ارز نیمایی احیا می شود؟

بازار ارز در ایران یک بازار غیر رقابتی است. بخش عمده ای از تأمین کنندگان ارز دولت و نهادهای غیردولتی عمومی است که دولت هیچ سلطه ندارد. بنابراین ، عدم همراهی با سیاست دولت ، عرضه ارز در بازار توافق شده و افزایش قیمت ارز در کشور را کاهش می دهد و در نهایت تأثیر تورمی بر اقتصاد خواهد داشت. تجربه سال در این زمینه باید از اهمیت زیادی برای سیاستگذار برخوردار باشد.

در زمانی که بازار NIMAI تشکیل شد و بانک مرکزی علاقه مند به ارائه شرکت های یارانه ای برای ارائه درآمد ارز در نتیجه ارز در بازار NIMA بود ، این اتفاق نیفتاد ، در حالی که فشار تحریم های ترامپ از تحریم قبلی دور بود. شدیدتر بود

اکنون که با ایجاد بازار ارز ، سفارش جدیدی برقرار می شود ، همراهی با این بنگاه ها مهم است. با این شعار با دولت چهاردهم مبارزه نکنید و ضرورت اجماع به قدرت رسید. نمونه بسیار مهم اجماع همکاری این شرکت ها در تأمین ارز است. این نیاز به نتیجه گیری نتیجه دارد.

شاید دلیل این امر این باشد که اگرچه بازار توافق نامه از 5 دسامبر آغاز شد ، اما به این بنگاهها فرصتی داده شد که در ماه فوریه وارد بازار شوند. اگر این بنگاهها از تأمین ارز خود امتناع ورزند یا از ارائه بخش مهمی از فناوری اطلاعات خودداری کنند یا درآمد صادراتی کمتری را گزارش دهند ، دولت می تواند نرخ بازار را برای محافظت از حقوق کشور در نرخ بازار ارائه دهد. کند لازم است که دولت به این موضوع توجه ویژه ای داشته باشد ، در غیر این صورت می توان از عدم موفقیت این سیاست حدس زد که ما فقط شاهد کاهش کسری بودجه دولت ، فشار بر شرکت های خصوصی و متوسط ​​و افراد متوسط ​​خواهیم بود.

از طرف دیگر ، ایجاد یک بازار توافق شده باعث بهبود تراز تجارت نمی شود. از آنجا که 5 ٪ از واردات از صنایع غذا و کشاورزی و ماشین آلات و تجهیزات که فرار نمی کنند ، بوده است. به عبارت دیگر ، وضعیت مارشال لرنر در ایران وجود ندارد. لازم به ذکر است که مهمترین گروه های وارد کننده دولت و برخی از شرکت های بزرگ هستند. در نتیجه ، درآمد دولت با افزایش نرخ ارز افزایش می یابد و از طرف دیگر هزینه آن برای تأمین کالاهای اساسی و یارانه ها افزایش می یابد. با این حال ، شرکت های غیر دولتی که فروش جزئی و خام را به نرخ جهانی صادر می کنند ، سهم کمتری از واردات دارند.

منبع:

شرق