چرا صحبت از مذاکره در شرایط کنونی سایه جنگ را بر سر کشور نگه می‌دارد؟

محمد علی شفیعی در مصاحبه ای با خبرنگار IMNA گفت: در مورد مذاکرات ، رهبر عالی پیش از این اصرار داشت که این روند باید عاقلانه ، محترم و هوشمندانه پیش برود. دولت همچنین بر مذاکرات اصرار داشت و سرانجام این مسیر را با اجازه رهبری دنبال کرد.

وی گفت: “البته ، باید توجه داشت كه اجازه دادن به آن با رضایت متفاوت است.” در وسط مذاکرات ، رهبر انقلابی صریحاً اظهار داشت که آنها نسبت به نتیجه خوش بین نیستند ، اما از آنجا که دولت تصمیم خود را برای مذاکره گرفته بود ، آنها مانعی ایجاد نکردند ، هرچند که دیدگاه مثبتی نداشتند.

کارشناس امور ایالات متحده گفت: “امروز ، با توجه به درگیری های نظامی ایران و رژیم صهیونیستی ، مشخص شده است که آنچه ترامپ فکر می کرد برگ برنده بی اعتبار است ، او تهدید کرد که حتی با غنی سازی بالاتر از صفر درصد ، به ایران حمله خواهد کرد ، اما این اتفاق نیفتاد.

شفیعی خاطرنشان کرد: برخی گزارش ها حاکی از آن است که ایران می تواند سطح غنی سازی خود را طی دو تا شش ماه بازگرداند و زیرساخت های هسته ای به شدت آسیب ندیده است. با تشکیل ترامپ فضای جنگ ، جایی برای مذاکره وجود ندارد. مذاکرات قبلی نیز با هدف حفظ صنعت هسته ای از طریق دیپلماسی و توافق نامه دو راه انجام شده است ، اما ادامه این کار منطقی نیست زیرا این امر شکست خورده است.

وی گفت: “وقتی بعد از ایجاد فضای جنگ دوباره در مورد مذاکرات صحبت می کنیم ، در واقع سیگنال ضعیفی می فرستیم.” در صورت مذاکره مذاکره ، باید از پیش شرط های روشن برای پذیرش ایالات متحده خواسته شود. به عنوان مثال ، مکانیسم را متوقف کنید اسنپربیک این می تواند یکی از این شرایط باشد. اگر چنین تعهداتی انجام شود ، می توانیم در مورد ادامه مذاکرات صحبت کنیم.

تحلیلگر بین المللی گفت: “یکی از محورهای اصلی ، برداشتن تحریم های اقتصادی است ، ترامپ ادعا کرده بود که ایران می تواند نفت را بفروشد ، اما این تنها به معنای بازگشت پول از فروش است.” ایران می تواند از این وضعیت استفاده کند و بگوید ، “شما نتوانستید به ایران حمله کنید ؛” اکنون پیش شرط های ما را بپذیرید تا بتوانیم سطح غنی سازی را کاهش دهیم. “

شفیع افزود: “فقط گفتن” بیایید مذاکره کنیم “نه تنها بی معنی ، بلکه پیام ضعف نیز بی معنی است و سایه جنگ بر سر کشور را حفظ می کند.

وی افزود: در روابط بین الملل ، هیچ تضمینی قطعی وجود ندارد. ” هرکسی که چنین ادعایی را مطرح کند ، آن را ساده لوح کرده است ، تنها ضمانت واقعی قدرت است. اگر حمله رخ دهد ، این وظیفه نیروهای مسلح است که یک پاسخ تعیین کننده ایجاد کنند. این قدرت یک ضمانت واقعی است.

shafiii خاطرنشان کرد: به نظر من ، همان آموزه علیه زاهیه و لبنان شاغل بود ، همچنین ممکن است علیه ایران اجرا شود. اگر دشمنان احساس کنند که دفاع و صنعت هسته ای ما در حال پیشرفت است ، آنها دوباره قصد حمله خواهند داشت ، بنابراین باید بازدارندگی فعال انجام شود ، زیرا در دیپلماسی ، هیچ تضمینی وجود ندارد و ایالات متحده بارها نشان داده است که حتی در برابر امتیازاتی که دریافت می کند ، هیچ تعهدی ندارد.