درصد سدها در کشور به 2 ٪ رسیده است. سد Karaj همچنین یکی از سدهایی است که دارای ذخایر آب کاهش می یابد و ارتفاع آب سد بیش از 2 متر از سطح طبیعی است. مطالعات میدانی مبتنی بر مشاغل نشان می دهد که این سد در حال کاهش شدید منابع آب است.
سد کاراج یا سد امیر کبیر ، که به عنوان یکی از مهمترین منابع آب آشامیدنی و کشاورزی در آبرز و تهران شناخته می شود ، این روزها با بحران جدی روبرو است. طبق گزارش های رسمی و مشاهدات میدانی اخبار تجاریسطح آب این سد پایین تر از سطح طبیعی است. این بدان معنی است که حجم ذخیره آب که باید در پشت سد پیدا شود به شدت کاهش یافته و بخش عمده ای از ظرفیت مخزن خالی مانده است. این افت قابل توجه در سطح آب نه تنها نشانه تشدید بحران آب منطقه است ، بلکه عواقب گسترده ای از محیط زیست ، اقتصادی و اجتماعی نیز دارد.
در تاریخ 4 اوت ، امسال ، محمد علی موالم ، مدیر سد امیر کبیر در کاراج ، در مورد وضعیت سد به خبرنگاران گفت: “ارتفاع آب سد بیش از 5 متر از سطح عادی است.”
افت سطح 2 متر از سطح آب نشان می دهد که ورودی سد در سالهای اخیر به شدت کاهش یافته است. کاهش بارندگی ، افزایش دما و تبخیر و برداشت غیر ضروری از منابع بالادست ، همه در این فرآیند نقش داشته اند. در چنین شرایطی ، مدیریت سد برای حفظ ذخایر آب باید آزادسازی آب در پایین دست را به حداقل برساند. همین سیاست باعث شده است که رودخانه تقریباً سد کاراج را خشک کند ، و فقط جریان های باریک و پراکنده آب در تختخواب وسیع و کامل باقی مانده است. تصویری که به وضوح در عکس زیر دیده می شود.
خشکسالی پایین ، علاوه بر اکوسیستم رودخانه در معرض خطر نابودی ، منجر به کاهش شدید جریان رسوبات و ناهنجاری تختخواب می شود ، به طوری که مسیر رودخانه به تعدادی از شاخه های ناپایدار و ناپایدار تقسیم می شود. این وضعیت نه تنها تنوع زیستی منطقه را تهدید می کند بلکه کیفیت آب باقی مانده را نیز کاهش می دهد.
وضعیت بالادست سد کاراج
مشکل محدود به پایین سد نیست. بالادست سد ، مخزن اصلی نیز دارای یک بحران جدی است. تعادل مخزن معمولی 5 متری به این معنی است که حتی در پشت سد ، هیچ خبری از یک دریاچه پر جنب و جوش وجود ندارد. زمینی که در زیر آب وجود دارد ، اکنون ظاهر شده است و نشانه روشنی از فشار بی سابقه بر منابع آب است. این کاهش در ذخیره سازی به معنای کاهش توانایی سد در رفع نیازهای نوشیدن ، کشاورزی و صنعتی در ماه ها و حتی سالهای آینده است.
در حال حاضر ، درصد سد امیر کبیر در کاراج تنها 36 ٪ است. همچنین ، بررسی وضعیت سدهای کشور در ماه آگوست نشان می دهد که درصد پر شدن سدها به 2 ٪ رسیده است. با توجه به موارد فوق ، آب سطحی در شرایط ناگوار است.
باید گفت که بسیاری از عوامل این شرایط را ایجاد کرده اند. خشکسالی های متوالی ، تغییر الگوهای بارش ، بیش از حد سرمایه گذاری منابع بالادست ، افزایش مصرف آب و عدم مدیریت مناسب منابع آب در بخش های مختلف منجر به کاهش سدهای کشور شده است. تغییرات آب و هوایی همچنین با فشار بیشتر به منابع ، میزان تبخیر را از سطح مخزن افزایش داده و مدیریت نادرست چرخه بحران را تشدید کرده است.
سرانجام ، کاهش 2 متری در تعادل عادی سد Karaj یک تهدید جدی برای استانهای تهران و آلبز است. اگر میزان مصرف آب بهبود نیافته باشد ، نه تنها خشک باقی می ماند ، بلکه خطر خالی کردن قسمت های بیشتری از مخزن و از بین رفتن عملکرد مهم سد در تأمین آب آشامیدنی و کشاورزی بسیار محتمل است. این بحران قبل از رسیدن به یک نقطه برگشت ناپذیر ، نیاز به اقدام فوری و برنامه ریزی دقیق دارد.
با این حال ، به نظر می رسد که مقامات مسئله بحران آب را به مردم داده اند و البته باران می بارد و انتظار دارند که سدهای ایران پر از آب شود. باید گفت که صرفه جویی در مردم و تماشای باران دو عامل بیرونی است و به مدیریت آب مربوط نمی شود. آنچه مهم است ، مدیریت مصرف آب در کشاورزی سنتی و صنعت آب است ، گویی مقامات به آن توجه نمی کنند. ادامه روند انتقال شرایط به باران و کاهش مصرف خانه منجر به فراموشی مدیریت مناسب منابع آب می شود.
آیا برای مطالعه بیشتر گزارش سناریوی آخرالزمانی وجود دارد؟ در اخبار تجاری بخوانید.
