ایران مسئله بستن تنگه هورموز را به عنوان یک گزینه دفاعی جدی مطرح کرده است زیرا تنش بین کشور و اسرائیل به شدت و حملات نظامی به شدت و گسترده علیه زیرساخت های هسته ای و موشکی خود افزایش یافته است. این دره که به عنوان یکی از مهمترین تنگناهای انتقال نفت در جهان شناخته می شود ، نقش مهمی در تجارت انرژی جهانی دارد و همیشه به عنوان یک اهرم ژئوپلیتیکی برای ایران در مقابله با تهدیدات خارجی و حفظ حاکمیت منطقه ای در نظر گرفته می شود.
تنگه هورموز
با گذشت سالها ، ایران توانایی های نظامی ، تجهیزات و تاکتیک های ویژه ای را برای محافظت از این تنگه حیاتی ایجاد کرده است ، و این نشانگر حق ایران برای دفاع از آبهای سرزمینی خود در برابر اقدامات خصمانه است ، به خصوص پس از حملات اسرائیل در ماه ژوئن ، که باعث کشته شدن ده ها ایرانیان و آسیب های زیرساخت های حیاتی شده است.
تجربه تاریخی همچنین نشان می دهد که ایران با استفاده از فشار دریا توانسته است موقعیت خود را حفظ کند. بنابراین ، بستن تنگه هورموز می تواند پاسخی برای حمله اسرائیل به امکانات انرژی ایران باشد که خود نقض قوانین بین المللی است. از طرف دیگر ، با توجه به اینکه حدود 5 میلیون بشکه نفتی روزانه از تنگه عبور می کند ، ایران دارای یک اهرم اقتصادی قانونی در برابر تحریم های یک جانبه و فشار اقتصادی غربی است و بستن تنگه هورموز می تواند به عنوان ابزاری برای برخورد با کشورهایی که ایران را تحت فشار قرار داده اند استفاده شود.
ایران و دیپلماسی قدرت در تنگه هورموز
ایران همواره از تشدید تنش ها و بسته شدن کامل تنگه هورموز جلوگیری کرده است و تاکنون واکنشهای محاسبه شده را نشان داده است. این ترجیح می دهد که اقدامات خود را هدفمند نگه دارد و بسته شدن کامل تنگه را به عنوان آخرین راه حلی که فقط در صورت تشدید تحریکات اسرائیلی -آمریکایی قابل اجرا است ، در نظر بگیرد. از دیدگاه حقوق بین الملل ، ایران حق دارد طبق ماده 5 منشور سازمان ملل متحد دفاع مشروعیت داشته باشد و اقدامات اسرائیل برای حمله به قلمرو ایران می تواند توجیهی برای واکنش های متقابل باشد. ایران همچنین تأکید می کند که هدف آن حفظ ثبات منطقه ای است و امنیت کشورهای همسایه را به خطر نمی اندازد. افزایش قیمت نفت در بازارهای جهانی نیز نتیجه آسیب پذیری بازار در اقدامات یک جانبه و نظامی است ، نه سیاست های ایرانی.
مطالعات اخیر در مورد مرکز طبقه در سال 4 ، این نشان داده است که حتی اختلال نسبی در عبور از تانکرهای نفتی می تواند بدون نیاز به بسته شدن کامل تنگه ، به اهداف استراتژیک ایران برسد. لحن محتاطانه مقامات ایرانی و تاریخ تشدید تنش ها همچنین نشان می دهد که هرگونه اقدام در این زمینه با هدف فشار برای دستیابی به راه حل های دیپلماتیک انجام می شود ، نه برای شروع یک درگیری طولانی مدت.
استراتژی ایران به سمت تنگه هورموز در واقع ابزاری دفاعی و بازدارنده است که مبتنی بر حقوق بین الملل و ضروریات بقا است و یک عمل خصمانه و تحریک آمیز نیست. این رویکرد ایران بیانگر تلاش برای حفظ امنیت ملی و منطقه ای در برابر فشار و تهدیدات خارجی است و می تواند به عنوان بخشی از دیپلماسی قدرت در سطح بین المللی تفسیر شود.
منبع : به گزارش میهن تجارت
