وحید محمود قره باغ; نقد مقوله ظریفی است که نیاز به دقت و تخصص خاصی دارد. برخی از شخصیت های ظاهراً منتقد حتی از اصول اولیه این علم اطلاع چندانی ندارند و از این مهم نیز غافل هستند; به عبارت دیگر، نقد مانند حمله به آثار و تخریب هنر دیگران نیست. از سوی دیگر، این به معنای داشتن ظاهری ژولیده، کشیدن سیگار یا داشتن مجله، گالری یا کافه برای طبقه کارگر نیست.
انتقاد، نیاز به تمایز و انتخاب لحن مناسب است. همچنین با استفاده از روش هایی مانند محلول ساندویچ. باید گفت که اگرچه شخصیت ها در برابر انتقادهای تند خم نمی شوند، اما تأثیر این اعمال همیشه یکسان نیست و چه استعدادهایی که به همین شکل کم رنگ می شوند یا از بین می روند و دیگر تکرار نمی شوند. همچنین تاثیر زنجیره ای یا دومینویی این موارد بر جامعه و فرهنگ آن را نباید نادیده گرفت. اما این موارد چه عمدی و چه غیرعمد باشد آثار جبران ناپذیری خواهد داشت.
شکل 1. نقد به دانش خاص خود نیاز دارد.
نکته جالبتر این است که عده ای آثاری را در حوزه ها و حوزه هایی که حتی یک کار کوچک از خودشان در این زمینه ها ندارند، نقد می کنند. این افراد حتی علم گفتار و سواد ادبی هم ندارند. اصلاً کسي که دست کوچکي هم بر آتش ندارد، چگونه مي تواند در اين زمينه از ديگران انتقاد کند. در واقع مصداق نشستن کنار گودال و لنگیدن و البته پول دادن است.
خیلی بهتر بود این شخصیت هایی که مدعی انتقاد هستند قدمی برمی داشتند و به چاه می آمدند. در نهایت اگر چه مثل دعوا نیست اما در کمیته پزشکی عده ای پزشک متخصص در همین موضوع را به چالش می کشند. امیدواریم در زندگی و به ویژه جهان بینی خود همواره جنبه اعتدال را رعایت کنیم.
