شارژ خودروهای برقی به پمپ‌های بنزین!/ جایگاه‌های سوخت شلوغ‌تر می‌شوند؟

براساس Business News ، ورود خودروها و اتوبوس های برقی به ایران همیشه با چالش های بی شماری همراه بوده است ، مانند عدم وجود زیرساخت های انرژی مورد نیاز. کمبود برق در کشور باعث ایجاد مشکلات زیادی در معرفی فن آوری های جدید شده است ، اما برخی از اتومبیل های برقی وارد کشور شده اند و اکنون مقامات در حال فکر کردن برای تأمین زیرساخت های مورد نیاز هستند.

با توجه به قطعنامه شورای اقتصادی در مورد موضوع “برنامه حمل و نقل بین المللی عمومی و تمیز” ، از ابتدای سال ، صدور و تجدید فعالیت ایستگاه های سوخت شهری و بین شهری در معرض تخصیص فضای مورد نیاز برای ساخت حداقل یک ایستگاه شارژ تک برای اتومبیل های برقی قرار گرفته است.

همانطور که رضا نواز ، سخنگوی ایستگاه سوخت ، به ایسنا گفت: شورای اقتصادی با نگرش مثبت اما عجولانه در مورد نیاز به پمپ های بنزین برای ایجاد ایستگاه شارژ اتومبیل برقی عمل کرده است. اجرای این وضوح باید متناسب با توجیه ، تعداد اتومبیل های برقی و توجه به ابعاد عملیاتی باشد و اجرای آن زمان بر است.

وی ادامه داد: “بهتر بود قبل از تصویب با بخش خصوصی و بخش های دولتی مرتبط مشورت کنیم و سپس متن نوشته شد.” اگرچه آنها نگرش مثبتی داشته اند ، اما کمی تسریع شده است.

وی افزود: “با توجه به تجربه جهان و مطابق با رشد اتومبیل های برقی در کشور و پراکندگی آنها ، زیرساخت های لازم را می توان به دلیل توجیه اقتصادی و امکان سنجی فنی در پمپ های بنزین برای خدمت به این نوع خودروها ایجاد کرد.”

تجربیات جهانی جدایی یا ادغام پمپ های بنزین با ایستگاه های شارژ برقی

به نظر می رسد ادغام ایستگاه های شارژ برقی با پمپ های بنزین در نگاه اول استفاده بهینه از زیرساخت ها است. اما یک بررسی عمیق تر نشان می دهد که این انتخاب بهترین گزینه در همه جا نیست ، به خصوص در ایران.

در ایران ، روند حرکت به سمت اتومبیل های برقی به گونه ای بود که ابتدا این خودرو معرفی شد و سپس برای زیرساخت های خود برنامه ریزی شد. به عبارت دیگر ، توسعه نه به عنوان برنامه ریزی شده ، بلکه یک عجولانه اتفاق افتاده است.

نتیجه این رویکرد سردرگمی و فشار بر شبکه برق موجود است. اگرچه تجهیز پمپ های بنزینی به ایستگاه شارژ ، حرکتی به سمت فن آوری های جدید محسوب می شود ، اما در واقع نوعی تکه به یک ساختار قدیمی برای رفع نیاز جدید است.

تجربیات بی شماری در جهان در ترکیب یا جدا کردن پمپ های بنزین با ایستگاه های شارژ اتومبیل برقی وجود دارد. پمپ های بنزین پوسته در آلمان و BP در انگلستان به تدریج به ایستگاه های شارژ سریع بویژه در مسیرهای بالا یا شهری مجهز شده بودند. مزیت این مدل استفاده از موقعیت های موجود و دسترسی آسان است.

اما در بسیاری از نقاط دیگر جهان ، پمپ های بنزین از ایستگاه های شارژ جدا هستند. در ایالات متحده و NIO در چین ، تسلا ایستگاه های شارژ را در فضاهای مستقل مانند مراکز خرید ، پارکینگ عمومی و بزرگراه ها طراحی کرده است. این فضاها از نظر متوقف کردن زمان ، مدیریت ترافیک و تجربه کاربر مناسب تر هستند.

در حقیقت ، بیشتر کشورها مسیر دوم را به عنوان مدل غالب انتخاب کرده اند ، زیرا شارژ اتومبیل برقی به زمان بیشتری نسبت به بنزین نیاز دارد و حضور آن در نمونه کارها مانند پمپ بنزین می تواند منجر به فشرده سازی عمومی و نارضایتی شود.

مشکل ترافیک پمپ بنزین در ایران

بسیاری از ایستگاه های سوخت در ایران در ساعات اوج بسیار شلوغ هستند. افزودن صف شارژ اتومبیل های برقی ، که زمان آن است ، می تواند مختل کند.

پمپ های بنزینی به طور معمول برای سوخت گیری سریع طراحی شده اند. نصب ایستگاه های شارژ نیاز به فضای جداگانه ، پارک طولانی مدت و تجهیزات ویژه دارد.

ترکیبی از سوخت های فسیلی با تجهیزات الکتریکی همچنین به استانداردهای ایمنی ویژه و تجهیزات مقاوم در برابر جرقه نیاز دارد. زیرا شارژرهای سریع به برق بالایی نیاز دارند. بسیاری از پمپ های بنزینی ، به ویژه در مناطق غیر شهری ، فاقد زیرساخت های مورد نیاز برای این سطح از برق هستند.

تجهیز پمپ های بنزین به ایستگاه شارژ برقی ، اگرچه تبلیغات و نمایش مثبت به نظر می رسد ، اما در واقع فقط بخشی از یک پاسخ پیچیده تر است. بدون برنامه ریزی اصولی ، توسعه زیرساخت های برق ، انتخاب یک مکان هوشمندانه و مدیریت ترافیک ، می تواند به جای تسهیل مشکلات شبکه حمل و نقل گسترش یابد.

قبل از توسعه زیرساخت ها بیش از ورود به اتومبیل های برقی در ایران نیاز دارید

اولویت بندی توسعه زیرساخت ها در ورود به ناوگان برقی یکی از مهمترین اقداماتی است که باید انجام شود. این قانون در ایران معکوس اجرا شده است. زیرساخت های شارژ و توزیع برق در مراحل اولیه است ، در حالی که اتومبیل های برقی به بازار عرضه می شوند.

زیرساخت ها در این زمینه شامل مواردی از قبیل ایستگاه های شارژ شهری و بین شهری ، شبکه قدرت پایدار با ظرفیت بالا ، استانداردهای ایمنی و سیستم مدیریت انرژی و مصرف است.

کشورهایی مانند چین ، آلمان و هلند قبل از شروع تولید یا واردات خودروهای برقی ، توسعه و جامع این زیرساخت ها را توسعه داده اند.

چین قبل از صادرات یا تولید انبوه بیش از یک میلیون ایستگاه شارژ در سراسر کشور ایجاد کرد. این کار همزمان با توسعه مارک هایی مانند NIO و BYD انجام شد.

همچنین در آلمان ، حمایت دولت از شرکت هایی مانند Shell و ENBW در ساخت ایستگاه شارژ سریع قبل از رسیدن ناوگان کامل برق ارائه شد.

در ایران ، به نظر می رسد که توسعه اتومبیل های برقی بیشتر به تبلیغات و تبلیغات متمرکز شده است.

واردات یا مونتاژ اتومبیل های برقی بدون پیش بینی ایستگاه های شارژ کافی می تواند منجر به تعدادی از مشکلات از جمله افزایش فشار بر روی شبکه برق ، احتقان احتمالی در پمپ های بنزین در صورت ترکیب ایستگاه شارژ با آنها و از دست دادن منابع ارزی و زیرساخت ها و بدون سوء استفاده شود.

موفقیت در توسعه ناوگان حمل و نقل برقی نیاز به برنامه ریزی طولانی مدت ، زیرساخت های انرژی و اولویت توسعه زیرساخت ها در مقایسه با ورود محصول دارد. موضوعاتی که به نظر می رسد هیچ کس در افق مقامات نیست.

برای مطالعه بیشتر ، گزارش تأخیر در ایجاد ایستگاه شارژ برقی در پمپ های بنزین در اخبار تجاری را بخوانید.