در فرهنگ اسلامی ، خانواده نه تنها رشد جسمی کودک ، بلکه زمینه اصلی برای شکل گیری شخصیت ، ایمان و اخلاق و پیامبر (پیامبر) است (ص.) به عنوان یک الگوی کامل از بشریت ، در برخورد با کودکان و خانواده ، آنها چنان ملایم و مراقب بودند که هر حرکتی در حال حمل پیام آموزشی بود و یکی از مهمترین اصول آموزش از نظر آنها مهربانی و آرامش کودک بود.
پیامبر (ص)ص.) آنها گفتند: “رحیم الله عبدا فراخوانی تولد او او عدالت خود را دارد ، یعنی: با خوب همه، و تکلیف برای او، و بالاترین، و من آن را می خواهم»
(باشد که خداوند به بنده ای که به فرزند خود کمک می کند تا کار خود را انجام دهد ، رحمت کند ، یعنی با نیکی به او ، آموزش او ، تدریس و مودبانه.)
در این حدیث ، پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) چهار عنصر اصلی آموزش از جمله احسان (خوبی) ، هماهنگی (انزال و محبت) ، تدریس (تدریس) و نظم (آموزش) بیان شده است که اینها نه تنها ابزارهای آموزشی بلکه راه هایی برای ایجاد یک ارتباط عاطفی و اخلاقی بین والدین و کودک هستند.
EHSAN و نیکی به معنای کودک چیست؟
خوب بودن برای کودک صرفاً به معنای تأمین نیازهای مادی نیست ، بلکه شامل احترام واقعی ، توجه و عشق است. وقتی کودک احساس می کند که دوستش و احترام دارد ، عزت نفس خود شکوفا می شود و آماده تر برای پذیرش آموزش است.
هماهنگی؛ ؛ ایجاد انزال و آرامش در رابطه با کودک
هماهنگی این به معنای ایجاد آرامش کودک است ، به این معنی که والدین باید فضایی ایمن و صمیمی ایجاد کنند تا کودک بتواند احساسات خود را بیان کند. پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) با فرزندان خود بازی کرد ، آنها را در آغوش گرفت و با آنها ملاقات کرد و این رفتارها از این راه خارج نیست. اثر هنریاما از اعماق آموزش الهی ناشی شد.
آموزش به معنای پرورش خرد ، روح و اخلاق کودک است
آموزش در اسلام فقط انتقال اطلاعات نیست بلکه پرورش عقل ، روح و اخلاق کودک است. پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) مفاهیم عمیقی را به کودکان با زبان نرم و نمونه های ساده به کودکان منتقل کرد و آموزش باید دوست داشته شود تا کودک برای ترس بلکه از ترس باشد.
ادب کودک در پیامبر (صلح بر او)
نظم در این حدیث ، این به معنای ادبی است ، و پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) هرگز کودکی را با خشونت نکرد ، اما در رفتار خود نقش داشت. در حقیقت ، ادب به معنای آموزش احترام ، مسئولیت و رفتار مناسب است ، نه تحمیل ترس و اطاعت.
نقش والدین در راهنمایی اخلاقی فرزندان
این حدیث نشان می دهد که والدین نه تنها مسئول عرضه هستند بلکه مربیان الهی هستند و اگر والدین با فرزند خود در تماس باشند ، آنها به او آموزش می دهند و به او مودبانه می آموزند ، در واقع آنها به او کمک کرده اند تا کارهای خوبی را انجام دهد ، این بدان معنی است که آموزش مشارکت است.
آموزش موفقیت آمیز نتیجه عشق و آرامش است
پیامبر (ص.) در این حدیث ، آنها از زاویه انسانی و عاطفی آموزش دیده اند. تربیت موفق از عشق و آرامش بیرون می آید و کودکانی که در جو محبت رشد می کنند ، نه تنها اخلاق بیشتر هستند ، اما در آینده نیز بیشتر و آنها مسئولیت بیشتری خواهند داشت.
آموزش با عشق همان چیزی است که پیامبر (صلی الله علیه و آله) به زیبایی آموخت
این حدیث یک نقشه راه برای بزرگ کردن کودک در اسلام با نیکی ، محبت ، آموزش و ادب است و اگر والدین این چهار اصل را در زندگی خانوادگی جریان دهند ، فرزندان آنها نه تنها خوب خواهند بود بلکه آنها در جامعه مهر می کنند و آموزش با عشق همان چیزی است که پیامبر (صلح بر او).
دروس پیامبر (ص.) برای امروز
پیامبر اسلام (ص.) در قرآن کریم به عنوان “رحمت لالامین“این معرفی شده است که این نام مستعار به معنای رحمت برای همه جهان است ، و این رحمت نه تنها در دعوت ایمان بلکه در رفتار روزانه آنها با کودکان ، خانواده و حتی دشمنان بود.
آنها با چنان لطافت و فروتنی با فرزندان رفتار می کردند که بدون هیچ گونه ترس و آرامش در آغوش خود برای آنها می دویدند و این رفتارها نشان می دهد که آموزش از نظر پیامبر از عشق و احترام است.
رسول خدا (ص.) نه تنها رسول مکاشفه ، بلکه آنها در رفتار خود زندگی می کردند ، آنها بازی می کردند ، گفتگو و تشویق می کردند ، روح کودکان را پرورش می دادند و با نرمی و احترام و در آموزش ، صبر و عشق رفتار می کردند.
از این حدیث و شخصیت پیامبر (ص.) ما می آموزیم که تربیت کودک نه تنها با آموزش و کنترل امکان پذیر است ، بلکه باید با محبت ، بشریت ، آموزش و ادبیات همراه باشد و والدینی که با فرزندشان دلسوز هستند نه تنها رابطه سالم برقرار می کنند بلکه آینده ای روشن برای جامعه ایجاد می کنند.
منبع : به گزارش میهن تجارت
