اکو ایران: همانطور که اکونومیست نوشت، رئیس جمهور فرانسه معتقد است که اتحادیه اروپا با چشم انداز بسیار فاجعه باری روبروست و باید به سرعت با آن مقابله کند.
اکونومیست سرمقاله این هفته خود را به مصاحبه با امانوئل مکرون، رئیس جمهور فرانسه درباره دیدگاه بدبینانه او برای آینده اروپا اختصاص داده است. آقای ماکرون معتقد است که خطرات قریب الوقوعی این منطقه را تهدید می کند که باید فورا به آن رسیدگی شود.
به گزارش اکونومیست، در سال 1940، پس از شکست فرانسه توسط حمله غافلگیرانه نازی ها، مارک بلوک، مورخ فرانسوی، نخبگان این کشور را به ناتوانی در مقابله با تهدید قریب الوقوع متهم کرد. امروز، امانوئل ماکرون، رئیس جمهور فرانسه نیز معتقد است که نخبگان اروپا امروز از همین غفلت مهلک رنج می برند.
در مصاحبه با اکونومیست در کاخ الیزه، آقای مکرون در مورد دیدگاه خود از رویدادهای بد در آینده صحبت کرد. این مصاحبه چند روز پس از سخنرانی بزرگ او درباره آینده اروپا انجام شد که موضوعات بسیار ناخوشایندی را در بر می گرفت. منتقدان آقای ماکرون این سخنرانی را ترکیبی از تبلیغات میهن تجارتاتی و منفعت شخصی فرانسوی ها نامیدند.
با این حال، از دیدگاه یک اقتصاددان، پیام امانوئل ماکرون به همان اندازه که متقاعد کننده است، هشدار دهنده است. وی در گفتگو با این نشریه هشدار داده است که اروپا با خطری قریب الوقوع مواجه است و اعلام کرده است که “همه چیز ممکن است خیلی سریع از بین برود”. او همچنین درباره کوه کار مورد نیاز برای امن کردن اروپا صحبت کرد. این در حالی است که او با عدم محبوبیت در داخل و روابط ضعیف با آلمان مواجه است. و این خطر وجود دارد که پیام او نادیده گرفته شود.
عامل تعیین کننده هشدار آقای مکرون، حمله روسیه به اوکراین است. جنگ روسیه را تغییر داده است. این کشور با زیر پا گذاشتن قوانین بین المللی، تهدیدات هسته ای، سرمایه گذاری هنگفت در تسلیحات و تاکتیک های ترکیبی، در همه اشکال درگیری ستیزه جویانه نشان داده است. و به گفته مکرون، اکنون این کشور هیچ محدودیتی نمی شناسد. مولداوی، لیتوانی، هلند، رومانی یا هر کشور همسایه دیگری می تواند هدف بعدی آن باشد. اگر روسیه در اوکراین پیروز شود، امنیت اروپا از بین خواهد رفت.
اروپا باید با این خطر جدید بیدار شود. آقای مکرون از اظهارات خود در فوریه مبنی بر اینکه اروپا نباید ورود سربازان به اوکراین را ممنوع کند، عقب نشینی نکرد. برخی از متحدان فرانسه این اقدام را تایید نمیکنند و از آن میترسند، اما او اصرار دارد که احتیاط آنها فقط روسیه را تشویق میکند که بیشتر پیش برود.
امانوئل ماکرون قاطعانه می گوید هرکسی که در سال 2025 در کاخ سفید باشد، اروپا باید وابستگی نظامی خود به آمریکا و بی میلی همراه آن را برای جدی گرفتن قدرت سخت کنار بگذارد: «وظیفه من این است که هرگز آمریکا را در یک دوراهی استراتژیک قرار ندهم که به معنای میهن تجارت بین اروپایی ها و منافع خود در برابر چین خواهان گفتگوی جدی در چند ماه آینده با ورود کشورهای غیر اروپایی مانند انگلستان و نروژ است که چارچوب جدیدی برای دفاع از اروپا ایجاد می شود. او مایل است در مورد گسترش زرادخانه هسته ای فرانسه که می تواند روابط فرانسه با بقیه اروپا را متحول کند، صحبت کند.
موضوع دوم آقای مکرون، شکاف صنعتی است که در نتیجه عقب افتادن اروپا از آمریکا و چین ایجاد شده است. برای امانوئل ماکرون، این بخشی از وابستگی گسترده تر به انرژی و فناوری، به ویژه انرژی های تجدیدپذیر و هوش مصنوعی است. اروپا باید اکنون پاسخ دهد، وگرنه ممکن است هرگز نتواند بهبود یابد. به گفته وی، آمریکایی ها تلاش برای وادار کردن چین به رعایت قوانین تجارت جهانی را متوقف کرده اند. او “قانون کاهش تورم” آمریکا را “انقلاب فکری” خواند و این کشور را متهم کرد که با پرداخت یارانه به صنایع مهم خود مانند چین رفتار می کند.
اما راه حل آقای ماکرون رادیکال تر از این است که از اروپا بخواهد با یارانه های آمریکا و چین رقابت کند. او خواستار تغییر عمیق در شیوه کار اروپا است. او هزینه های تحقیقاتی را دوبرابر می کند، صنعت را مقررات زدایی می کند، بازارهای سرمایه را آزاد می کند و اشتهای اروپایی ها را برای ریسک افزایش می دهد. امانوئل ماکرون به شدت با یارانه ها مخالف است و معتقد است که اروپا به تخصص و مقیاس نیاز دارد، حتی اگر برخی کشورها آسیب ببینند.
رای دهندگان احساس می کنند که امنیت و رقابت اروپا آسیب پذیر است. و این موضوع سومین موضوع بحث آقای مکرون را تشکیل می دهد که ضعف سیاست اروپاست. انزجار او به ویژه از ملی گرایان پوپولیست است. مارین لوپن یکی از آنهاست و قصد دارد در سال 2027 جای او را بگیرد. در دنیای پر فراز و نشیب امروز، وعده های جعلی آنها برای تقویت کشورشان تنها به تفرقه، افول، ناامنی و در نهایت درگیری منجر می شود.
ایده های امانوئل ماکرون قدرت واقعی دارد و او آینده نگری خود را در گذشته ثابت کرده است. با این حال، از دیدگاه یک اقتصاددان، راه حل های او مشکلاتی را ایجاد می کند. یک خطر این است که امنیت اروپا تضعیف شود. برنامه های او ممکن است آمریکا را بیگانه کند و نتواند شکاف را با جایگزین معتبر اروپایی پر کند، که می تواند اروپا را در برابر تهدید روسیه آسیب پذیرتر کند. این وضعیت همچنین به نفع چین است که مدتهاست بهجای اینکه بهعنوان متحد بهعنوان متحد، بهدنبال برخورد با اروپا یا آمریکا بهطور جداگانه باشد.
از سوی دیگر، برنامه های او می تواند قربانی ساختار ناکارآمد اتحادیه اروپا شود. آنها از 27 دولت تشنه قدرت می خواهند که کنترل مالیات و سیاست خارجی را واگذار کنند و قدرت بیشتری به کمیسیون اروپا بدهند. بعید به نظر می رسد. اگر سیاست صنعتی آقای ماکرون منجر به یارانه بیشتر و حمایت بیشتر شود، اما مقررات زدایی، آزادسازی و رقابت را ترویج نکند، بر پویایی که او به دنبال آن است، تأثیر منفی خواهد داشت. و آخرین مشکل این است که آقای مکرون ممکن است در سیاست خود شکست بخورد، تا حدی به این دلیل که در داخل کشور محبوبیتی ندارد. او از ناسیونالیسم انتقاد می کند و معتقد است که باید به فکر اروپا باشیم، اما فرانسه تاکنون از برقراری روابط قدرت با اسپانیا جلوگیری کرده است. او درباره تهدید مارین لوپن هشدار می دهد، در حالی که تاکنون نتوانسته جایگزینی برای حذف او ایجاد کند.
رئیس جمهور فرانسه بیش از هر رهبر اروپایی دیگری در مورد خطراتی که اروپا را تهدید می کند، صحبت کرده است. او این شهامت را داشته است که بدون ترس مستقیماً در چشمان تاریخ نگاه کند. تراژدی اروپا می تواند این باشد که گوش شنوایی برای سخنان او وجود ندارد.
