کاظم غریب آبادی در شبکه اجتماعی ایکس در خصوص گزارش اخیر آژانس و اظهارات رسانه ای مدیرکل این سازمان مبنی بر عدم دسترسی به برخی تاسیسات آسیب دیده، وضعیت ذخایر اورانیوم و به اصطلاح «از بین رفتن تداوم دانش» در برنامه هسته ای ایران به نکاتی تاکید کرد:
به گزارش ایسنا، «ابتدا آقای گروسی از «ابهام»، «عدم دسترسی» و «از دست رفتن تداوم دانش» صحبت میکند؛ اما این وضعیت در خلأ ایجاد نشد، تأسیسات هستهای تحت حفاظت هدف حملات نظامی آمریکا و رژیم اسرائیل قرار گرفت. منشا اختلال را نادیده بگیرید و سپس پیامد همان اختلال را علیه ایران فرموله کنید.
ثانیاً اگر موضوع راستی آزمایی و عدم اشاعه است، اولین انتظار از مدیرکل آژانس اتخاذ موضع شفاف و قانونی در برابر حمله به تأسیسات حفاظت شده است. چنین حمله ای نه تنها نقض حاکمیت ایران است. این ضربه مستقیمی به ایمنی هسته ای، سیستم حفاظتی و اعتبار رژیم عدم اشاعه است. آیا مدیرکل جرات دارد بالاخره در برابر این اقدام علیه قوانین بین المللی و منشور ملل متحد موضع بگیرد؟ با این رویکرد و وابستگی سیاسی، فرد مذکور که کاندیدای دبیرکلی سازمان ملل نیز می باشد، چگونه می تواند مستقل و حرفه ای این سازمان مهم را مدیریت کند!؟
ثالثاً تکرار عدد 60 درصد و پیشنهاد سناریوهای احتمالی در مورد تسلیحات بدون توضیح دقیق چارچوب قانونی، بیشتر سیاسی است تا فنی. در آن P. سقف عددی برای درصد غنی سازی تعیین نشده است. ملاک قانونی عدم انحراف مواد و فعالیت های هسته ای به سمت اهداف نظامی است. برنامه هسته ای ایران صلح آمیز است و ایران در چارچوب تعهدات قانونی خود عمل کرده است.
چهارم، آژانس نمی تواند اثرات حمله نظامی را گزارش کند، مسئولیت عاملان آن را نادیده بگیرد و از ایران بخواهد که هزینه فنی و سیاسی ناامنی ایجاد شده توسط متجاوزان را بپردازد. این نه تایید است و نه اعتمادسازی.
پنجم، اگر آژانس بخواهد بخشی از راه حل دیپلماتیک باشد، باید از تبدیل گزارش فنی به ابزار فشار سیاسی اجتناب کند. پادمان ها با اقدام نظامی، تهدیدها و قطعنامه ها تقویت نمی شوند. بی طرفی، احترام به حقوق بین الملل، احترام به حاکمیت کشورها و محکومیت بی چون و چرا حملات به تأسیسات تحت نظارت آژانس تقویت می شود.
ششم، نمی توان یک مرکز حفاظت شده را بمباران کرد، دسترسی و امنیت لازم برای بازرسی را از بین برد و سپس از پیامد آن حمله به عنوان ابهام علیه ایران استفاده کرد.
