فایننشال تایمز در گزارشی نوشت: حضور یک کشتی مرموز ایرانی در خلیج عدن کنجکاوی کارشناسان دریایی را برانگیخته است. این کارشناسان نگرانند که کشتی مذکور در حال ارائه اطلاعات به حوثی های یمن برای هدف قرار دادن کشتی های تجاری است.
به گزارش سرویس بین الملل “میهن تجارت”در ادامه این مطلب آمده است: کشتی بهشاد که ظاهری شبیه یک کشتی فله خشک معمولی دارد، پس از سال ها تردد در دریای سرخ در دی ماه وارد خلیج عدن شد. این حضور همزمان با تشدید حملات به کشتی ها در اطراف سواحل یمن بود.
از آن زمان، این کشتی مسیری غیرعادی، کند و پرپیچ و خم را در آب های نزدیک ورودی دریای سرخ طی کرده است. کارشناسان همچنین خاطرنشان می کنند که کاهش حملات حوثی ها در یک بازه زمانی محدود در ماه گذشته همزمان با غیبت گشت های بهشاد در این آب ها بوده است.
جان گاهگان، رئیس موسسه ارزیابی ریسک دریایی سدنا گلوبال، گفت که برای یک کشتی باری، رفتار بهشاد ثبت شده با پرچم ایران “کاملاً غیرعادی” است. وی در ادامه افزود: (تحرکات کشتی بهشاد و ارتباط آن با حملات) سوالات مهمی را در مورد نقش این کشتی در بحران کنونی مطرح می کند… اگر بهشاد اطلاعات حرکت کشتی ها را در اختیار حوثی ها قرار نمی دهد. دقیقا داره چیکار میکنه؟”
نگرانی ها مبنی بر نقش بهشاد در ارائه اطلاعات درباره اهداف احتمالی به حوثی ها از زمان حمله این هفته این گروه شبه نظامی به کشتی True Confidence تشدید شده است. این کشتی حامل فولاد و کامیون از چین به عربستان سعودی بود که در جریان این حمله سه نفر از خدمه آن کشته شدند. این اولین تلفات ثبت شده از زمان آغاز حملات حوثی ها در نوامبر است.
بهشاد 43 مایل دریایی دورتر بود که کشتی True Confidence مورد حمله قرار گرفت. پس از این حمله، تنها در 15 روز 6 حمله دیگر در خلیج عدن یا در ورودی دریای سرخ انجام شد.
کارشناسان همچنین به کاهش تعداد حملات حوثی ها در ماه فوریه و پس از حمله سایبری به کشتی بهشاد اشاره می کنند. اطلاعات به دست آمده از وب سایت Marine Traffic از بازه زمانی حمله سایبری نشان می دهد که کشتی بهشاد به مدت 2 هفته در منطقه کشتیرانی معمول خود حضور نداشته است.
گرانت شاپس، وزیر دفاع بریتانیا، ماه گذشته نگرانیها در مورد گشتزنی کشتیهای ایرانی در آبهای اطراف یمن را برجسته کرد. وی به مجلس عوام انگلیس گفت: جهان باید فشار بر ایران را برای توقف این رفتارها افزایش دهد.
کشتی بهشاد به عنوان یک کشتی فله خشک معمولی ثبت شده و شبیه هزاران کشتی است که در اقیانوس ها حرکت می کنند. اما ویدیویی که ماه گذشته توسط یکی از کانال های تلگرامی مرتبط با نهادهای نظامی ایران منتشر شد، این کشتی را «سلاح خانه شناور» توصیف کرد و بر نقش این کشتی در مبارزه با دزدی دریایی تاکید کرد. در این ویدئو ضمن نمایش تصاویری از بهشاد و ناوهای هواپیمابر آمریکایی، ادعا شده است: «کسانی که در حملات تروریستی علیه بهشاد یا کشتی های دیگر دست دارند، مسیرهای دریایی و امنیت بین المللی را به خطر می اندازند و در سطح جهانی مسئول خطرات احتمالی بین المللی در آینده هستند. ” “
اگرچه ایران هرگونه نقش در برنامه ریزی و تامین تسلیحات مورد نیاز برای اقدامات حوثی ها را رد می کند، اما کارشناسان امنیت دریایی معتقدند که ارتباط نزدیکی بین کشتی بهشاد و حملات حوثی ها وجود دارد. بر اساس اطلاعات سایت Marine Traffic، این کشتی پس از سال ها تردد در دریای سرخ، 20 دی ماه از طریق تنگه باب المندب وارد خلیج عدن شد.
بلافاصله پس از این انتقال، مجموعه ای از حملات علیه کشتی هایی که در آن منطقه در جنوب یمن در حال تردد بودند، انجام شد. وسعت بیشتر خلیج عدن شناسایی و هدف قرار دادن کشتی ها را نسبت به دریای سرخ که وسعت محدودتری دارد دشوارتر می کند.
کشتی های کانتینری جبل الطارق ایگل در 15 ژانویه، جنکو پیکاردی دو روز بعد، مرسک دیترویت در 25 ژانویه و مارلین لائوندا در 26 ژانویه هدف قرار گرفتند.
گاهگان ارتباط ترافیک مشکوک بهشاد و حمله به این کشتی ها را تصادفی غیرقابل تصور توصیف می کند. بازه زمانی 2 تا 29 فوریه که حملات حوثی ها تا حدودی کاهش یافته بود، تقریباً مصادف با بازه زمانی بود که گزارش های حمله سایبری به کشتی بهشاد منتشر شد. در همین حال، کشتی بهشاد در نزدیکی سواحل جیبوتی، جایی که چین پایگاه دریایی بزرگی دارد، پهلو گرفت. همچنین داده های دریایی نشان می دهد که با بازگشت بهشاد به خلیج عدن، حملات مجددا شدت یافته است.
با این حال، مشخص نیست که ائتلاف به رهبری ایالات متحده قصد دارد چه اقدام بازدارنده ای برای مقابله با تهدیدات حوثی ها علیه کشتیرانی بین المللی انجام دهد. وزارت دفاع انگلیس در پاسخ به سوالی درباره برنامه این کشور برای مقابله با چنین کشتی هایی اظهار نظری نکرده است. مارتین کلی، تحلیلگر ارشد خاورمیانه در موسسه ارزیابی ریسک OS، گفت که حمله به بهشاد احتمالاً به عنوان عبور از “خط قرمز” تهران تلقی خواهد شد. به همین دلیل به سختی می توان دید که ایالات متحده و متحدانش بلافاصله با این تهدید مقابله کنند
