سعید لیلاز، اقتصاددان و تحلیلگر مسائل سیاسی با بیان اینکه این سوابق مبنای ارزیابی امروز در خصوص سوابق رفتاری ایالات متحده آمریکا است، اظهار کرد: سوابقی که ما از ایالات متحده آمریکا داریم مشخص است. اگر مقامات ایرانی با من مشورت کنند، آمریکایی ها در جنگ جهانی دوم بر روی هیروشیما و ناکازاکی بمب اتم انداختند، در جنگ ویتنام با سیاست زمین سوخته چنین اقداماتی را انجام دادند، در عراق هم همینطور و در جنگ ایران و عراق نیز عمدا یک هواپیمای مسافربری را هدف قرار دادند. در جنگ اخیر شک نکنید حمله به شجره طیبه در میناب که منجر به کشته شدن 200 دانش آموز دختر و پسر شد، کاملاً عمدی بوده و همزمان با حمله به بیت رهبری، می خواستند این پیام را به جمهوری اسلامی برسانند که این سیاست آنهاست و تا آخر پیش خواهند رفت. پیام ایجاد رعب و وحشت از طریق یک جنبش شرورانه و قتل عام و مطلقاً چیزی به نام حقوق بشر وجود ندارد.
به گزارش عصر ایران مشروح این گفتگو را در ادامه بخوانید:
وی با تاکید بر اینکه این تجربیات برای او کاملاً روشن است، تصریح کرد: چیزی به نام قانون حقوق بشر، قانون جنگ و جنایات جنگی، هزاران بار برای من ثابت شده که چیزی بیش نیست؛ این موضوع به من ثابت شده است. اخیراً به برخی افراد ساده لوح که رفقای ما بودند ثابت شده است که چنین چیزی وجود ندارد. آمریکایی ها آمادگی کامل برای هرگونه شیطنت در ایران را دارند تا اهداف خود را در این منطقه تثبیت کنند. در عین حال فکر میکنم اکنون تسلیم شدن یا تسلیم شدن ایران بیمعنی و غیرعملی است، اما توجه مقامات و شما و خوانندگان را به این نکته جلب میکنم که از آمریکاییها انتظار هر شیطنتی را دارم.
وی در پاسخ به سوالی مبنی بر احتمال توافق یا خروج یکجانبه آمریکا از جنگ، گفت: تا آنجایی که من اطلاع دارم، تماس های دو کشور از ابتدا برقرار بوده و امروز نیز برقرار است، حتی اگر آتش بس یا توافقی اتفاق بیفتد، شک نکنید که موقتی است. این را بلافاصله بعد از پایان جنگ 12 روزه گفتم و مدارک موجود است. آنجا گفتم توافقی وجود ندارد و حداکثر داریم آتش بس می کنیم. من هم در گفت و گو با یک رسانه چینی این موضوع را مطرح کردم، بنابراین همانطور که پیش بینی کرده بودیم و الان هم همینطور است، این روند ادامه دارد و بیش از یکی دو بار هشدار دادیم که امکان آتش بس یک جانبه وجود دارد چون آمریکایی ها هم محدودیت هایی دارند.
قدرت زیرساختی ایران و محدودیت های فنی آمریکا
لیلاز افزود: اولاً آنچه آمریکایی ها در مورد ضربه اساسی به زیرساخت های ایران می گویند کار بسیار سختی است. نمی توان در عرض یکی دو هفته حرکت موثری علیه ایران انجام داد. ایران کشوری بسیار بزرگ با زیرساخت های بسیار قوی است. در حال حاضر حدود 100 هزار مگاوات ظرفیت تولید برق نصب شده داریم و این نشان دهنده توان زیرساختی کشور است. آمریکا در برابر این قدرت چه خواهد کرد؟ به عنوان مثال، شوک الکتریکی محدود است، آمریکایی ها محدودیت های فنی و سیاسی زیادی دارند.
وی با اشاره به عملکرد ایران در جنگ اخیر گفت: رفتار ایران در این جنگ اخیر بسیار فراتر از انتظار من بود. کارایی نظامی و غیرنظامی ایران متناسب و مؤثر بود و همه دنیا را به فکر فرو برد. بیش از سه دهه است که موضوع بستن تنگه هرمز را در مطبوعات داخلی به سخره می گیریم، در حالی که اکنون متوجه شده ایم که اگر چنین سلاحی وجود داشته باشد که هیچکس به فکر آن نیست، می تواند تعیین کننده باشد.
افول ناتو و تغییر اولویت های جهانی واشنگتن
این تحلیلگر مسائل سیاسی ادامه داد: از سوی دیگر فروپاشی ناتو با حمله به اوکراین آغاز شد و آخرین میخ تابوت آن نیز با حمله به ایران کوبیده شد. ناتو ناپدید شده و بلوک غرب در حال فروپاشی است. هم در داستان ایران و هم در اوکراین و بعد نوبت به چین می رسد. آمریکا روز به روز از نظر افکار عمومی و سیاسی تنهاتر می شود.
وی با اشاره به شرایط داخلی آمریکا گفت: در داخل آمریکا فشار زیادی حتی از طرف جمهوری خواهان بر دوش ترامپ است، از طرف ونس فشار زیادی بر ترامپ وارد می شود و جمهوری خواهان نگران آینده سیاسی خود هستند. در عین حال، ما باید پنجره دیپلماسی را باز نگه داریم. من می دانم که ایران لحظه ای در استفاده از دیپلماسی برای جلوگیری از حمله یا کنترل ابعاد آن تردید نکرده است. من شهادت می دهم که ایران در حال حمله بود. شهید لاریجانی در شهریور سال گذشته ما را به جلسه دعوت کرد و اعلام کرد که ما همه راه را رفته ایم اما آمریکا قصد حمله دارد و این حمله تا پایان سال انجام می شود.
دیپلماسی همراه با آمادگی دفاعی؛ استراتژی “دست روی ماشه”.
لیلاز تاکید کرد: در عین حال پنجره دیپلماسی باید باز بماند، ماشه را نگه داریم. نه فقط الان بلکه برای همیشه. جمهوری اسلامی ایران یا هر نظامی که بر ایران حکومت می کند، نمی تواند بدون تکیه بر مثلثی که مردم، اقتصاد و نیروهای مسلح را در بر می گیرد، بقا و تمامیت خود را حفظ کند. اگر یکی از این سه ضلع برداشته شود، سازه آسیب می بیند.
وی در ادامه گفت: شرایط بسیار حاد است و همین وضعیت تا پایان هفته جاری و هفته های آینده ادامه خواهد داشت. به هیچ وجه نباید باور کنم که کاخ رویاهای ایران یک شبه ویران شود یا توافقی ابدی شکل بگیرد. همچنین توصیه نمیکنم در مورد آسیبها و ویرانیهای وارد شده به ایران بزرگنمایی کنید یا در قدرت حملات آمریکا بزرگنمایی کنید، ایران نیز از قدرت نظامی بالایی برخوردار است و این دلیل رفتار خوب آمریکا تا امروز است.
لیلاز افزود: ایران برای هیچ قدرتی در جهان غذای آسانی نبوده و نخواهد بود. اگر عراق لقمه آسانی برای آمریکا نبود، ایران خیلی سخت تر است و در گلوی آمریکا گیر می کند. ما باید هوشیاری خود را حفظ کنیم و حکمرانی را در عرصه های مردمی، اقتصادی و نیروهای مسلح به درستی پیش ببریم و ماشه پیشبرد دیپلماسی را به دست بگیریم.
وی درباره احتمال حمله زمینی نیز اظهار داشت: این احتمال ضعیف شده اما همچنان امکانپذیر است، نخبگان ما و مطبوعات ایران بسیار غربگرا هستند و به همین دلیل قدرت آمریکا بزرگتر میشود، حمله به زیرساختها یا تصرف خارک و جزایر آنقدر که بزرگنمایی میشود نگرانکننده نیست و اغراقآمیز است، حتی بدون صادرات نفت ایران هم قابل مدیریت است. مسئله اصلی این است که اگر در مقابل زیاده خواهی های آمریکا کوتاه بیاییم، آسیب بیشتری خواهیم دید که قطعا همینطور خواهد بود.
لیلاز در ادامه درباره اهداف آمریکا گفت: هدف اصلی آمریکا از این اقدامات لزوما تغییر رژیم نیست. مشکل اصلی آنها از این پس چین است. حتی اروپا اولویت بعدی است. آمریکا در حال آماده شدن برای مقابله با چین است و این روند را می توان در تحولات اقتصادی و مالی آنها دید. هدف آمریکا این نبود که مثل رژیم تغییر چرت بزند، حاکمیت ایران برای آمریکا مهم نیست.
وی تصریح کرد: ایران بعد از تحولات ونزوئلا اهمیت بیشتری پیدا کرده است. اگر بگویم ایران تنها کشور نفتی غیر آمریکایی جهان است، جمله بسیار مهمی گفته ام. نه به این دلیل که خود نفت برای آمریکا مهم است، بلکه به دلیل کنترل تنگناهای انرژی.
لیلاز در پایان گفت: کنترل تنگه هرمز یک ابزار بسیار مهم و بازدارنده است. حتی اگر حمله ای هم شود این تنگه آزاد نمی شود و اگر چنین اتفاقی بیفتد سال ها گلوگاه دنیا خواهد بود. در عین حال، ایران کشوری عمل گرا است و به دنبال ایجاد موانع در کشتیرانی نخواهد بود، اما این گلوگاه را حفظ خواهد کرد.
