یورونیوز: میهن تجارت مجدد ولادیمیر پوتین با کسب بیش از 87 درصد آرا با انتقادات زیادی در خارج از روسیه مواجه شده است. در داخل این کشور شماری از رسانه های مخالف در صحت این آرا تردید کرده اند.
در اولین برآورد رسانه های مستقل روسیه در مورد میزان تقلب در میهن تجارتات ریاست جمهوری روسیه که از جمعه 15 تا یکشنبه 17 مارس برگزار شد، تعداد برگه های رای جعلی بین 20 تا 30 میلیون تخمین زده شد.
مدوزا، یک سایت روزنامه نگاری تحقیقی روسی، در مقاله ای نوشت که «حدود 22 میلیون برگه رای رسما به نفع ولادیمیر پوتین جعل شده است». نوایا گازتا اروپا، یکی دیگر از رسانه های اپوزیسیون روسیه، به این نتیجه رسید که کلاهبرداری حتی گسترده تری وجود داشته است. بر اساس برآورد آنها، 31.6 میلیون برگه رای به نفع ولادیمیر پوتین جعل شده است.
متیو وایمن، کارشناس مسائل سیاسی روسیه در دانشگاه کیل در بریتانیا، میگوید که این سه برآورد «تقلب در مقیاسی بیسابقه در تاریخ میهن تجارتات روسیه» را نشان میدهد.
این سه تخمین وجه مشترک دیگری دارند: همه آنها از یک الگوریتم برای کشف بهترین تخمین ممکن از تعداد آرای نادرست به نفع ولادیمیر پوتین استفاده می کنند.
این روش که «روش شپیلکین» نامیده می شود، به نام آماردان سرگئی شپیلکین نامگذاری شده است که برای اولین بار حدود ده سال پیش آن را توسعه داد.
کار او در تجزیه و تحلیل میهن تجارتات در روسیه، که در سال 2007 آغاز شد، چندین جایزه معتبر را برای او به ارمغان آورد. در عین حال برای او دشمنان قدرتمندی ساخته و نامش از فوریه سال گذشته در فهرست «عوامل خارجی» دولت روسیه ثبت شده است.
دیمیتری کوگان، آماردان مستقر در استونی که با سرگئی شپیلکین و دیگران برای ایجاد ابزاری برای تجزیه و تحلیل نتایج میهن تجارتات کار می کرد، می گوید روش او “روشی ساده برای ارزیابی کمی تقلب در میهن تجارتات در روسیه ارائه می دهد، در حالی که اکثر رویکردهای دیگر عمدتاً برای بررسی استفاده می شوند. وجود یا عدم وجود تقلب را تشخیص دهد.
روش شپیلکین “بر اساس میزان مشارکت در هر مرکز رای گیری” است و هدف آن این است که مشخص کند کدام شعبه های رای گیری دارای مشارکت غیرمعمول بالایی هستند.
این تئوری می گوید که سهم رای هر نامزد بسته به میزان مشارکت تغییر نمی کند (یا فقط کمی تغییر می کند). الکساندر شن، ریاضیدان و آماردان در دانشگاه علوم کامپیوتر مونپلیه، میگوید: در جایی که میزان مشارکت افزایش مییابد، «ما متوجه میشویم که این تکامل متناسب توزیع آرا به طور کامل ناپدید میشود و ولادیمیر پوتین ذینفع اصلی آرای اضافی است».
برای تعیین کمیت تقلب، کافی است آرای ولادیمیر پوتین را با نتایجی که توزیع آرا «صادقانه» بوده است، مقایسه کنیم. اختلاف دو درصدی، تصوری از میزان دستکاری نتایج به نفع او یا به قول مخالفان “بازی پر کردن برگه رای و نوشتن نام ولادیمیر پوتین” به دست می دهد.
با این حال، روش Shepilkin محدودیت هایی نیز دارد. مثلاً باید چند شعبه رای گیری وجود داشته باشد که کارشناسان به طور منطقی مطمئن باشند که هیچ تقلبی در آنها وجود ندارد.
همچنین، اگر کلاهبرداران از روشهای ظریفتری برای جعل نتایج استفاده میکردند، مثلاً با گرفتن آرای یک نامزد و اضافه کردن آن به نفع ولادیمیر پوتین، روش شپلکین دیگر جواب نمیداد. آقای کوگان گفت: “این واقعیت که مقامات هنوز از ابتدایی ترین روش های تقلب استفاده می کنند نشان می دهد که آنها اهمیتی نمی دهند که دیگران متوجه شوند.”
متیو وایمن میگوید این تخمینها همچنین «یک سلاح سیاسی مهم» هستند، زیرا به روسیه اجازه میدهند تا «روایت رسمی را به چالش بکشد که میزان مشارکت بالاست و رأی به نفع پوتین نشان میدهد که کشور متحد است».
جف هیون می گوید: «این کلیشه وجود دارد که روس ها به طور طبیعی به شخصیت های اقتدارگرا رأی می دهند. نشان دادن اینکه چگونه ارقام اغراق آمیز هستند راهی برای اثبات این است که واقعیت بسیار ظریف تر است.
