بازار خودرو بر سر دوراهی مونتاژ و تولید

براساس اخبار اقتصاد ، روزنامه اقتصاد نوشت: “تأكید شده است كه این صنعت یكی از صاحبان اقتصاد ایران است ؛ صنعتی كه صدها هزار نیروی كار مستقیم و غیرمستقیم را درگیر كرده است ، زنجیره بزرگی از سازندگان قطعات ، تأمین كنندگان ، و پس از آنكه سلامت های خدمات عادلانه اما علی رغم این كیفیت ، كیفیت های جدی با توجه به این كیفیت ، دكتر های جدی روبرو شده است. در ضمن ، از عقب ماندگی فن آوری ، یکی از راه های مهم برای نجات صنعت از وضعیت فعلی ماکرو و البته ، سؤالاتی در مورد سرمایه گذاری در اتومبیل وجود دارد.

آنچه مشخص است این است که صنعت خودرو ، اگرچه صنعت پیشرانه در اقتصاد ایران ، فاقد سرمایه گذاری داخلی و خارجی مناسب است. این صنعت از زمان لغو شرکای خارجی و خروج شرکای خارجی از خودروهای ایران تقریباً سرمایه خارجی ندیده است ، در حالی که سرمایه گذاری داخلی نیز به گونه ای حرکت کرده است که ارزش افزوده قابل توجهی در صنعت خودرو ایجاد نکرده است. پس از تشدید تحریم های بین المللی در دهه 1980 به دلیل محدودیت های داخلی و خارجی ، سرمایه این وسیله نقلیه در جهت تولید داخلی نبود و بیشتر مجمع از آن بهره مند شد. در پاسخ به این سؤال که چرا سرمایه گذاری داخلی در صنعت خودرو شکوفا شده است ، سرمایه گذاری داخلی در صنعت خودرو منوط به اصلاحات ساختاری ، ثبات سیاسی -اقتصادی ، مشوق های مالی و اعتماد است. این زمانی است که تسلط دولت در خودرو مانع از سرمایه گذاری بخش خصوصی در صنعت شده است و هر سرمایه گذاری در این بخش خود را رقیب با دولت در ماشین می داند.

بنابراین ، سیاست ناکارآمد دولت خودرو منجر به مونتاژ مونتاژ خودرو نسبت به بخش تولید اتومبیل شده است. آنچه مشخص است این است که هر سرمایه گذاری برای سود انجام می شود. در اصل ، سرمایه گذاری به معنای تخصیص منابع (پول ، زمان ، انرژی یا تجهیزات) به یک فعالیت اقتصادی با هدف ایجاد بازده یا سود آینده است. بنابراین ، سرمایه گذار هنگام ورود به منطقه ای مانند صنعت خودرو برای بهره مندی از سرمایه خود و دیگری برای بازده خوب سرمایه گذاری ، چند اصل را در نظر می گیرد. این دو اصل در اتومبیل کشور ما مورد غفلت واقع شده و در سرمایه گذاری رونق گرفته اند. در عوض ، بخش مونتاژ خودرو از این دو اصل بهره مند شده است ، بنابراین بیشتر سرمایه های داخلی به مجمع خودرو رفته است. اما دو خودروساز بزرگ این کشور به دلیل سیاست های ناکارآمد دولت برای چندین دهه به دنبال زنده ماندن هستند.

چرا ماشین به سرمایه گذاری نیاز دارد؟

در دنیای امروز ، خودروسازی بدون همکاری بین المللی و سرمایه گذاری خارجی منبع منابع و فرصت ها محسوب می شود. منابع و فرصتهایی که کشور ما حداقل به مدت یک دهه از آن محروم شده است.

مشارکت خارجی در اتومبیل جهان انتقال فناوری و دانش مدرن به این معنا است که ورود خودروسازان خارجی یا همکاری با مارک های معتبر منجر به فناوری های جدید مانند اتومبیل های برقی ، ایمنی پیشرفته و سیستم عامل های مدرن می شود. این فرصت از تحریم های اتومبیل کشور ما به همراه تحریم های بین المللی استفاده شد. در دهه 1980 ، اگرچه مشارکتهای خارجی در ماشین انجام شد ، بسیاری از کارشناسان و ذینفعان صنعت خودرو معتقدند که قراردادهایی که توسط خودروسازان کشور ما با شرکای خارجی امضا شده یا مشخص شده اند ، سرمایه گذاری زیادی برای سرمایه گذاری در ایران نکردند.

شرایط دشواری که سازنده سیاست گذاری به ویژه در دهه 1980 برای برخی از شرکت های خارجی ایجاد کرده است ، و همچنین انتخاب شرکت های خارجی برای همکاری با خودروهای این کشور با موضوع سیاسی ، مانع از حضور شرکت های معتبر خودروها در ایران می شود. به یاد داشته باشید ، در دهه 1980 ، رنو می خواست در صنعت خودروسازی ایران سرمایه گذاری کند و به دنبال خودروسازی مستقل برای این شرکت فرانسوی بود ، با این حال ، مافیای خودرو که رنو را رقیب آن می دانست ، مانع از سرمایه گذاری این شرکت در ایران شد و سرانجام از تحریم های خودرویی ایران عقب نشینی کرد. چنین سنگهایی در برابر مشارکتهای خارجی در ماشین ایرانی کم نیست. اما سرمایه گذاری داخلی مافیا را ندیده است ، اما همیشه خطای سیاست گذاران خودرو را دیده است. به گفته بسیاری از خودروسازان در صنعت خودرو ، سرمایه گذاری داخلی برای صنعت خودرو ضروری است. زیرا تحت تحریم های ناپایدار سیاسی و تحریم ها ، از جذب سرمایه خارجی قابل اطمینان تر است. از طرف دیگر ، سرمایه گذاری داخلی بیشتر منجر به توسعه زنجیره تأمین داخلی می شود که این به معنای اشتغال گسترده تر در کشور است.

نتیجه این است که برای تحول اساسی در صنعت خودرو ، ترکیبی از سرمایه داخلی و خارجی مورد نیاز است. داخلی برای حفظ استقلال ؛ خارجی برای جهش تکنولوژیکی و بهبود کیفیت. بدون آخرین فن آوری های جهان ، صنعت خودرو نمی تواند وارد رقابت جهانی شود ، اما بدون سرمایه گذار داخلی ، موتور تولید را نمی توان روشن نگه داشت.

مجمع

این یک واقعیت است که سرمایه گذاری در خودرو بیشتر به سمت مونتاژ حرکت کرده است. این فرآیند ، اگرچه ظاهراً با رشد تولید افزایش یافته است ، از نظر عمق ساخت و ساز داخلی و توسعه صنعتی بی اهمیت به نظر می رسد. اما اینکه چرا وجوه در این راستا بیشتر شده است این است که دلیل اصلی کاهش ریسک و هزینه سرمایه گذاری است. مونتاژ خودرو به سرمایه گذاری اولیه کمتری نسبت به تولید پلتفرم ، طراحی موتور و ساخت قطعه نیاز دارد. از طرف دیگر ، خطرات فنی ، مدیریتی و تولیدی دارای بازده کمتری و سریعتر سرمایه است.

مونتاژ همچنین برای تولید کامل به زیرساخت های فنی و فناوری احتیاج ندارد. آنچه مشخص است این است که طراحی و تولید خودرو به زیرساخت های پیشرفته ، دانش فنی ، آزمایشگاه های آزمایشی و مهندسی پیشرفته نیاز دارد.

نکته بعدی این است که ضعف اتومبیل کشور این است که قوانین و مجوزهای تولید خودرو بسیار آسان تر است. بسیاری از شرکت های مجمع اتومبیل چینی با کمترین زیرساخت وارد شده اند. بنابراین سرمایه گذاری این خودرو بیشتر به گونه ای حرکت کرده است که برای خودروهای کشور از ارزش کمی برخوردار است ، اما ثروت زیادی برای اپراتورهای آن است.

در همین راستا ، حسن کریمی سانجاری ، یک متخصص صنعت خودرو ، همچنین سرمایه گذاری در مجمع را تأیید می کند و اظهار می دارد که مونتاژ این خودرو می تواند تحت شرایط خاصی ارزش افزوده ای ایجاد کند. اول از همه ، قیمت کل خودروی مونتاژ پایین تر از ماشین وارداتی است و ثانیا ، اشتغال ایجاد می کند و در نهایت محصول مونتاژ یک ماشین صادراتی است که برای کشور ارز است. وی ادامه می دهد که در کشور ما این شرایط برآورده نشده است ، که به سیاست صنعت خودرو باز می گردد زیرا سیاست گذاری باید به ارزش افزوده اضافه شود.

در بخش دیگری از اظهارات خود ، کارشناس خودرو می گوید که نامگذاری سال جدید برای “سرمایه گذاری برای تولید” در اصل دو هدف است. هدف اول سرمایه گذاری در امور تولیدی و ثانیاً سرمایه گذاری در بخش خصوصی و عقب نشینی دولت است.