ابوالفضل صالح، رئیس پژوهشکده علوم اقیانوسی پژوهشگاه ملی اقیانوس شناسی و علوم جوی، نسبت به افزایش آلودگی در تنگه هرمز هشدار داد و اعلام کرد: این آبراه علاوه بر اهمیت استراتژیک در تجارت جهانی انرژی، یکی از حساس ترین اکوسیستم های دریایی ایران به شمار می رود. جایی که جریان های غالب آب می تواند آلاینده های ناشی از تردد سنگین کشتی ها را به سمت سواحل ایران هدایت کند.
به گزارش ایسنا، وی با اشاره به ساختار خاص گردش آب در تنگه هرمز، تصریح کرد: ورود آب دریای عمان از لایه های سطحی و خروج آب شور خلیج فارس از لایه های عمیق، الگویی دو لایه ایجاد کرده که نقش مهمی در انتقال آلودگی دارد.
به گفته وی، بررسی ها نشان می دهد که جریان های سطحی آب در نیمه ایرانی این تنگه عمدتاً به سمت داخل خلیج فارس حرکت می کند.
وی تاکید کرد: همین الگوی جریان باعث می شود آلودگی هایی مانند نشت نفت، تخلیه فاضلاب، پسماندها و آب تعادل کشتی به زیستگاه های حساس دریایی ایران منتقل شود. موضوعی که می تواند عواقب گسترده ای فراتر از محل حادثه داشته باشد.
به گفته صالح، صخره های مرجانی اطراف جزایر لارک، هنگام و قشم و همچنین جنگل های حرا در تنگه خوران از مهمترین زیستگاه های دریایی ایران هستند که در برابر آلودگی های نفتی و مواد سمی به شدت آسیب پذیر هستند و تخریب آنها می تواند آسیب های طولانی مدتی را به اکوسیستم منطقه وارد کند.
وی همچنین از شناسایی مناطقی با غلظت بالای فلزات سنگین و آلودگی نفتی در رسوبات بستر دریا خبر داد و گفت: ترکیب ترافیک سنگین دریایی و ویژگی های رسوبی منطقه باعث شکل گیری «نقاط داغ آلودگی» شده است. نقاطی که می توانند به مخازن بلندمدت آلودگی تبدیل شوند.
رئیس پژوهشکده علوم اقیانوسی هشدار داد: پیامدهای این آلودگی تنها به محیط زیست محدود نمی شود و می تواند تاسیسات نمک زدایی آب، بنادر، مراکز آبزی پروری و زیرساخت های ساحلی را نیز تحت تاثیر قرار دهد. موضوعی که برای مناطق جنوبی ایران ابعاد اقتصادی و اجتماعی مهمی دارد.
صالح در پایان تاکید کرد: مدیریت ترافیک دریایی در تنگه هرمز باید فراتر از ایمنی کشتی ها باشد و ملاحظات زیست محیطی مانند کنترل تخلیه فاضلاب و تعادل آب، محدود کردن لنگر انداختن و تقویت سیستم های پایش آلودگی را در بر گیرد.
