عباس عبدی ، تحلیلگر اصلاح طلب ، معتقد است که زمینه برای یک جنبش معتدل در انتخابات ریاست جمهوری ، پایان کار سختگیران در ایران بود.
به گزارش Business News ، عباس عبدی ، فعال سیاسی اصلاح طلب ، عباس عبدی ، با اشاره به کارکردهای جنبش رادیکال در کشور ، توضیحی در مورد ادامه زندگی ارائه داده است.
شما بخشی از این مصاحبه را می خوانید:
*با توجه به تمایل حاکمیت برای پیشبرد برخی از امور کشور و مخالفت با جریان های سخت و ایستادگی در برابر حاکمیت ، آیا ادامه این روند قدرت هاردینرها و رویارویی یا بی اعتمادی حاکمیت را کاهش می دهد؟
من در مورد آخرین جزئیات روابط سیستم سیاسی ایران با هاردلینرها نمی دانم ، اما معتقدم انتخاب آقای پزشکی و اجازه دادن به او در انتخابات نهایی برای افراط گرایان بود.
در حقیقت ، به وضوح انتظار می رفت که مجاز به نامزد شدن و نامزد شدن جریان های دیگر باشند ، و در واقع پایان این گروه به پایان رسید و به سمت پایین رفت. البته این سیستم با طرفداران خود همپوشانی دارد. اما هسته اصلی هاردینرها جدا از سیستم سیاسی است و در عین حال آنها مشترک هستند.
*آینده هاردینرها در ایران و وضعیت سیاسی آنها چه خواهد بود؟
هیچ کس آینده خاصی برای این گروه ندارد ، نه تنها اصولگرایان بلکه حتی دولت آینده ای نیز دارد.
*آیا می توان گفت که این قانون را از هسته سخت قدرت خارج می کند؟
نه ، نیازی به حذف نیست. به همان اندازه که از آنها پشتیبانی نمی کند ، به تدریج از بین می روند. حتی اکنون در جریان افراطی تفاوت وجود دارد ، و آنها در مورد یکدیگر صحبت می کنند ، و کسانی که هنوز در این روند حضور دارند ، توجیه می کنند که ما به دلایل دیگر با مذاکرات مخالفت می کنیم. به طور کلی ، هاردینرها به نظر ما بسیار بی اعتبار شده اند ، اما آنها بین خودشان بی احترامی تر می شوند. بنابراین نیازی به حذف آن نیست ، کافی است که از آنها پشتیبانی نشود و این به تدریج اتفاق می افتد.
*در جوامع سیاسی پیشنهاد می شود که دولت بی اعتماد شود. آیا این استدلال درست است؟
بله ؛؛ از آنجا که آنها کارهایی را انجام داده اند که خطوط قرمز را رد کرده اند ، به عنوان مثال ، اعتراضاتی که آقای علم المدی در مورد موضوعات مختلفی به ذهن متبادر می کند ، به ذهن متبادر می شود که بی اعتماد به سیستم سیاسی است ، اما با وجود این بی اعتمادی ، آنها نیازی به رفتار ندارند ، بنابراین آنها کاری نخواهند کرد.
اما استدلال می شود که از دست دادن جریان رادیکال هرگز اتفاق نمی افتد و همیشه برخی از افراط گرایان از جریان های مختلف سیاسی وجود دارند.
این معنای متفاوتی دارد و اگر این گروه از بین برود ، دیگران به عنوان سخت خط شناخته می شوند. این یک چیز نسبی است ، و در اینجا آنچه قدرت سخت برای مقابله با موضوعات مختلف است چیست. همیشه و در هر جامعه احزاب سیاسی مختلف ، از محافظه کار تا افراطی گرایانه وجود دارد. هنگامی که گروه هایی که چریکی و اقدامات مسلح را انجام دادند ، افراط گرایان در نظر گرفته شدند ، و امروزه این گروه ها دیگر وجود ندارند و گروه های دیگر در گروه سخت افزار قرار می گیرند ، و این یک مسئله مقایسه ای است ، نه ذاتی.
*از نظر زمان ، ما اکنون در ایالت های ایران هستیم و مذاکرات را داریم ، و هاردینرها همان اعتراضاتی را که امروز در مذاکرات انجام داده اند ، دارند. در مقایسه ، رویکرد حاکمیت در حال حاضر چیست؟ آیا تمایل به ماندن افراط گرایان دارد و این صداهای ناقص برای حفظ اعتبار سیاسی وجود دارد؟
افراط گرایان در چارچوب سیاسی موجود مؤثر بودند و در هر دوره علاقه ای به یک جریان داشتند و سپس خودشان به ابزاری تبدیل شدند. بنابراین هاردینرها اصالت رفتاری نیستند ، به همین دلیل وقتی یک تماس در مقابل مجلس برگزار می شود ، گروهی از دو تا چهار نفر بیشتر با آنها همراه نخواهند شد.
منبع: میهن
