سرمایه‌گذاری ۱۰.۸ میلیارد دلاری پنتاگون/ رقابت نظامی با چین و پیام‌های اقتصادی برای ایران

به گزارش خبرگزاری IMNA ، رقابت استراتژیک ایالات متحده -China بار دیگر در معرض اقتصاد دفاع قرار گرفته است. وزارت دفاع ایالات متحده (پنتاگون) اعلام کرده است که بیش از 1.5 میلیارد دلار برای توسعه چهار پروژه سلاح های محرمانه به شکل “Shotcaller” هزینه خواهد کرد. طرحی که قرار است حملات سریع ، ماندگار و ویرانگر ارتش ایالات متحده را فراهم کند.

اقتصاد دفاعی در پشت برنامه Shotcaller

هسته اصلی این برنامه مبتنی بر “فناوری های نوآورانه پیشرفته” (AIT) است که فقط بیش از 1.5 میلیارد دلار بودجه مالی دریافت کرده است. این بخشی از چرخه بزرگتر است که در سالهای اخیر حدود 1.5 میلیارد دلار برای جذب پروژه های محرمانه مشابه جذب کرده است.

سرمایه گذاری گسترده در نوآوری های نظامی نشان می دهد که ایالات متحده بخشی از هزینه های دفاعی سنتی را به پروژه هایی منتقل می کند که مستقیماً بر بازدارندگی چین در اقیانوس آرام متمرکز است.

سرعت

Shotcaller توسط “دفتر توانایی استراتژیک” اداره می شود. موسسه ای که به روند خرید سنتی و شتاب نظامی اجازه می دهد تا نمونه ها را در ارتش ، نیروی دریایی ، هوا ، تفنگداران دریایی و حتی نیروهای فضایی آزمایش کند.

این رویکرد اقتصادی و اقتصادی بخش بزرگی از منابع دفاعی را به پروژه های نوآورانه سوق می دهد. پروژه هایی که علاوه بر ایجاد “زنجیره کشتار” یکپارچه ، نقش مهمی در بازار صنعت نظامی و قراردادهای سلاح چند میلیارد دلاری بازی خواهند کرد.

کدها و اعداد پنهان

۱۵ پروژه تعریف شده در این چارچوب با نام های رمزگذاری شده مانند Asgard ، Bedlam ، Marlin Black ، Epic ، Lazarus ، Oculus Prime ، Pele وت تاس آنها شناخته شده اند بسیاری از این پروژه ها قبل از صدها میلیون دلار دریافت کرده اند ، و برخی دیگر مانند لازاروس وت اوکولس نخست رشد قابل توجهی در بودجه وجود داشته است.

این سرمایه گذاری ها نه تنها ابعاد نظامی ، بلکه تأثیرات اقتصادی بر صنعت دفاع ایالات متحده و پیمانکاران بزرگی نیز دارند که بخش بزرگی از قراردادها را به خود جلب می کنند.

پیامدهای بازار جهانی

تحلیلگران معتقدند که چنین هزینه هایی بخشی از “اقتصاد جدید جنگ سرد” است که باعث افزایش رقابت سلاح در شرق آسیا می شود. در حالی که پکن در تلاش است تا نفوذ اقتصادی خود را از طریق پروژه های زیرساختی در آسیا و آفریقا گسترش دهد ، واشنگتن با افزایش بودجه های نظامی و توسعه سلاح های پیشرفته به دنبال بازدارندگی سخت افزار است.

پیش بینی می شود چنین بودجه ای فشار بیشتری به بدهی های عمومی ایالات متحده وارد کند ، اما در عین حال بازار ارتش و اشتغال در منطقه را تقویت می کند.

تمرکز پنتاگون را تغییر دهید

در حالی که هدف رسمی Shotcaller مقابله با چین در اقیانوس آرام است ، گزارش پولیتیکو در مورد “استراتژی دفاع ملی” نشان می دهد که پنتاگون در حال حرکت است تا همزمان بیشتر روی تهدیدات داخلی تمرکز کند. این تغییر می تواند نشانه دوگانگی در تخصیص منابع دفاعی ایالات متحده باشد. جایی که اقتصاد داخلی و امنیت خارجی هر دو برای جذب بودجه رقابت کرده اند.

پنتاگون 1.5 میلیارد دلار سرمایه گذاری در پروژه های سلاح های محرمانه فقط یک تصمیم نظامی نیست. در عوض ، این نشان دهنده شکل گیری یک مدل جدید در اقتصاد دفاعی آمریکا است. مدلی که با چین پیشگیری شده است ، اما عواقب آن بر بودجه عمومی ، صنایع نظامی و حتی بازارهای بین المللی انرژی و امنیتی تأثیر خواهد گذاشت.

عواقب اقتصادی و ژئوپلیتیکی

تزریق چنین بودجه ای به صنعت دفاعی ایالات متحده ، علاوه بر بعد نظامی ، اثرات اقتصادی دارد. با استخدام این منابع عظیم ، صنایع سلاح های ایالات متحده در حال تبدیل شدن به حرکتی برای اشتغال و فن آوری های پیشرفته هستند و در عمل “اقتصاد جنگ” به مکانی برجسته تر در ساختار کلان اقتصاد آمریکا تبدیل می شود. در سطح بین المللی ، این روند همچنین می تواند منجر به افزایش استرس های ژئوپلیتیکی ، نوسانات بیشتر در بازار انرژی و تغییر مسیر سرمایه گذاری ها در زمینه های دفاعی و فناوری شود.

پیام ها و پیامدهای ایران

۱ افزایش فشار امنیتی غیرمستقیم: رقابت واشنگتن با پکن در شرق آسیا می تواند منجر به حضور جسورانه تر ایالات متحده در خلیج فارس و خطوط حمل و نقل شود. این باعث افزایش فشار امنیتی غیرمستقیم بر ایران می شود.

۲ فرصتی برای همکاری با چین: نزدیکی چین و ایران در قالب یک معامله پنج ساله ، بریکس و شانگهای ، می توانند یک سپر اقتصادی و فناوری در برابر فشار ایالات متحده ایجاد کنند.

۳ نوسان بازار انرژی: افزایش تنش های نظامی احتمالاً تقاضای چین برای انرژی قابل اطمینان تر را افزایش می دهد ، که در صورت مدیریت تحریم ها و موانع بانکی ، می تواند فرصتی برای افزایش صادرات نفت و گاز ایران فراهم کند.

۴ ضرورت برای توسعه فن آوری های بومی: سرمایه گذاری ایالات متحده در سیستم های هوشمند و فضایی باعث افزایش شکاف فناوری می شود. بنابراین ، ایران باید بیشتر روی توسعه هواپیماهای بدون سرنشین ، موشک های هوشمند و جنگ سایبری تمرکز کند.

۵ ابعاد اقتصادی امنیتی: این اقدام نشان می دهد که آینده اقتصاد جهانی بیش از گذشته با رقابت امنیت و اسلحه گره خورده است. برای حفظ جایگاه خود ، ایران مجبور به تقویت صنایع دفاعی و گسترش همکاری های اقتصادی منطقه ای است.