عباس عبدی نوشت: “مسئله Snapback نباید مجاز به خرابکاری در پارلمان و افراد غیرمسئولانه باشد.” کوچکترین تفاوت درون ساختاری مشکل ساز است.
به گفته تجارت اخبار ، عباس عبدی با اعتماد به نفس نوشت: اول ، ما در گذشته در عمل ماندیم و فراموش می کردیم که می خواستیم آینده بهتری بسازد و درک ما از گذشته به تنهایی درد را درمان نمی کند. در حقیقت ، گذشته مانند اقیانوس نیست که ما به زمین نرسیم و می توانیم به آن برگردیم.
خطای دیگر این است که رفتن به گذشته داوری و محکوم کردن این و آن و آن است و از آنجا که دادگاه گذشته فاقد آیین ها و قضات مستقل است ، پرونده های آن هرگز بسته نخواهد شد ، فرصتی برای ورود به آینده وجود ندارد.
مثال اخیر ، و همانطور که اکنون توسط Snapbec فعال شده ایم ، به دنبال این هستیم که این بند را برای دادگاه مقصر بدانیم! کسانی که خودشان قطعنامه قبلی را در ایران قرار داده اند. این فرد همچنین نوشته بود که آنها دو قطعنامه علیه ایران صادر کرده اند و هیچ کس مسئولیت آنها را نمی پذیرد. این بدان معناست که ما نه می خواهیم و نه می توانیم این وضعیت را طی کنیم.
اکنون وقت آن است که بپرسیم چه کاری انجام دهید. این که آیا بارها گفته می شود که اروپا صلاحیت قانونی ، سیاسی و اخلاقی برای احیای مکانیسم ماشه ندارد ، یا ما برای گفتگوی غیرمستقیم با ایالات متحده صرفاً در پذیرش هسته ای و مشروط حق غنی سازی و حمله نظامی غیرقانونی به ایران در هنگام مذاکره آماده هستیم. این یک مشکل را حل نمی کند. در واقع ، ما به زبان دیگری برای فعال کردن Snapback می گوییم ، ما آماده هستیم.
تاکنون مشکلی وجود ندارد. سوال این است که پس از آن چه خواهید کرد؟ این که برخی از افراد به سیما می آیند و می گویند اجرای Snapbec هیچ فرقی با اکنون ندارد و از تحریم های ایالات متحده بدتر نیست ، یادآور گزاره های معروف قبلی است که قطعنامه ها مقاله را در نظر می گیرند.
چه باید کرد؟ اولین کاری که باید انجام شود ، مدیریت پرونده هسته ای متمرکز است. در حقیقت ، اجماع داخل ساختاری در مورد این موضوع باید 100 درصد باشد. مجاز به خرابکاری در مجلس و افراد غیرمسئولانه نیست. کوچکترین تفاوت درون ساختاری مشکل ساز است.
دومین موردی که باید انجام شود باید ایده ها و ایده های روشن و آینده ای روی میز داشته باشد. تصرف ذهنیت گذشته و طیور یک پله سیاست ایران فاجعه بار خواهد بود. سیاست از قبل شکست خورده است.
اوضاع فعلی در ایران تهدیدآمیز و خطرناک است ، اما به اندازه فرصتی برای ایجاد تغییراتی در جامعه ایران است. تغییراتی که در گذشته متناقض نیست تا سرانجام چوب را بخورد ، بلکه آن را از نان خود محروم کند.
با توجه به اینکه هر پیشنهادی نیاز به اطلاعات دقیق و تسلط تخصصی دارد ، من واجد شرایط چنین پیشنهادی نیستم و معتقدم که بیشتر افراد عادی نیز فاقد این صلاحیت هستند و بهتر است از جزئیات جلوگیری شود. اما ما همچنین انتظار داریم که شعارهای ناکارآمد نباشند. برای سازش برای منافع ملی ، بزرگترین فضیلت و سیاستمدار آماده شوید. بدانید که درجه افراد و دولت ها در روشی که با نارسایی و ضعف روبرو می شوند و وقتی شرایط علیه او باشد ، و نه وقتی جهان در کام است. این اطمینان است که انعطاف پذیری یک شخص یا سیستم را تضمین می کند.
من اصرار ندارم که غنی سازی ، مذاکره یا مذاکره غیر مستقیم را به حالت تعلیق یا ادامه دهم. این نتیجه است. اما گذشته نباید اسیر شود. با نگاهی به آینده و تأمین منافع مردم و کشور و ایجاد امید برای اسارت خیالات ، مقدم است. هیچ پیش فرض در برابر این هدف وجود ندارد.
منبع: اعتماد
