«مجتبی» چهره متفاوت ماه‌های پیش رو؛ «می‌خواهم زنده بمانم!»

رقابت های نیم فصل دوم لیگ برتر ایران به زودی آغاز می شود و تیم ها 15 هفته فرصت دارند تا به اهداف خود برسند. طبیعی است که با توجه به جایگاه آنها در جدول، این اهداف هرگز مشترک و مجرد نخواهند بود. همانقدر که برخی در بالای جدول برای رسیدن به جام قهرمانی تلاش می کنند، در انتهای جدول نیز برای رهایی از کابوسی که آنها را تهدید می کند تقلا می کنند. وقتی صحبت از دسته دوم می شود، مهم ترین چهره ای که به چشم می خورد مجتبی جباری است. بازیکن سابق باشگاه استقلال که با درخشش در میانه میدان عنوان “زیدان آسیا” را از آن خود کرد، این روزها هدایت باشگاه مس رفسنجان را بر عهده گرفته است. قعرنشین های لیگ کار سختی در پیش دارند تا در 15 هفته آینده زنده بمانند.

من می خواهم زنده بمانم

مجتبی جباری ماموریت سختی برای معرفی به عنوان یکی از مربیان آینده دار فوتبال ایران خواهد داشت. او پیش از این با پذیرفتن هدایت باشگاه استقلال و قهرمانی این تیم در جام حذفی، آن هم در فصلی پر بحران، انگیزه موفقیت خود را نشان داده بود. اما قبول مسئولیت در مس رفسنجان با علم به اینکه مس یکی از کاندیداهای جدی سقوط است، چالش سختی برای او خواهد بود. مجتبی تنها یک راه برای غلبه بر این چالش دارد: تغییر ذهنیت تیم و پیروزی.

جباری در فاصله 3 هفته مانده به پایان رقابت های لیگ در نیم فصل سکان هدایت این باشگاه را بر عهده گرفت و در این مدت تنها یک امتیاز کسب کرد. او البته 3 بازی سخت با تیم های فولاد، گل گهر و پرسپولیس داشت و شاید نتایجی که گرفت از او انتظار نمی رفت. اما اکنون داستان تغییر می کند. او 15 هفته دست نخورده به اضافه چند هفته فرصت خواهد داشت تا تیمش را احیا کند تا با مس شکست ناپذیر پا به میدان بگذارد. هدف او ساده است: زنده ماندن. مجتبی جباری باید مس رفسنجان را از انتهای جدول جدا کند و حاشیه امنی برای تیم و احتمالا خودش ایجاد کند.

وارد بازار شوید

جباری برای ساختن چنین شخصیت مهمی کار خود را آغاز کرده است. او این روزها به سراغ تیم های مدعی رفته است تا بازیکنان نیمکت نشینی را که شانسی برای حضور در ترکیب اصلی ندارند به رفسنجان بیاورد. استراتژی درستی که این روزها می تواند جلوه جدیدی به مس کم رنگ شده ببخشد. جباری به خوبی می داند که برای عبور از بحرانی که در آن گرفتار شده اند به بازیکنانی با تفکری متفاوت نیاز دارند و البته در این مسیر به بازیکنانی روی آورده است که فرصت خودنمایی در تیم های خودی را نداشته اند و حالا 15 هفته پیش رو دارند تا ثابت کنند با درخشش در تیم جباری اشتباه بزرگی در حق آنها انجام شده است. این موضوع می تواند یک معادله برد-برد برای طرفین باشد; هم مجتبی مهارت های مربیگری خود را به رخ می کشد و هم بازیکنان جدید به دوران حرفه ای خود رونق می بخشند و ننگ نیمکت نشینی را از بین می برند.