گزارش کردن خبرگزاری به گزارش میهن تجارتاگرچه آتش بس شرم الشیخ ظاهراً نشانه کاهش درگیری بین اسرائیل و گروه های مقاومت فلسطین بود، اما نشانه ها و سوابق تاریخی نشان می دهد که این توافق بیش از آنکه مقدمه ای برای صلح باشد، توقفی تاکتیکی برای بازگرداندن قدرت نظامی اسرائیل است. اظهارات اخیر بنیامین نتانیاهو در مصاحبه با i24NEWS که در آن از “اعتقاد به اسرائیل بزرگ” و “ماموریت تاریخی نسل خود” صحبت کرد، تفکر توسعه گرایانه و ایدئولوژیک حاکم بر سیاست های تل آویو را آشکار کرد. ذهنیتی که مخالف هرگونه آتش بس واقعی است.
تاریخی که صلح را باطل می کند
تاریخچه طرح های الحاق اسرائیل، از جمله وعده الحاق دره اردن در سال 2019، نشان می دهد که رژیم صهیونیستی هرگز به مرزهای تعیین شده پایبند نبوده است. این رفتار در کنار نقض مکرر آتش بس های قبلی از جمله در همین قرارداد شرم الشیخ نشان می دهد که اعتماد به تداوم صلح یک توهم زودگذر است. گزارش های میدانی حاکی از حملات محدود هوایی و زمینی اسرائیل به مناطق جنوبی غزه، ادامه محاصره و تشدید فشار انسانی است. نشانه های شکنندگی توافق.
یخ زدن جبهه غزه، تغییر جهت به نبرد نیابتی
پس از دو سال عملیات زمینی پرهزینه در غزه، ارتش اسرائیل با فرسایش قدرت رزمی و بحران مشروعیت سیاسی مواجه است. از سوی دیگر، اگرچه حماس بخشی از قدرت آتش خود را از دست داده است، اما همچنان قادر به بازدارندگی است. در چنین شرایطی تل آویو به جای ادامه جنگ تمام عیار به دنبال منجمد کردن جبهه غزه و معطوف به محورهای مقاومت منطقه ای است. این تغییر استراتژی پس از شکست در جنگ 12 روزه با ایران آشکارتر شد. جایی که اسرائیل درگیری مستقیم با تهران را دریافت می کند، هزینه ای فراتر از ظرفیت خود دارد.
محدودیت های عملیاتی و سیاسی اسرائیل
تجزیه و تحلیل داده ها نشان می دهد که اسرائیل در وضعیت ضعیفی قرار دارد و نمی تواند یک جنگ تمام عیار را آغاز کند. دلایل اصلی:
سیاسی و ایدئولوژیک: اسرائیل همیشه ترجیح داده است که بین جنگ و صلح متعادل باشد تا بدون دریافت پاسخ قوی ضربات محدودی وارد کند. هرگونه درگیری تمام عیار مستلزم تسلیم سرزمین هایی مانند اورشلیم است که غیرقابل قبول است.
عملیاتی و اقتصادی: فشار جهانی، پاسخ قوی به هر حمله و منابع محدود، توانایی رزمی اسرائیل را محدود کرده است. تجربه دو سال گذشته و جنگ با ایران نشان داد که تل آویو توان لازم برای رویارویی مستقیم با محور مقاومت را ندارد. در این درگیری مراکز تحقیقاتی، خلبانان و بخشهایی از ارتش آسیب دیدهاند.
محور مقاومت در زیر میکروسکوپ تل آویو
در شمال، حزب الله لبنان همچنان مهمترین تهدید برای این رژیم محسوب می شود. با وجود فشارهای آمریکا و برخی دولت های عربی، دولت لبنان نتوانسته این گروه را خلع سلاح کند. پس از ترورها و خسارات هدفمند سال گذشته، حزب الله در حال بازسازی قدرت خود است و این موضوع تل آویو را بر آن داشته تا تمرینات گسترده ای را در مرزها انجام دهد. تمریناتی که بیشتر آمادگی برای درگیری هستند تا بازدارندگی.
در عراق، تلاش ها برای تضعیف حشدالشعبی افزایش یافته است. رژیم صهیونیستی و متحدانش امیدوارند با بهره گیری از اختلافات داخلی و بازی های انتخاباتی، از نفوذ محور مقاومت در بغداد بکاهند. اما واقعیت این است که ریشه های مردمی و ساختار قانونی حشدالشعبی در دولت عراق، حذف آن را دشوار کرده است.
در یمن همچنان احتمال گسترش درگیری های پهپادی و دریایی وجود دارد. در ماه های اخیر، انصارالله توانایی خود را در هدف قرار دادن اهداف حیاتی رژیم نشان داده است و حملات آن به کشتی ها و تأسیسات مرتبط با اسرائیل، تعادل جدیدی در بازدارندگی منطقه ای ایجاد کرده است.
آینده آتش بس؛ آرامش یا سکوت موقت؟
با کنار هم گذاشتن داده های میدانی و روندهای سیاسی، به نظر می رسد آتش بس شرم الشیخ نشانه صلح نیست، بلکه سکوتی بین دو موج درگیری است. تا زمانی که تل آویو از گفتمان برتری طلبی و توسعه طلبی دست برنداشته و محور مقاومت به بازسازی استحکام خود ادامه دهد، صلح کنونی دوام نخواهد داشت. در خاورمیانه که ریشه در کشمکشهای ایدئولوژیک و تاریخی دارد، آتش بس بیش از پایان جنگ، آغاز فصل جدیدی از رقابت و تنظیم مجدد قدرت است.
اسرائیل در شرایط کنونی قادر به یک جنگ تمام عیار نیست
محمدجعفر قنادباشی در گفت و گو با خبرنگار به گزارش میهن تجارت اظهار کرد: تحرکات رژیم صهیونیستی در چند روز گذشته پس از آتش بس شامل حملات مکرر، بمباران و هدف قرار دادن مردم بوده است. با این حال، این اقدامات نباید به معنای شروع یک جنگ جدید یا ادامه جنگ قبلی باشد.
وی افزود: اگرچه این حملات به ظاهر سنگین بود – به گفته برخی منابع، پس از آتش بس تا 150 هزار تن بمب بر سر مردم ریخته شد – اما دامنه مانورهای نظامی و قدرت نمایی نتانیاهو بسیار محدود است. در واقع او توانایی شروع یک جنگ تمام عیار را ندارد.
کارشناس مسائل خاورمیانه تصریح کرد: این محدودیت دو دلیل روشن دارد. اول اینکه این سیاست همیشگی صهیونیست ها در منطقه است. آنها هرگز خواهان جنگ همه جانبه یا اجرای یک طرح صلح تمام عیار نبوده اند، زیرا چنین اقداماتی مستلزم واگذاری بخشی از سرزمین ها از جمله بیت المقدس به فلسطینی ها است که صهیونیست ها علاقه ای به آن ندارند. هم از نظر آمادگی نظامی اعم از اقتصادی و سیاسی و این نیز بر روند تجارت و تولید تأثیر می گذارد. به همین دلیل رژیم صهیونیستی همواره به دنبال وضعیتی بین جنگ و صلح است. موقعیتی که می تواند ضربات محدودی وارد کند، اما پاسخ محکمی دریافت نکند.
قندباشی ادامه داد: دلیل دوم شرایط جدید و محدودیت های عملیاتی است. اولین عامل تغییرات سیاسی در آمریکا و نقش ترامپ در صلح خاورمیانه است، اما مهمتر از آن، توانایی سیاسی و اقتصادی اسرائیل برای مبارزه در حال حاضر بسیار محدود است. هرگونه عملیات علیه غزه واکنش شدید جهانی را به همراه دارد که بر اسرائیل فشار وارد می کند و هزینه های هنگفتی را برای دولت آمریکا و متحدانش ایجاد می کند. در واقع، صهیونیستها اکنون منزوی شدهاند و خشم جهانی، حتی در داخل اسرائیل و آمریکا، مانع از وقوع یک جنگ تمام عیار میشود.
وی تصریح کرد: تجربه دو سال گذشته نیز نشان داده است که اقدامات اسرائیل – از جمله اخراج فلسطینی ها یا هدف قرار دادن رهبران حماس – نتوانسته حماس را از بین ببرد. حتی اگر فقط ده فلسطینی باقی بمانند، حماس همچنان وجود دارد. همچنین تبعید مردم فلسطین به کشورهای همسایه عملا غیرممکن است، زیرا هیچ کشوری حاضر به پذیرش آنها نیست. ورود فلسطینیان به هر کشوری به معنای همراهی آن کشور با اسرائیل است و با واکنش منفی مردم و دولت ها مواجه می شود. بنابراین جنگ جدیدی آغاز نخواهد شد.
این کارشناس مسائل خاورمیانه خاطرنشان کرد: از سوی دیگر نتانیاهو اقداماتی را علیه لبنان انجام می دهد. هدف او دو چیز است: اول جلوگیری از احیای قدرت حزب الله و دوم اینکه در داخل و خارج نشان دهد که حد و مرزی ندارد و دستش باز است. اما این اقدامات به معنای شروع یک جنگ تمام عیار نیست و بیشتر جنبه نمایشی دارد.
قونادباشی افزود: به گفته یکی از یاران کابینه وی، ما بیشترین ضربه ها را از ایران خورده ایم و اکنون امیدی به مقابله موثر با ایران نداریم. اعترافاتی از این دست نشان می دهد که اسرائیل در بدترین وضعیت سیاسی و نظامی خود قرار دارد. مراکز تحقیقاتی، دانشمندان و خلبانان آن در جریان جنگ با ایران از دست رفته اند و این ضربه مهلکی برای آنها محسوب می شود.
وی در پایان گفت: با این توضیحات اگرچه همیشه احتمال اقدامات تحریک آمیز و آتش افروزی اسرائیل وجود دارد، اما به نظر می رسد این کشور در شرایط فعلی در گل و لای و باتلاقی فرو رود.
منبع : به گزارش میهن تجارت
