مدیر کل پیشین دفتر مرکزی ضد دارو گفت: “برخی از مدیران به جای برنامه ریزی طولانی مدت ، به برنامه های کوتاه مدت و سطحی روی می آورند که به احتمال زیاد نمایش داده می شوند و تبلیغات می شوند تا اینکه مشکلات را حل کنند.”
مدیرکل پیشین دفتر مرکزی پیشخوان مواد مخدر گفت: “برخی از مدیران به جای برنامه ریزی طولانی مدت ، به برنامه های کوتاه مدت و سطحی روی می آورند که احتمالاً از مشکلات حل واقعی نمایش داده می شوند و تبلیغ می شوند.”
سعید صفاتیان ، مدیرکل سابق دفتر مرکزی پیشخوان مواد مخدر ، متخصص و محقق در زمینه اعتیاد ، به خبرنگار ایلنا گفت که اعتیاد در جوانان به سمت داروهای جدید در حال افزایش است و می گوید: “ما باید به کشورهایی که در پیشگیری موفق بوده اند نگاه کنیم و سوء استفاده از تجربیات آنها را جستجو کنیم.” این کشورها معمولاً دارای برنامه های پیشگیری مؤثر هستند که بر اساس تحقیقات علمی و داده های دقیق طراحی شده اند. من تجربه سفر به حدود 5 کشور در زمینه مواد مخدر را دارم و با بسیاری از مدیران در زمینه رویارویی ، پیشگیری و درمان صحبت کرده ام. این تجربیات به من کمک کرده است تا درک بهتری از چالش ها و راه حل های مؤثر در این زمینه پیدا کنم.
مدیر کل دفتر مرکزی سابق گفت: “به عنوان مثال ، وقتی به انگلیس رفتم و برنامه های پزشکی آنها را دیدم ، یا در فرانسه ، فهمیدم که آنها تیم های تحقیقاتی را تشکیل داده اند و شش ماه در برنامه ها کار کرده اند تا آنها را با دقت و علمی طراحی کنند.” این رویکرد می تواند به ما در طراحی برنامه های مؤثرتر در کشور خود و سوء استفاده از تجربیات موفق سایر کشورها کمک کند. بنابراین ، ما برای طراحی برنامه ها به یک رویکرد علمی و پژوهشی نیاز داریم تا بتوانیم در مبارزه با اعتیاد به نتایج بهتری برسیم.
وی افزود: دفتر مرکزی ضد مواد مخدر باید از ظرفیت های موجود در جامعه ، از جمله سازمان های مردم نهاد ، بخش خصوصی و متخصصان و متخصصان استفاده کند. این یک اصل اساسی است که نباید از آن غافل شد. دفتر مرکزی باید به این افراد به عنوان شرکا و شرکای خود نگاه کند ، نه به عنوان یک غریبه.
صفاتیان با اشاره به اینكه نیاز به همکاری و وحدت بین نهادها و نهادهای مختلف برای كاهش صدمات ناشی از اعتیاد در جامعه وجود دارد ، اما واقعیت این است كه این وحدت و همکاری وجود ندارد. اگرچه بیست و دو سازمان و وزارتخانه ها عضو ستاد ضد مواد مخدر هستند ، و ما یکی از معدود کشورهایی هستیم که رئیس ستاد ضد مواد مخدر هستیم و تقریباً همه آژانس های اصلی در مقر هستند ، این تنها کافی نیست.
وی گفت: “سؤال این است که این دستگاه ها و مدیران چقدر به اعتیاد اهمیت می دهند.” به عنوان مثال ، رئیس سازمان رفاه یا وزیر بهداشت در طول سال چقدر در مورد مواد مخدر صحبت کرده است؟ چقدر از معاونان خود خواسته اند برنامه های اعتیاد را ارائه دهند؟ هیچ هماهنگی مشخصی در سیستم وجود ندارد. بسیاری از افرادی که در جلسات کارکنان شرکت می کنند ممکن است اعتیاد را یک مسئله جدی در نظر نگیرد و بیشتر به سایر موضوعات توجه کنند. به همین دلیل ، نیاز به ایجاد یک فرهنگ و آگاهی مشترک در بین همه نهادها و آژانس ها وجود دارد تا آنها بتوانند به طور مؤثر در مبارزه با اعتیاد کار کنند.
تحلیلگر اعتیاد به نقش آموزش و پرورش اشاره کرد و گفت: “آموزش باید در این زمینه فعال تر باشد و برنامه های آموزشی و پیشگیرانه را در مدارس و مراکز آموزشی اجرا کند.” این همکاری و وحدت می تواند به بهبود وضعیت اعتیاد در کشور و کاهش خسارت ناشی از آن کمک کند. آموزش باید بیشتر به موضوع اعتیاد توجه کند و نباید از آن جلوگیری کرد.
وی افزود: “اگر در یک مدرسه سه معتاد وجود داشته باشد و به آنها کمک نکند ، این سه نفر می توانند به دیگران آسیب برساند و در نهایت تعداد معتادان را افزایش دهند.” این نشان دهنده اهمیت پیشگیری و محافظت از دانش آموزان است. اگر در مدارس دو درصد دانش آموزان مواد مخدر مصرف کنند ، این تعداد می تواند به سرعت افزایش یابد و به چهار درصد برسد. بنابراین نیاز به توجه جدی به این مسئله وجود دارد.
صفاتیان به نگرانی در مورد افزایش مصرف مواد مخدر ، به ویژه در بین دانش آموزان دبیرستانی اشاره کرد و گفت: “این یک مسئله بسیار جدی است.” داروهایی مانند ماری جوانا به طور فزاینده ای طبیعی می شوند و این می تواند عواقب خطرناکی داشته باشد. این امر به یک رویکرد مستقل و تخصصی در زمینه پیشگیری و درمان نیاز دارد. به خصوص در مدارس ، برنامه های مؤثر باید برای کمک به دانش آموزان با خطرات اعتیاد و یادگیری مهارت های لازم برای مقابله با استرس اجتماعی طراحی شوند.
وی گفت: “برخی از مدیران ، به جای برنامه ریزی طولانی مدت ، به برنامه های کوتاه مدت و سطحی روی می آورند که بیشتر از حل مشکلات نشان می دهند و تبلیغ می کنند.”
صفاتیان تأکید کرد که برنامه های کوچک ممکن است در کوتاه مدت نتایج مثبتی داشته باشند ، اما اگر به طور جامع طراحی نشده باشند ، نمی توانند منجر به تغییرات اساسی و ماندگار شوند. به همین دلیل ، نیاز به یک رویکرد جامع و پایدار برای برنامه ریزی و اجرای برنامه های پیشگیری وجود دارد. این رویکرد باید شامل ارزیابی دقیق نیازها ، شناسایی گروه های هدف و طراحی برنامه هایی باشد که با فرهنگ و شرایط محلی سازگار باشد. همچنین ، ما باید به طور مداوم نتایج برنامه ها را ارزیابی کرده و پیشرفت های لازم را به کار گیریم تا بتوانیم به طور مؤثر با چالش های اعتیاد مقابله کنیم.
مدیر کل سابق دفتر مرکزی گفت: “در عوض ، ما بیشتر روی مواد روانگردان و جدید تمرکز داریم.” ما شاهد افزایش اکتشافات هستیم ، اما نکته مهم این است که در آن طرف خط ، تولید مواد مخدر نیز در حال افزایش است. به عنوان مثال ، در عراق ، تولید ماده روانگردان Captigon در حال افزایش است و این برای ما زنگ خطر است. همچنین ، کشت حشیش در عراق نیز بسیار وجود دارد. این موضوعات حاکی از نیاز به یک رویکرد کلان و استراتژیک برای برنامه ریزی ما است.
صفاتیان افزود: “اندیشکده ای که دفتر مرکزی آنتیناکوتیک دارد باید به این مسائل توجه کند و برای داروهایی مانند Captigon که ممکن است وارد ایران شود ، برنامه ریزی کند.” با توجه به قیمت پایین و اثرات شدید این مواد ، ورود آنها به کشور می تواند عواقب جدی داشته باشد. بنابراین ، نیاز به یک استراتژی جامع و مؤثر برای مقابله با این چالش ها وجود دارد.
صفاتیان افزود: “ما واقعاً باید خدا را شکر کنیم که مصرف کنندگان ما هنوز هم تا حد زیادی به تریاک محدود می شوند. اگر به مواد روانگردان برویم ، اوضاع بسیار بدتر می شود ، زیرا آنها به طور کلی درمان نیستند و کنترل آن بسیار دشوارتر هستند.
منبع: ایلنا
