عفونت چشمی بازیگر سریال مستوران؛ «لنز در چشم من فاسد شده بود»

بازیگر نقش غزل در سریال مستوران 2 با اشاره به حجم سنگین چهره پردازی و سختی های کار در مستوران خاطرنشان کرد: گریم غزال یکی از سخت ترین گریم ها بود به طوری که در فصل اول در ضبط سکانسی به دلیل استفاده از لنز به دلیل دود زیاد عدسی چشمم خراب شد چون محل غزل بیشتر اطراف تهران و کویر و تپه ها و فضاهای خاکی بود. این حادثه خطراتی را برای لنز چشم من ایجاد کرد که منجر به مراجعه مکرر به چشم پزشک شد.

به گزارش ایرنا، بازیگر نقش غزال در سریال مستوران 2 گفت: در فصل اول به دلیل استفاده از لنز چشمم به دلیل دود زیاد، لنز چشمم آسیب دید. او چشم پزشک شد.

مستوران ۲ به کارگردانی سیدعلی هاشمی، نویسندگی محمد حنیف و تهیه کنندگی عطا پناهی محصول سازمان هنری رسانه ای اوج است که از شبکه یک پخش می شود. این سریال بر اساس افسانه ها و داستان های قدیمی ایرانی ساخته شده است.

الهه خادمی درباره نقش خود در فصل دوم سریال مستوران گفت: در این فصل شخصیت غزل را بسیار عمیق تر و با جزییات بیشتر می بینیم. بنابراین، در فصل یک، ما غزال را در لانگ شات و در فصل دو در نمای نزدیک دیدیم. علاوه بر این، در فصل دوم، بیست سال از داستان فصل اول می گذرد و غزل در این باب پخته تر و پایدارتر رفتار می کند; در واقع او هیجان نوجوانی فصل اول را پشت سر گذاشته و به اهداف بزرگتری می اندیشد. غزل فصل دوم، رئیس قبیله ای است که با جان و دل برای حفظ منافع قبیله خود تلاش می کند و هر کاری از دستش بر می آید انجام می دهد تا نشان دهد شجاعتش قابل تحسین است.

این بازیگر سینما و تلویزیون درباره سابقه بازیگری خود در این سبک و سیاق گفت: غزل برای من ارزشمند است و شخصیتی است که خیلی دوستش دارم و با عشق بازیش کردم. قبل از این نقش هایی را بازی کرده بودم که بیشتر اجتماعی بود، اما کار تاریخی یا شخصیتی مثل غزل را تجربه نکرده بودم. یادم نمی آید در پروژه های تلویزیونی قسمت وحشی ها و شخصیت غزال را دیده باشم. این نوع نقش نویسی به خصوص برای خانم ها به ندرت اتفاق می افتد و ایفای چنین نقشی نوعی خوش شانسی است.

«غزل» در خیابان دیده نمی شود

وی در پاسخ به اینکه آیا می توان گفت نقش غزل یا کل مجموعه مستوران نوعی فانتزی یا سورئال است، افزود: بله، به نوعی شبیه رئالیسم جادویی است. داستان سیمرغ، دوال پا، طلا که جادوگر است و قبیله وحشی ها که بافتی کاملا متفاوت و ابتدایی دارند، همگی رمزهای فانتزی دارند و برگرفته از داستان های کهن ایرانی هستند.

این هنرمند درباره تجربه همکاری با علی هاشمی در مقام کارگردان گفت: همکاری با او برای من تجربه خوشایندی بود. چون به کار مسلط بود و دقیقاً می دانست چه کاری می خواهد انجام دهد و همین تسلط کار با گروه را بسیار دلپذیر و راحت کرده بود. آقای هاشمی کارگردانی صمیمی و همدل بود که از ایده ها استقبال می کرد و این فرصت خوبی بود تا من به عنوان بازیگر دستم را باز کنم تا بتوانم جسارت بیشتری برای ایفای نقش داشته باشم و به یاری خدا توانستیم همکاری خوبی داشته باشیم. .

خادمی با اشاره به بازخوردهایی که در زمان پخش این سریال از مخاطبان دریافت کرد، گفت: به دلیل اینکه مخاطبان در فصل قبل از کل کار سابقه داشتند؛ بعد از اتمام فصل 1 پرسیدند که آیا فصل 2 ساخته می شود و اصرار داشتند، معلوم بود که رابطه خوبی با سریال دارند. در نتیجه متوجه شدیم که زحمات گروه به ثمر نشست و این بازخوردها برای ما خوشایند بود، به خصوص در مورد نقش غزال که من مستقیماً از آن مطلع بودم و با توجه به استقبال تماشاگران، مشخص بود که این شخصیت بتواند کار خود را به خوبی انجام دهد. در این مدت نظرات جالبی در مورد غزل دریافت کردم و متوجه شدم که اگرچه نقش ذاتا منفی است اما حضور این شخصیت حس بدی را در مخاطب ایجاد نمی کند. در اصطلاح منفی گرایی دلسوزانه است و بیننده دوست دارد سکانس های آن را تماشا کند.

من عفونت چشم ناشی از لنز گرفتم

این هنرمند با بیان اینکه نقش غزل چقدر شبیه به خصوصیات فردی و درونی او است، تاکید کرد: این نقش کاملاً متفاوت بود و به همین دلیل مجبور شدم آن را در ذهنم ایجاد کنم، زیرا نه به من شباهتی داشت و نه به ما. دیده بودمش غزل شخصیتی نبود که در کوچه و خیابان یا حتی در آثار متعارف دیده شود. در نتیجه مجبور شدم با توجه به فضای فیلمنامه، نقش را کاملا ذهنی و با کمک نویسنده و کارگردان خلق کنم. در واقع شخصیت غزل در فضای ذهنی نویسنده، کارگردان و من به عنوان بازیگر جوشیده شد و تبدیل به شخصیتی شد که الان می بینیم.

بازیگر غزال با بیان ویژگی ها و تفاوت های طراحی چهره و گریم خود در دو فصل مستوران بیان کرد: در فصل گذشته نشانی روی چهره این شخصیت وجود داشت که نشان سنتی قبیله ای است که غزال در آن زندگی می کند. در واقع همه افراد قبیله دارای علامت هستند. آنها چهره دارند. علامت روی چشم غزال در این فصل تغییر کرد و کمی متفاوت شد که شاید حتی باعث شد بهتر بتوانم با حالات صورتم کار کنم. هم گریم در فصل اول که توسط احسان روناسی طراحی شده بود و هم در فصل دوم که توسط امید گلزاده طراحی شده بود با استفاده از خلاقیت و ایده های ناب طراحان به شکل گیری شخصیت غزال کمک کرد و برای مخاطب جذاب بود.

وی با اشاره به حجم سنگین چهره پردازی و سختی کار در مستوران خاطرنشان کرد: گریم غزال یکی از سخت ترین گریم ها بود به طوری که در فصل اول در ضبط یک سکانس به دلیل دود زیاد، به دلیل استفاده از لنز، لنز چشمم آسیب دید. از آنجایی که محل غزال بیشتر در اطراف تهران، کویر و تپه ها و فضاهای خاکی بود، این اتفاق خطراتی را برای لنز چشم من ایجاد کرد که منجر به مراجعه مکرر به چشم پزشک شد.

این بازیگر مستوران در خصوص زمان گریم و لباس و تاثیر این دو عنصر در بازی ها خاطرنشان کرد: زمانی که برای آماده کردن صورت و لباسم قبل از جلوی دوربین استفاده می شد، شاید حدود دو ساعت و نیم یا کمی بود. بیشتر. این زمان برای بازیگری که پس از آن باید انرژی کافی برای رفتن جلوی دوربین و ایفای نقش داشته باشد، زمان زیادی است. اما همین لباس و گریم با همه سختی هایش آنقدر در ایفای نقش کمک کننده است که با تکمیل آن در مقابل آینه کم کم شخصیت بازیگر جان می گیرد و به من به عنوان بازیگر کمک می کند تا خلق کنم. شخصیت من. از آنجا بازیگر کم کم وارد کالبد شخصیت می شود و خود را می یابد.

این بازیگر که در تئاتر بعد از مستوران فعالیت می کند، درباره شخصیت ها و نقش های مقابل خود گفت: بازیگران هم در فصل اول و هم در فصل دوم بسیار خوب و حرفه ای بودند. من این شانس را داشتم که در کنار این بازیگران کار کنم، هر زمان که بازیگر جدیدی وارد یک سکانس یا لوکیشن شد، یاد بگیرم و تجربه متفاوتی کسب کنم. در زمان ضبط مستوران فقط با آن گروه درگیر بودم اما این روزها در تئاتری نقشی کاملا متفاوت با نقش قبلی ام در مستوران دارم. ترسی که معمولاً همراه من است و رویه ای اشتباه در سینمای ماست. گیر افتادن در نقشی است که این بازیگر قبلا بازی کرده و مورد قبول مخاطب قرار گرفته است و کارگردانان دیگر نیز نقش های مشابهی را به بازیگر پیشنهاد می کنند.

لهجه ها و دیالوگ ها

وی ادامه داد: با توجه به بازخوردی که از مخاطبان، آشنایان و نظرات اینترنتی گرفتم، به اتفاق آرا سریال را پسندیدند و برایشان جالب بود. به دلیل فضای متفاوتش کار را دنبال می کنند و می بینند و این خستگی را از تن شما دور می کند. آنچه قابل توجه است وجود مخاطبان در هر گروه سنی است. چرا که سریال در چندین نسل آنقدر شخصیت های متفاوت و رنگارنگ دارد که می تواند هم مخاطب نوجوان و جوان و هم مخاطب میانسال و مسن را به خود جذب کند. البته به نظر من به دلیل استفاده از نقش های اصلی جوان تر و داستان پر جنب و جوش تر از فصل اول، احتمالا این فصل بیشتر جوان پسند است.

این بازیگر درباره لهجه ها و دیالوگ های مستوران گفت: برای مستوران لهجه ای تعریف شده که برای مخاطب امروزی قابل درک است و جملات آنقدر سنگین نیست که بیننده دیالوگ ها را متوجه نشود. ضمن اینکه باید نثر کلاسیک را در دیالوگ ها حفظ می کردیم و به گویش زمان متن وفادار می ماندیم، در نتیجه دیالوگ ها گاه کتاب گونه و گاه کمی روان تر و نزدیک به گفتگو نوشته می شوند. . اجرای دیالوگ بینامتنی عمدی بود تا مخاطب عام تری بتواند با دیالوگ ها ارتباط برقرار کند. البته این هنر آقای حنیف نویسنده کتاب و فیلمنامه نویس فصل دوم مستوران است.

وی در پایان ضمن تشکر از عطا پناهی، تهیه کننده اثر که فرصت ساخت سریالی بر اساس داستان های قدیمی ایرانی را فراهم کرد، گفت: مستوران را هر شب دنبال می کنم و به نظرم زمان پخش بسیار خوبی دارد. خوشحالم که فصل اول مستوران مورد پسند مخاطبان قرار گرفت و این استقبال باعث ساخت فصل دوم هم شد. امیدوارم در فصل دوم هم این اتفاق بیفتد و با پخش قسمت های آینده بازخورد بیشتری از مخاطبان دریافت کنیم و این انگیزه ای برای ساخت فصلی دیگر شود. با وجود اینکه نقش غزال خطرات فیزیکی مانند از دست دادن تعادل اسب در یک سکانس و سر خوردن نزدیک به مرگ را برایم به همراه داشت، اما به دلیل ویژگی های منحصر به فرد نقش، در صورت ادامه سریال، دوست دارم دوباره این نقش را بازی کنم. .