کد ردیابی به یک هزینه اضافی برای مستاجران و فرصتی برای سود شرکت ها تبدیل شده است.
کد ردیابی ؛ کد رهگیری ؛ طلسم شفافیت در بازار مسکن یا بهانه ای برای جیب دوتایی؟ این سوالی است که هر مستاجر یا خریدار ملک بارها از خود خواسته است. کد ردیابی 4 دیجیتالی که قرار بود معاملات املاک و مستغلات را قانونی کند و سود واسطه های سودآور را کوتاه کند ، به منبعی از هزینه های اضافی و پیچیدگی های غیر ضروری تبدیل شده است. آنچه قرار بود در نگاه اول بازار مسکن هرج و مرج باشد ، اکنون به یک چالش بزرگ برای مستاجران و حتی فروشندگان تبدیل شده است. کدی که باید صادرات رایگان و ساده باشد ، بهانه ای برای هزینه های اضافی شده است.
کد ردیابی چیست و چرا اینقدر مهم است؟ جواب ساده است ؛ این کد شناسه رسمی قراردادهای املاک و مستغلات است که حدود 5 سال برای ثبت قانونی معاملات مسکن در کشور ایجاد شده است. هر قرارداد خرید ، فروش ، وام و اجاره نامه ثبت شده در سیستم های رسمی کد ردیابی را دریافت می کند. هدف اصلی این قانون جلوگیری از تخلف مانند فروش ملک به چند نفر ، کلاهبرداری و جعل بود. اما شاید مهمترین نکته این نقش این کد در دریافت وام وام مسکن باشد که این روزها به یکی از مهمترین امکانات تبدیل شده است. اگر قرارداد اجاره نامه شما کد ردیابی ندارد ، شما تقریباً این فرصت را از دست داده اید که چند صد میلیون وام دریافت کنید.
افزایش سقف وام مسکن در تهران تا 5 میلیون تومن و در پایتخت های استانی تا 5 میلیون تومن باعث شده است که کد ردیابی اهمیت بیشتری داشته باشد. بانکها اصرار دارند که کد ردیابی به عنوان پیش نیاز برای دریافت وام ارائه شود تا از صحت قراردادها راحت باشند. اما این اصرار زمانی است که اجرای این قانون ساده به جایی رسیده است که هزینه های اضافی و فشار مالی بر مستاجران باز شده است.
حق قانونی شما این است که یک کد ردیابی رایگان و بخشی از سرویس املاک و مستغلات دریافت کنید. داوود بیگینجد ، معاون رئیس اتحادیه مشاوران املاک و مستغلات ، تأکید کرده است که صادرات کد ردیابی بخشی از روند قرارداد است و نباید برای پول جداگانه پرداخت شود. اما ما در زمینه عمل چه می بینیم؟ بسیاری از بنگاه ها بهانه های مختلف از جمله هزینه ثبت نام یا سرویس ثبت نام ، چندین میلیون دلار بیشتر از تعرفه های قانونی دریافت می کنند. ارقامی که گاهی اوقات حتی دو تا سه برابر معمول هستند. این مبلغ اغلب از جیب مستاجران ، که اقشار ضعیف تر جامعه هستند ، پرداخت می شود.
چرا این اتفاق می افتد؟ بخشی از مشکل به عدم تحرک مردم برمی گردد. بسیاری نمی دانند که صدور کد ردیابی باید رایگان باشد. خبرنگاران همچنین از این جهل استفاده می کنند و در قراردادها فقط اصطلاح “تعرفه” را بدون مشخص کردن شکل دقیق می نویسند. هنگامی که وام مسکن وجود دارد ، این مقدار اضافی ناخواسته از جیب خارج می شود و بسیاری احساس می کنند که هیچ راهی برای فرار از آن ندارند.
البته راه فرار وجود دارد. یکی از این موارد ، ثبت قراردادهای اجاره و فروش بدون مراجعه به شرکت ها و مستقیماً از طریق سیستم های آنلاین مانند سیستم اتوماتیک است. این سیستم ها به طرفین اجازه می دهند تا قراردادهای رسمی را ثبت کنند و در نهایت کد ردیابی قانونی بدون هزینه برای مشتری صادر می شود. اما این روش هنوز شناخته نشده است و تعداد کمتری نمی دانند چگونه از آن استفاده کنند.
بسیاری از بازداشت شدگان تمایلی به ثبت این قرارداد از این طریق ندارند زیرا آنها ترجیح می دهند قراردادهای خود را از شکل نهادهای رسمی خارج کنند. علت اصلی مشکل عدم تمایل برخی از کد پیگیری قرارداد و دریافت کننده است. بعضی اوقات آنها نمی خواهند قرارداد آنها به دلایل مالی یا سایر مشکلات ثبت شود ، و این باعث شده است که بسیاری از بنگاه ها در صدور کد ردیابی شفاف یا درخواست مستاجران یا خریداران برای صدور آن همکاری نکنند.
در واقع ، آنچه امروز در بازار مسکن می بینیم ، تقابل قانون و واقعیت است. قانونی که کد رهگیری را اعلام کرده است ، لازم و رایگان است ، اما در زمینه عمل نادیده گرفته می شود و بهانه ای برای درآمد غیرقانونی شده است. این وضعیت به اعتبار آژانس های نظارتی آسیب می رساند و با کل فرایند املاک و مستغلات به مردم بی اعتماد است.
از طرف دیگر ، اگرچه سیستم ها و قوانین خاصی وجود دارد ، نظارت بر دفاتر املاک و مستغلات و نحوه صدور کد ردیابی چندان قوی نیست و این خلاء انجام این کار را برای ذینفعان آسان تر می کند. آنچه لازم است افزایش آگاهی عمومی ، تقویت نظارت و مقابله با تخلفات است تا بازار مسکن بتواند رنگ شفافیت و عدالت را ببیند.
اگر شما یک مستاجر یا خریدار هستید و قصد امضاء قرارداد را دارید ، حتماً توجه داشته باشید که کد ردیابی باید رایگان باشد. اگر پول اضافی می خواهید ، حتماً قرارداد خود را مستقیماً از طریق سیستم های آنلاین دنبال کنید یا از آن استفاده کنید.
این امر برای آژانس های نظارتی و اتحادیه مشاوران املاک و مستغلات منطقی است که قوانین را به طور دقیق تر اجرا کنند و شرایطی را برای کد ردیابی فراهم کنند تا به هدف اصلی خود ، بازار شفاف و امنیت در بازار مسکن چالش برانگیز ایران و نه یک ابزار غیرقانونی پولی ، بازگردند. در روزی که تمام معاملات املاک و مستغلات با این کد ثبت شده است و هیچ مستاجر نیازی به پرداخت هزینه های اضافی برای دریافت آن ندارد ، شاید اولین قدم واقعی در سازماندهی بازار مسکن انجام شود.
منبع: هفت صبح
