موافقت دولت با گواهینامه موتورسیکلت زنان؛ وعده‌ای که هنوز عملی نشده است

ترافیک دائمی و کسل کننده در تهران ، قیمت بالای اتومبیل ، توسعه کافی حمل و نقل عمومی و نیروی کار جنسیتی که منجر به مسئولیت های مختلف شده است ، از جمله عواملی است که باعث شده است که زنان در سالهای اخیر از موتور سیکلت استفاده کنند.

با این حال ، عدم صدور گواهینامه موتور سیکلت برای زنان باعث ایجاد مشکلاتی برای آنها شده است. از جمله این که آنها نتوانسته اند از آموزش استاندارد بهره مند شوند یا از بیمه سوم استفاده کنند و همیشه مجبور به فرار از پلیس هستند. البته قانونی وجود دارد که بیان می کند که زنان حق سوار شدن به موتور سیکلت را ندارند. اما طبق ماده 5 قانون مجازات رانندگی ، گواهینامه رانندگی موتور سیکلت توسط نیروی پلیس اسلامی ایران صادر می شود و این باعث شده است که مردان در این سالها از صدور موتور سیکلت برای زنان خودداری کنند.

نیاز به حل این مشکل و صدور گواهینامه موتور سیکلت در سالهای اخیر بارها مطرح شده است و حتی اواخر سال گذشته ، معاون رئیس جمهور امور زنان اعلام کرد که دولت با صدور گواهینامه موتور سیکلت برای زنان موافقت می کند. با این حال ، هنوز هیچ اقدام جدی انجام نشده است. در چنین شرایطی ، بسیاری از زنان از انجام این کار خودداری می کنند. اما از طرف دیگر زنانی وجود دارند که علی رغم نیاز به استفاده از موتور سیکلت ، به دلیل نگرانی در مورد وضعیت فعلی به دنبال خرید موتور سیکلت نیستند.

حددا یکی از زنانی است که هر روز مجبور است مسافت های طولانی را طی کند و ترجیح می دهد این مسافت را با موتور هدر دهد تا زمان کمتری را برای رسیدن به محل کار تلف کند. اما در سالهای اخیر ، موتور به دلیل نگرانی در مورد از دست دادن موتور در صورت برخورد پلیس ، تمایلی به خرید موتور نداشت. با این حال ، یک فروشگاه فروش موتور به تازگی به او گفته است که اگر پلیس برخورد کند ، او در نهایت می تواند با پرداخت 6000 دلار موتور را آزاد کند و اکنون این روزها دوباره به فکر خرید موتور سیکلت است.

سارا زن دیگری است که به دلیل فاصله طولانی و شلوغ خود در محل کار و قوانین سختگیرانه تأخیر صبح ، هر روز مجبور است هر روز از مسافرت خود استفاده کند. او اخیراً حادثه بدی و آسیب جدی به زانو داشت ، به طوری که پس از دو دوره فیزیوتراپی ، او هنوز به حالت عادی برنگشته است.

سارا برای اولین بار از سال ، هنگامی که محل کارش خیابان اندرسو بود و مجبور شد ظرف نیم ساعت پس از کار به خیابان فلسطین برسد ، او به پیشنهاد یک دوست از یک تاکسی موتور آنلاین استفاده می کرد و اغلب برای حمل تاکسی موتور سیکلت مورد استفاده قرار می گرفت ، اما سرانجام او سال گذشته تصمیم گرفت موتور خریداری کند. می ترسیدم که پلیس موتور سیکلت را بگیرد و دیگر مرا برنگرداند. یکی از همکارانم سه بار گرفته بود و من می دانستم که تحویل موتور روند سختی دارد و چون او یک خانم بود ، بیشتر اذیت شد. “

او می گوید که در حالی که سفر با تاکسی های موتور خیلی زیاد است ، او باید هر روز به محل کار خود برود ، زیرا اگر می خواهد با حمل و نقل عمومی به همان روش سفر کند ، یک ساعت و نیم باید دو ساعت زودتر با ماشین خود برود. سارا هنوز هم بعد از یک زمستان تصادفی در سال گذشته بیشتر نگران موتور است ، اما هنوز هم از موتور استفاده می کند زیرا نمی خواهد سه تا چهار ساعت از روز را از دست بدهد.

البته استفاده از یک موتور سیکلت آنلاین نیز برای زنان مشکل دارد. به عنوان مثال ، او بارها با این مشکل روبرو شده است که راننده سوار بر زنان نیست و بنابراین وی از ابتدا مجبور شده است روند درخواست را ثبت کند.

قانون در مورد برخورد با موتورسواران چه می گوید؟

مصاحبه با زنان نشان می دهد که ایده خوبی از عواقب استفاده از موتور سیکلت وجود دارد. به عنوان مثال ، چندین نفر نگران این بودند که اگر پلیس با هم برخورد کند و وسیله نقلیه را تصرف کند ، دیگر نمی توانند موتور خود را بازیابی کنند. اما این درست نیست.

شارمین سلتانیان ، وکیل ، به خبر آنلاین گفت: “اگر یک زن موتور سیکلت را بدون گواهی انجام دهد ، بدون در نظر گرفتن جنسیت ، مرتکب تخلفات و جرایم رانندگی بدون گواهی شده است.” پیامدهای قانونی این مسئله به طور معمول شامل توقیف وسیله نقلیه است (مأمورین راهنمایی و رانندگی معمولاً موتور را تصرف می کنند و به پارکینگ منتقل می شوند) و به دادگاه مراجعه می کنند (مجرم ، در اینجا زن موتور سیکلت به دادستان ترافیک معرفی می شود). طبق ماده 5 قانون مجازات اسلامی (Ta’zir) ، رانندگی بدون مجوز یک جرم است. همچنین ، طبق ماده 2 ، هرکسی که وسایل نقلیه موتوری را بدون مجوز رسمی هدایت کند ، تا دو ماه یا جریمه حداکثر یک میلیون ریال یا هر دو مجازات به حبس محکوم خواهد شد.

او همچنین معتقد است که ممنوعیت موتورسواری زنان در ایران ترکیبی از عوامل فرهنگی ، فقهی و حقوقی است. نه از یک قانون صریح: “یکی از عوامل فقدان قانون صریح ، بلکه وجود یک عمل اجرایی است. در قانون رسمی ایران ، هیچ مقرراتی به طور مستقیم موتور سیکلت های زنان را ممنوع اعلام نکرده است ، اما آئین نامه پیش بینی رانندگی مجوز حرکتی را برای زنان پیش بینی نمی کند. در عمل ، پلیس ترافیک مجوز موتور را به زنان نمی دهد.

عامل بعدی فتوا برخی از مقامات مذهبی است. برخی از مقامات تقلید (همه) اجازه نمی دهند موتورسواری زنان را جذب یا مخالفت با “حجاب و عزت اسلامی” ، که بر سیاست رسمی این کشور تأثیر می گذارد. دیدگاه های فرهنگی و عرفی نیز بر این وضعیت تأثیر می گذارد ، به طوری که در بخش هایی از جامعه ، موتور سیکلت زنان هنوز با هنجارهای سنتی یا “نقش های جنسیتی” متناقض است.
اما به گفته این وکیل ، نکته مهم این است که در هر یک از بند ماده 5 آیین نامه راهنمایی و رانندگی (تصویب شده توسط کابینه) ، جنسیت به عنوان شرط یا مانع ذکر نمی شود. اما از آنجا که در فرم ها و شیوه های روش صدور گواهینامه موتور برای زنان پیش بینی نشده است ، در عمل به ضرر زنان تعبیر می شود. طبق ماده 4 گواهینامه رانندگی ، انواع وسایل نقلیه موتوری فقط برای کسانی که شرایط زیر دارند صادر می شود: داشتن سلامت جسمی و روانی بر اساس آئین نامه مربوطه. موفقیت در آزمون های نظری و عملی ؛ عدم ممنوعیت قانونی یا قضایی برای رانندگی.

پایان صدور گواهینامه برای زنان

تقریباً دو ماه از زمان اعلام معاون رئیس جمهور امور زنان گذشته است که دولت طرفدار صدور گواهینامه موتور سیکلت برای زنان است. اما در این مدت ، هیچ نهادی مسئولیت صدور گواهینامه برای زنان را بر عهده نداشته است و هنوز مشخص نیست که توافق دولت چگونه اجرا خواهد شد.

در همین راستا ، فارشاد اسماعیلی ، در پاسخ به اینكه آیا قانون باید برای صدور گواهینامه موتور سیکلت برای زنان تغییر یابد ، قانون می گوید: طبق اصلاحیه ماده 5 حمل و نقل و عبور از جمهوری اسلامی ایران ، قانون گواهی رانندگی در جمهوری اسلامی ایران اجرای قانون قانون تعیین شده است. در این کشور یک گفتمان فعلی و گفتمان وجود دارد که معتقد است گواهی موتورسواری برای زنان ممنوع است ، و این که کل مستند همان ماده 5 قانون تخلفات رانندگی است ، می گوید که از آنجا که گواهی رانندگی موتور سیکلت به عنوان مردان گفته می شود ، بنابراین این گواهینامه به زنان صادر نمی شود. با این حال ، قانون مربوط به تخلفات و قانون اختصاصی یا خاص گواهی نیست ، بلکه مسئله نحوه برخورد با متخلفین در وسایل نقلیه موتوری است.

وی استدلال می کند که استناد به این قانون یک ضعف است: “با قرار دادن قوانین خاص و خاص صدور گواهینامه ، این استدلال متزلزل است و این مستندات قابل اعتماد نیست. قانون اختصاصی می گوید که از آن جداسازی جنسیتی وجود ندارد و همه از آن استفاده می شود. بنابراین ، یک قانون خاص می گوید. باید صریح و بیان شده باشد ، و طبق اصل مجوز ، صدور گواهینامه به زنان قانونی و حق آنها.

منبع: اخبار آنلاین