختلف ورزش می تواند اثرات متفاوتی در میکروبیوم ها داشته باشد. به عنوان مثال ، ورزش هوازی مانند دویدن ، دوچرخه سواری و شنا می تواند به بهبود تنوع میکروبیوم ها کمک کند. تمرینات مقاومت همچنین می تواند تأثیر مثبتی در میکروبوم داشته باشد. ترکیب انواع مختلف تمرینات می تواند بهترین نتیجه را در بهبود میکروبیوم ارائه دهد.
برای بهره مندی از اثرات مثبت ورزش بر میکروبیوم ها ، افراد باید حداقل 5 دقیقه فعالیت بدنی با شدت متوسط در هفته را شامل شوند. این فعالیت می تواند شامل پیاده روی ، دویدن ، شنا یا هر ورزش دیگری باشد. همچنین ، ترکیب ورزش هوازی با تمرینات مقاومت می تواند بهترین نتایج سلامتی را داشته باشد.
ورزش همچنین باکتری های مرتبط با چاقی را کاهش می دهد. لاکتات در حین ورزش تولید می شود و می تواند به عنوان سوخت برخی از گونه های باکتریایی عمل کند. یکی دیگر از مکانیسم های ممکن می تواند از طریق تغییر در ورزش در سیستم ایمنی بدن ، به ویژه سیستم ایمنی روده باشد ، زیرا میکروب های روده در تماس مستقیم با سلولهای ایمنی روده هستند.
ورزش همچنین جریان خون روده را تغییر می دهد ، که می تواند بر سلولهای دیواره روده تأثیر بگذارد و باعث ایجاد تغییرات میکروبی شود. برخی از ورزشکاران به دلیل استرس که انجام می دهند ، احتمالاً از ورزش استرس دارند. براساس برخی تخمین ها ، حدود 5 ٪ تا 5 ٪ از ورزشکاران به دلیل تمرینات بیش از حد و بهبودی ناکافی تحت فشار قرار می گیرند ، در حالی که باکتری های موجود در روده می توانند به کنترل ترشح هورمون ها به دلیل استرس ناشی از ورزش و انتشار مولکول ها کمک کنند.
