توافق با آژانس برای از سرگیری همکاری ، کاری است که باید دیر یا زود انجام شود. این توافق نامه دیر هنگام بود ، به عنوان مثال وقتی Snapback عملاً فعال شد. اما به نظر من ، زمان توافق به گونه ای اداره می شد که اگرچه مثبت و کمک به پرونده هسته ای ایران است ، اما می توان آن را نیز مورد توجه قرار داد و به جلوگیری یا تمدید مهلت Snapbec کمک کرد.
وزیر امور خارجه سید عباس اراكچی و مدیر كل IEA ، رافائل گروسی ، روز سه شنبه 5 سپتامبر در قاهره ، پایتخت مصر ، با داشتن یك سند جدید در مورد همکاری فنی تهران با نهاد هسته ای بین المللی ، اسناد جدیدی را امضا كردند. توافق “توافق” آژانس تهران و آژانس قاهره در واقع یک مکانیسم عملی برای همکاری ایجاد می کند که منعکس کننده شرایط استثنایی است که در نتیجه حمله صهیونیستی و ایالات متحده به تأسیسات هسته ای ایران ایجاد شده و تهدیدات برای از سرگیری حملات است.
Hussein Adeli ، یک سیاستمدار ، اقتصاددان و دیپلمات ایرانی ، که سفیر ایران در کانادا ، ژاپن و انگلستان و رئیس بانک مرکزی ایران بود ، ما در مورد معنای سیاسی توافق قاهره و افق در کنار الزامات داخلی برای بهره برداری حداکثر بهره برداری از این درک بحث کردیم.
اختلاف نظر با آژانس فضاهای منفی علیه ایران را به وجود آورد
به نظر شما و انگیزه ها باعث شده است که ایران و آژانس بین المللی انرژی اتمی موافقت کنند؟
توافق قاهره در توافق بسیار به موقع و به موقع صورت گرفت. چرا ما مجبور شدیم با آژانس موافقت کنیم ، سوالی است که باید با استفاده از منافع ملی به عنوان هر اقدام سیاست خارجی اندازه گیری شود. توافق با آژانس به این دلیل است که ما هنوز به پیمان NPT متعهد هستیم. عدم انجام این کار به دلیل جاه طلبی های مسموم و تبلیغات علیه کشور ما به ضرر کشور است. در حالی که همکاری با آژانس انتخابی نیست بلکه مطابق با منافع ملی است ، وزیر امور خارجه صریحاً اظهار داشته است که همکاری با آژانس مبتنی بر تصمیمات شورای عالی امنیت ملی است. بنابراین من فکر می کنم وزارت امور خارجه کار خود را انجام داده است.
معامله در قاهره یک اقدام بسیار ابتکاری و مثبت توسط وزارت امور خارجه است که توانسته است روابط خود را با یکی از مؤثرترین کشورها در خاورمیانه ترویج کند تا بتواند در قاهره انجام شود.
توافق قاهره می تواند به گسترش قطعنامه 2 کمک کند
با توجه به بازه زمانی باقیمانده تا فعال سازی احتمالی مکانیسم اسنپبک ، از اهمیت این توافق نامه چه می دانید و فکر می کنید این توافق چقدر می تواند به گسترش وضوح 2 کمک کند؟
توافق با آژانس برای از سرگیری همکاری ، کاری است که باید دیر یا زود انجام شود. این توافق نامه دیر هنگام بود ، به عنوان مثال وقتی Snapback عملاً فعال شد. اما به نظر من ، زمان توافق به گونه ای اداره می شد که اگرچه مثبت و کمک به پرونده هسته ای ایران است ، اما می توان آن را نیز مورد توجه قرار داد و به جلوگیری یا تمدید مهلت Snapbec کمک کرد. از آنجا که اگر چنین توافق نامه ای اتفاق نیفتاده و Snapback اتفاق افتاده بود ، مردم همه خطاهای عدم تحرک یا بازیگری دیر هنگام در وزارت امور خارجه را داشتند ، اما اکنون توپ در سرزمین اروپا است و کسانی هستند که باید تصمیم بگیرند. البته ، هر دو با وزیر امور خارجه ، من فکر می کنم که اروپایی ها به دلیل نقض تعهدات خود ، حق انجام این کار را ندارند ، اما واقعیت این است که این حقوق گاهی اوقات نمی تواند مانعی برای تصمیمات منفی علیه کشور ما باشد.
ملاحظات امنیتی مهمترین معیار برای بازرسی های آژانس خواهد بود
با توجه به جو بی اعتمادی ، به ویژه پس از جنگ اخیر بین ایران و آژانس بین المللی انرژی اتمی ، اجرای این توافق چقدر دشوار خواهد بود و چالش های دو طرف برای اجرای آن چیست؟
تا آنجا که متوجه شدیم این توافق نامه جدید همکاری بین دو طرف است. از آنجا که شرایط قبلی با نقض غیرقانونی اخیر کاملاً تغییر کرده است و بنابراین باید به روش جدیدی انجام شود.
به نظر می رسد آنچه به نظر می رسد در این روش جدید باید در مورد شورای عالی امنیت ملی برای بازدیدها تصمیم بگیرد. یعنی با توجه به بی اعتمادی ایران ، ملاحظات امنیتی مهمترین معیار برای بازدیدها خواهد بود. و این بسیار منطقی است. در حقیقت ، این یک چالش برای طرف مقابل است زیرا اقدامات آن باید مطابق با ملاحظات امنیتی ایران باشد.
برای یادگیری از گذشته
با توجه به اینکه برخی مخالف همکاری با آژانس بین المللی انرژی اتمی هستند ، این توافق نامه در داخل کشور با چه شرایطی روبرو خواهد شد؟ و چگونه می توان منافع عاقلانه و ملی در این توافق نامه را داشت؟
دشمنان ایران همواره به دنبال مواجهه با اقدامات خود با پاسخ های عاطفی و غیر منطقی ایران بوده اند. تا زمانی که آنها نتوانند استدلال خود را در محیط بین المللی علیه کشور ما اثبات کنند. بنابراین ، در این شرایط ، ما همیشه باید با توجه به منافع ملی ، از هرگونه هیجان و احساسات و شعارها خودداری کنیم تا بتوانیم سایر کشورها ، از جمله همسایگان و حتی قدرتهای تعادل بین المللی را همراهی کنیم.
به عنوان مثال ، عدم همکاری با آژانس در هنگام ترک ایران از آژانس امکان پذیر است. خوب ، اول از همه ، آیا فکر می کنید خروج از ما با همدردی جامعه جهانی از جمله کشورهای دوستانه ما ، از جمله کشورهای همسایه ، روسیه و چین روبرو است؟ پاسخ قطعاً منفی است.
عدم همکاری با آژانس در هنگام ترک ایران از آژانس امکان پذیر است. خوب ، اول از همه ، آیا فکر می کنید خروج از ما با همدردی جامعه جهانی از جمله کشورهای دوستانه ما ، از جمله کشورهای همسایه ، روسیه و چین روبرو است؟ پاسخ مطمئناً منفی است. وسعت ما NPT را نه تنها کشورهای همسایه بلکه چین و روسیه در برابر اقدام ما بسیج می کند. اگر NPT را ترک کنیم ، شورای امنیت ممکن است قطعنامه ای را صادر کند که هر چهار کشور دارای حق وتو ، از جمله چین و روسیه ، به نفع آن رای دهند ، که در آن قطعنامه لازم برای همکاری با آژانس خواهد بود.
آیا به یاد داشتیم که همه این کشورها بین شش سال بین سنین 1 تا 2 سال موضع تندی علیه غنی سازی ایران اتخاذ کرده بودند؟ آیا این شش قطعنامه نمی تواند یک درس برای ما باشد؟
بنابراین ایده من این است که مقامات تصمیم گیری با توجه به منافع ملی کشور ، به ویژه در این مرحله و به دور از احساسات و هیجان ، تصمیمات منطقی می گیرند. مردم از شعارهای تیز و عاطفی در سیاست خارجی پشتیبانی نمی کنند و خاطرات بدی از آنها دارند.
