دنیس سیترونویچ، یکی از اعضای اندیشکده شورای آتلانتیک نوشت: من نگرانم که ایران در این دور دست برتر را داشته باشد.
به گزارش «میهن تجارت»؛ این مقاله ادامه میدهد: این کشور نه تنها توانایی تهدید تنگه هرمز را که عملاً آن را کنترل میکند، نشان داده، بلکه تمایل خود را برای بسته نگهداشتن آن تا زمانی که شرایط با منافع خود هماهنگ شود، نشان داده و از تسلیم شدن در برابر خواستههای آمریکا سرباز میزند.
تنها پس از فشار رئیس جمهور ترامپ به نخست وزیر اسرائیل و آتش بس متعاقب آن، تنگه مطابق با تعهدات مرتبط با آن توافق بازگشایی شد.
نتیجه این ماجرا روشن است: ایران نه تنها اهرم فشاری بر تنگه دارد، بلکه هرگونه توافق آینده با تهران باید با اطمینان اجرا شود. در غیر این صورت، کارت هرمز می تواند و احتمالا دوباره بازی می شود.
ایران از موضع ضعف وارد دور بعد نمی شود. از منظر تهران شاید امتیازات تاکتیکی داده باشد، زیرا واضح است که حتی بسته شدن تنگه در هفتههای آینده با توجه به حجم تردد نفتکشها دردسر قابل توجهی را به بازارهای جهانی وارد میکند، اما پیام اصلی خود را از نظر استراتژیک تقویت کرده است: این ایران است که شرایط را در این عرصه تعیین میکند و از دیدگاه خود، قدرتهای خارجی را نمیپذیرد. و اگر اسرائیل آتش بس را نقض کند، تنگه احتمالا دوباره بسته خواهد شد.
این توسعه باید به عنوان یادآوری به دولت باشد که این یک نتیجه ساده نیست که همه چیز را برنده می کند. از نظر ایران این مذاکره ای است که از موضع قدرت وارد می شود.
واقعاً «تنگه ایران» شده است که متأسفانه قبل از جنگ باز بود.
