آینده– بلن فرناندز نویسنده و تحلیلگر وب سایت الجزیره.
به گزارش به گزارش میهن تجارت به نقل از الجزیره; یکشنبه گذشته، نیروهای امنیتی مکزیک نمسیو روبن اوگونا سروانتس، ملقب به “ال منچو” را که رهبر کارتل مخوف Jalisco بود، کشتند. ال منچو 59 ساله بود و کارتل او در جالیسکو، مکزیک مستقر بود.
وزارت دفاع مکزیک اعلام کرده است که عملیات مرگبار ترور ال مانچو با همکاری اطلاعات آمریکا انجام شده است. پیش از این، دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا چندین بار تهدید کرده بود که برای مبارزه با کارتل های مواد مخدر به مکزیک حمله خواهد کرد.
با این حال، واقعیت این است که کارتل هایی مانند Jalisco وجود خود را مدیون سیاست های دولت ایالات متحده و مصرف مواد مخدر هستند. کریستوفر لاندو معاون وزیر امور خارجه آمریکا با استقبال از خبر درگذشت ال مانچو در شبکه اجتماعی X گفت: این رویداد یک اتفاق مثبت به نفع مکزیک، آمریکا، منطقه آمریکای لاتین و جهان است.
با این حال، واقعیت های میدانی بسیار متفاوت از این گونه ابراز خوش بینی است. توجه به این نکته کافی است که تنها اندکی پس از انتشار خبر مرگ ال مانچو، شهرهای مختلف مکزیک با سیل خشونت و درگیری مواجه شدند. در همین راستا افراد مسلح خودروها را به آتش کشیدند و بزرگراه ها را مسدود کردند. در همین حال رسانه های آمریکایی به وضعیت گردشگران و شهروندان آمریکایی آواره و سرگردان در شهرهای مختلف مکزیک پرداختند و باید هر چه سریعتر به کشورشان بازگردانده شوند.
جالب اینجاست که مدت کوتاهی پس از تشدید خشونت ها در مکزیک، معاون وزیر امور خارجه آمریکا در پستی در شبکه اجتماعی X گفت: من با ناراحتی و نگرانی شدید شاهد خشونت در مکزیک هستم! با این حال، این مسائل هرگز مهم نیست و ما باید اعصاب خود را کنترل کنیم.»
معاون وزیر امور خارجه آمریکا نیز سعی کرد با چند واژه اسپانیایی به مردم مکزیک روحیه دهد و به آنها بگوید که باید خوشحال باشند! با این حال، واقعیت این است که چیزهای کمی وجود دارند که مایه شادی هستند. تقریباً در هیچ جای دنیا ندیده ایم که مثلاً رئیس یک کارتل مواد مخدر کشته شود و بعد همه چیز درست شود و برای مردم یک کشور شادی ایجاد شود.
برای درک بهتر این موضوع پابلو اسکوبار، رئیس کارتل مدلین را به یاد بیاورید که در سال 1993 بر اثر عملیات پلیس کلمبیا و البته همکاری نهادهای آمریکایی کشته شد. علیرغم غیبت اسکوبار، تجارت جهانی مواد مخدر به شکوفایی خود ادامه داد و سطوح قابل توجهی از خشونت را در کلمبیا در دهه های بعد ایجاد کرد. جالب اینجاست که در بسیاری از این خشونت ها، نیروهای امنیتی تحت حمایت ایالات متحده نقش محوری داشته اند.
در یک مثال بسیار معروف، اعضای ارتش کلمبیا بیش از 10000 غیرنظامی را قتل عام کردند و کشته شدگان را تروریست های چپ معرفی کردند. تا به امروز، کلمبیا بزرگترین تولید کننده کوکائین در جهان است. به بیان ساده، تصور اینکه کشتن افرادی مانند پابلو اسکوبار یا ال مانچو یک خبر خوب یا یک نقطه عطف تاریخی مثبت است، چیزی جز یک توهم نیست.
یکشنبه گذشته با یکی از دوستان مکزیکی خود که در جنوب این کشور زندگی می کند تماس گرفتم. او از حامیان کلودیا شینبام رئیس جمهور مکزیک است. از دیدگاه او، دولت مکزیک اقدام طبیعی خود را در جنگ با کارتل های مواد مخدر انجام داده و ال مانچو را به طور فیزیکی حذف کرده است و البته آمریکا هیچ ارتباطی با این ماجرا نداشت.
در واقع، شینباوم، مانند رئیس جمهور سابق مکزیک، آندریاس مانوئل لوپز اوبرادور، با یک ژست ملی و مستقل با کارتل های مواد مخدر مبارزه می کند و سران دیگر این کارتل ها را در شمال مکزیک به چالش می کشد. با این حال، واقعیت این است که رئیس جمهور مکزیک تحت فشار رئیس جمهور ترامپ، اقدام به ترور المانچو کرده است. در واقع رئیس جمهور مکزیک برای جلب رضایت رئیس جمهور آمریکا این کار را کرد اما مردم مکزیک باید تاوان این اقدام را بپردازند.
حداقل مروری کوتاه بر تاریخ معاصر مکزیک این واقعیت را تایید می کند. به عنوان مثال، هنگامی که در سال 2006، رئیس جمهور مکزیک، فیلیپه کالدرون، مبارزات انتخاباتی خود را با محوریت جنگ علیه کارتل های مواد مخدر آغاز کرد، این کشور شاهد افزایش عجیبی در آوارگی، قتل و ناپدید شدن بود. از آن زمان تاکنون بیش از نیم میلیون نفر در مکزیک کشته یا ناپدید شده اند که بسیاری از آنها قربانی نیروهای دولتی بوده اند.
خود ایالت جالیسکو، جایی که ال مانچو در آن فعال بود، بیشترین تعداد افراد ناپدید شده را در سراسر مکزیک دارد و سال گذشته اجساد افرادی که زنده زنده سوزانده شده بودند در میدانی خارج از گوادالاخارا کشف شد که بازتاب های گسترده ای در پی داشت. جالب اینجاست که این منطقه یکی از میزبانان اصلی جام جهانی فوتبال آینده است.
کشتن المانچو اکنون به امن تر کردن این منطقه کمکی نمی کند. پیش از این، زمانی که تعدادی از سران کارتل های مواد مخدر دستگیر و از مکزیک به آمریکا فرستاده شدند، امنیت برقرار نشد و بدتر از آن، شاهد اوج جنگ قدرت برای گرفتن جای آنها و خونریزی بیشتر بودیم.
اما برخلاف مواضع مقامات آمریکایی، این کشور به هیچ وجه علاقه ای به از بین بردن کارتل های مواد مخدر و دیگر گروه های جنایتکار ندارد، زیرا آنها بهانه های خوبی برای مداخله در مکزیک و سایر کشورهای مشابه به واشنگتن می دهند.
