تک‌نرخی شدن ارز؛ وعده‌ای قدیمی با تاثیرات نو بر بازار سرمایه

این مسئله بار دیگر چشم انداز بازار ارز و در نتیجه بازار سرمایه را در کانون فعالان اقتصادی قرار داده است. مادانی زاده با اشاره به مشکلات ناشی از نرخ بیشمار ارز در بازار ، گفت: “ما در تلاش هستیم تغییراتی را ایجاد کنیم که بازار ارز دارای یک نرخ باشد و بانک مرکزی بتواند آن را در برنامه های خود پیاده سازی کند.” نکته ای که وی خاطرنشان می کند در واقع تلاشی برای کاهش نوسانات بازار و ایجاد ثبات اقتصادی است. موضوعی که تأثیر مستقیم و فوری بر بازار سهام و صنایع دارد.

تجربیات گذشته نشان می دهد که وعده پول انحصار در دولت های قبلی بارها قول داده شده است ، اما به دلایل زیادی تحقق نیافته است. فقدان منابع ارزی ، عدم هماهنگی بین اجرایی و فشارهای اقتصادی موانع اصلی این مسیر بوده است. به عنوان مثال ، در سال 2 ، دولت نرخ ارز 4 دلار در هر دلار را اعلام کرد ، اما به دلیل عدم وجود منابع و ایجاد اجاره ارز ، این سیاست شکست خورد و شکاف قابل توجهی بین نرخ رسمی و نرخ بازار آزاد ایجاد شد. با این حال ، کارشناسان اقتصادی بر این باورند که اگر این بار ارز با برنامه ریزی و هماهنگی دقیق بین دستگاه ها اجرا شود ، می تواند به بهبود بازار سهام کمک کند. مهمترین چالش در این مسیر عدم وجود منابع ارزی است. هنگامی که منابع ارزی محدود است ، ایجاد نرخ ارز واحد می تواند فشار را بر روی ذخایر ارزی افزایش دهد و اگر مدیریت تقاضا به درستی اجرا نشود ، می توان نوسانات بازار را دوباره ایجاد کرد.

چالش دیگر عدم هماهنگی بین دستگاه ها است. سیاست های مختلف وزارت اقتصاد ، بانک مرکزی و سایر سازمان های نظارتی تاکنون مانع از اجرای موفقیت آمیز سیاست های ارزی شده اند. اگر این هماهنگی حاصل نشود ، بازار سرمایه نیز تحت تأثیر نوسانات سردرگمی و نرخ ارز قرار می گیرد و سرمایه گذاران با خطرات بالاتری روبرو خواهند شد. همچنین ، مقاومت ذینفعانی که از نوسانات اجاره و ارز بهره مند می شوند می توانند از اجرای مؤثر این سیاست جلوگیری کنند. فشارهای سیاسی و اقتصادی این گروه ها در گذشته بارها از تثبیت نرخ واحد جلوگیری کرده و احتمال تأثیر منفی بر بازار سهام را افزایش داده است. شرکت های مبتنی بر صادرات مانند پتروشیمی و فولاد از انحصار ارز بهره مند می شوند ، زیرا پیش بینی درآمد دلار و برنامه ریزی تولید آسان تر است.

این می تواند جریان سرمایه گذاری در این صنایع را افزایش داده و جذابیت آنها را برای سرمایه گذاران افزایش دهد. در مقابل ، واردات شرکت هایی که بخش بزرگی از مواد و تجهیزات اولیه خود را از خارج از کشور تأمین می کنند می توانند فشار هزینه ناشی از اختلاف نرخ را کاهش داده و از برنامه ریزی مالی بهتری برخوردار باشند. این می تواند منجر به کاهش نوسانات سودآوری و افزایش اعتماد سرمایه گذاران در بورس شود. از منظر سرمایه گذاران ، کاهش نوسانات ارز به معنای کاهش خطر سیستماتیک و افزایش اعتماد به نفس است. هنگامی که نرخ ارز شفاف و یکسان باشد ، شرکت کنندگان در بازار می توانند بر اساس داده های واقعی تصمیمات منطقی تر و واقع بینانه تری بگیرند و نقدینگی بیشتری را به بورس سهام منتقل کنند.

این می تواند منجر به افزایش حجم معاملات ، رشد شاخص ها و بهبود کلی بازار شود. با این حال ، تحقق مزایای فوق الذکر منوط به هماهنگی کامل بین بانک مرکزی ، وزارت اقتصاد و آژانس های نظارتی ، برنامه ریزی دقیق برای تأمین منابع ارز و اصلاح قوانین و سیاست های موجود است. بدون این زمینه ، انحصار ارز می تواند مانند تجربیات قبلی ، راه را برای ایجاد مجدد هموار کرده و اعتماد سرمایه گذاران را کاهش دهد. سرانجام ، انحصار ارز اگر با دقت و برنامه ریزی همراه باشد ، می تواند به عنوان ابزاری مؤثر برای ثبات اقتصادی و بازار سرمایه عمل کند. این سیاست نه تنها اجاره و نوسانات غیر ضروری را کاهش می دهد ، بلکه برنامه ریزی طولانی مدت را برای صنایع و سرمایه گذاران نیز امکان پذیر می کند. اما همانطور که تجربیات گذشته نشان داده است ، موفقیت این طرح نیاز به اراده جدی دولت ، منابع کافی و شفافیت در سیاست گذاری دارد. فقط در این صورت که قول انحصار می تواند به یک واقعیت اقتصادی تبدیل شود و بازار سرمایه از مزایای آن بهره مند می شود.

منبع: دنیای اقتصاد