دنیس سیترونویچ، یکی از اعضای اندیشکده شورای آتلانتیک نوشت: تصمیم اخیر برای اخراج افسران هلندی از مقر نیروهای چندملیتی در کریات گات، در کنار در نظر گرفتن امکان اخراج افسران انگلیسی که در آنجا نیز خدمت می کنند، نمونه دیگری از واکنش اسرائیل است که از رویارویی با واقعیت ساده خودداری می کند. و این واقعیت که اروپا سیاست اسرائیل در کرانه باختری را نمی پذیرد و هیچ اقدام اسرائیل از جمله افسران تیراندازی نمی تواند این واقعیت را تغییر دهد. تلاش برای انجام این کار مانند تلاش برای خشک کردن دریا با قاشق است.
به گزارش «میهن تجارت»؛ در ادامه این مقاله آمده است: برخلاف ادعای رایج در اسراییل، اقدامات هلند علیه اسرائیل و اکثر آنها همچنان اظهارات و مواضع سیاسی است، ناشی از «نفرت از اسرائیل» نیست؛ بلکه اساساً ناشی از مخالفت با سیاستی است که دولت اسرائیل در کرانه باختری دنبال می کند. حتی تعداد بیشتری از این احزاب اروپایی خواهان تغییر در سیاست اسرائیل هستند. تغییری که به وضوح می تواند زمینه بازسازی و تقویت روابط اسرائیل و اتحادیه اروپا را فراهم کند.
دولت اسرائیل به جای اینکه اقدامات هلند را به عنوان یک هشدار تلقی کند، تصمیم به مجازات هلند گرفته است. شاید اخراج افسران با تشویق برخی از محافل راست همراه شود، اما این اقدام واقعیت اساسی را تغییر نخواهد داد. اسراییل نمی تواند گوشه ها را کوتاه کند: از یک سو به سمت الحاق تدریجی کرانه باختری حرکت کند و از سوی دیگر انتظار داشته باشد که روابط سیاسی و اقتصادی خود را با اروپا عمیق تر کند، گویی هیچ چیز تغییر نکرده است.
پیام اروپا به اسرائیل در آستانه میهن تجارتات روشن است: کشورهای اروپایی برای مدت طولانی واقعیت نوظهور در کرانه باختری را نخواهند پذیرفت و در صورت ادامه مسیر فعلی آماده اقدامات مهمتری خواهند بود. واکنشهای «صهیونیستی مناسب» ممکن است در سیاست داخلی اسرائیل موفقیتآمیز باشد، اما مواضع اروپاییها را تغییر نخواهد داد.
علاوه بر این، کسانی که معتقدند چنین واکنشهایی لندن، لاهه یا دیگر پایتختهای اروپایی را مجبور به تجدیدنظر در مخالفت خود با سیاست اسرائیل در سرزمینهای فلسطینی میکنند، ممکن است دقیقاً به نتیجه معکوس دست یابند. اقدامات نسبتا محتاطانه اتخاذ شده تا کنون ممکن است با افزایش این احساس در اروپا مبنی بر اینکه اسرائیل اساسا “پیام را دریافت نمی کند” شدیدتر شود.
شاید دولت اسرائیل سیاست «این باید برای دیگران درس عبرت باشد» را دنبال می کند و دیگر کشورها را از اتخاذ اقدامات مشابه باز می دارد، اما به نظر می رسد تعداد قابل توجهی از کشورهای اروپایی از خط قرمزها عبور کرده اند. آنها دیگر انتقاد از اسرائیل و اقدامات علیه سیاست این کشور در کرانه باختری را خطی نمی دانند که نباید از آن عبور کرد. از این منظر، واکنش خود اسرائیل می تواند به منافع اسرائیل آسیب برساند. زیرا ممکن است به جای جلوگیری از اقدامات بیشتر، رویارویی را عمیق تر کند و اسرائیل را در معرض اقدامات بیشتر علیه خود قرار دهد.
مشکل عمیق تر دقیقاً در اینجا نهفته است. در روزی که رئیس یک حزب جدید اسرائیلی «مهاجرت داوطلبانه» را به عنوان راه حلی برای غزه تبلیغ می کند و همزمان یکی از اعضای کنست از سفر نظامی خود برای گرفتن قانون در کرانه باختری سوء استفاده می کند، هیچ بهبودی در دستگاه تبلیغاتی و رسانه ای اسرائیل نمی تواند اساساً موقعیت اسرائیل را در اروپا تغییر دهد.
مشکل اسرائیل مشکل «حسباره» (تبلیغات و دیپلماسی عمومی اسرائیل) نیست. مشکل در سیاست است. این موضوع همچنین باید زنگ خطری برای کسانی باشد که ادعا می کنند می خواهند جایگزین نتانیاهو شوند، اما به محض مطرح شدن عبارت “دولت فلسطین” سردرگم می شوند. آنها مجبور نیستند فردا صبح به تشکیل کشور فلسطین متعهد شوند، بلکه باید یک مسیر سیاسی معتبر ارائه دهند که امکان جدایی از فلسطینیان را حفظ کند و واقعیت الحاق تدریجی را متوقف کند.
هر کسی که تصور میکند میتواند روابط خارجی اسرائیل را بازسازی کند، مشروعیت آن را در اروپا بازگرداند و جایگاه بینالمللی آن را بهبود بخشد، در حالی که در عمل، همان سیاست فعلی در کرانه باختری را ادامه میدهد، خود را فریب میدهد.
اروپا از اسرائیل متنفر نیست. بلکه مخالف سیاست هایش است. و این موضوع از طریق رسانه ها، اخراج افسران یا اتخاذ اقدامات تحریک آمیز جدید حل نخواهد شد. این وضعیت تنها با تغییر سیاست قابل تغییر است.
