ناامیدی پزشکیان از خودروسازان/ مسئول اصلاح بازار خودرو کیست؟ – میهن تجارت

براساس اخبار تجاری ، رئیس جمهور ایران ، مسعود مدیان ، از فعالان سیاسی و اجتماعی كرمنشاه در توصیف جنبش غیرقانونی با تمثیل صنعتی و ملموس برای انتقاد از وضعیت خودروهای داخلی انتقاد كرد.

وی توضیح داد: یک حرکت بدون خطا به معنای خودرویی است که بدون نیاز به تعمیر به درستی از کارخانه کار می کند. یعنی طراحی اتومبیل که ترمز آن به موقع اداره می شود ، روغن نمی کند ، درها را می بندد و نقص اولیه ندارد.

از وعده های بزرگ گرفته تا حقایق موجود

صنعت خودروسازی ایران سالهاست که دچار مشکلات ساختاری شده است و اظهارات اخیر رئیس جمهور در مورد لزوم تولید اتومبیل های با کیفیت بالا که نیازی به تعمیر فوری ندارند ، اگرچه در نگاه اول منطقی به نظر می رسد ، اما راهی وجود ندارد. مشکلات اتومبیل ایران به حدی پیچیده است که شعارها ، ساختارهای اقتصادی معیوب ، سیاست گذاری ناکارآمد و عدم نظارت دقیق را توجیه نمی کند.

خطوط تولید داخلی با مشکلات پیچیده تری که امروز به آن برنمی گردند ، سروکار دارد ، اما ریشه در دهه های سیاست گذاری معیوب ، مدیریت ناپایدار و وابستگی شدید به مداخلات دولت دارد. اکنون زمان آن رسیده است که نگاهی جدی تر به آسیب شناسی صنعت بیندازیم. صنعتی که علی رغم تدوین اسناد توسعه جاه طلبانه ، حتی نتوانسته است به ابتدایی ترین اهداف خود در صحت مجمع قطعات برسد.

اهدافی که روی کاغذ باقی می مانند

در سال 2005 ، افق به توسعه اقتصاد ایران کشیده شد ، که براساس برنامه های دلبستگی خود ، امسال به سه میلیون واحد رسید (1404).

در این سند ، بهبود کیفیت ، توسعه صادرات ، افزایش سهم بازار داخلی و رقابت جهانی به عنوان چهار ستون اصلی صنعت معرفی شد. اما امروز ، با گذشت زمان ، بین اهداف روی کاغذ و واقعیت در کارخانه های خودرو فاصله عمیقی وجود دارد.

اتفاقی که افتاد نه رشد تولید و نه صادرات پایدار بود. فقط سطح انتظارات عمومی و نارضایتی اجتماعی افزایش یافته است.

در سالهای اخیر ، خودروسازان داخلی نتوانسته اند تولید خود را به سه میلیون واحد در سال افزایش دهند و در بعضی از سالها ، تولید خودرو کمتر از یک میلیون واحد در سال ثبت کرده است.

صنعت خودروسازی ایران به دلیل تصدی خود که محدود به تنظیم اسناد مختلف و ترسیم سیاست های غیر پشتیبانی کننده و بی اعتنایی به موانع موجود است ، نتوانسته است اهداف بلندپروازانه سیاستگذاران را برآورده کند. سه عامل اساسی را می توان به عنوان موانع جدی برای تحقق این سند در نظر گرفت ، که می تواند با جزئیات مورد مطالعه قرار گیرد.

انزوا جهانی که صنعت خودرو را از دانش روز محروم کرده است

خودرو یک صنعت جهانی است و هیچ کشوری نمی تواند بدون پیوند با زنجیره های تولید بین المللی و فناوری شکوفا شود. عدم تعامل با بازار جهانی و محدودیت صنعت خودرو در سیاست های درونگرا ، خود را در قالب شعارها و خودکشی خودکفا نشان داده است. خودروسازان چینی و هندی ، که امروز در مورد بازارهای جهانی صحبت می کنند ، از طریق سرمایه گذاری های مشترک با غول های اروپایی و ژاپنی راه خود را طی کرده اند.

Baik-Marser Benz ، Brilliance-BMW ، Dong Feng-Nissan و GSC-Taviota نمونه هایی از همکاری خودروسازان چینی با خودروسازان مشهور جهان هستند.

صنعت خودروسازی ایران از فرصت سرمایه گذاری و انتقال فناوری سرمایه گذاران خارجی به دلیل تحریم های گسترده و سیاست های بی ثبات خارجی محروم شده است و خروج شرکت هایی مانند پژو و رنو در سال 1977 در خطوط تولید داخلی فلج شده است.

در سالهای اخیر ، صنعت خودروسازی ایران با کیفیت محصولات و انتقال فناوری آنها به ایران به حیاط مارک های چینی تبدیل شده است.

بحران نقدینگی رگهای صنعت خودرو که از خون محروم شده است

خودروسازان ایرانی سالهاست که با بحران نقدینگی سر و کار دارند. این مشکل ریشه در دو عامل اصلی در تصدی دولت و سیاست های نامناسب دارد. دخالت مستقیم دولت در تعیین قیمت خودرو باعث شده است که خودروسازان با ضرر تولید کنند و آنها را به سمت چهره های نجومی سوق داده است. ضررهای انباشته شده 250 خودروساز داخلی نتیجه چندین دهه مداخله مستقیم و غیرمستقیم دولت در مکانیسم های بازار خودرو بوده است.

از یک سو ، قیمت گذاری گرامری به یک مانع اساسی برای تأمین اعتبار پایدار تبدیل شده است و از طرف دیگر ، تغییرات مکرر در سطح مدیریت و قرار ملاقات هایی که گاهی اوقات با فساد همراه بوده اند ، باعث بی ثباتی در تصمیم گیری و استفاده از تأثیرات غیر خاص شده است. عواملی که مسیر رشد و بهره وری را مسدود کرده و منابع مالی خودروسازان را سرقت کرده است.

نتایج سیاستهای متناقض و اجرای تأثیرات غیر تخصصی را می توان در پروژه های نیمه مستقر و عدم موفقیت صنعت یافت. این ناکارآمدی ها ، خودروسازان را از سرمایه گذاری در توسعه خطوط تولید و بهبود کیفیت محروم کرده است.

ضعف نظارت صنعت خودرو کنار گذاشته است

عامل سوم به دلیل ضعف جدی در مکانیسم نظارتی است. سازمان نظارت نه تنها نه تنها مکانیسمی برای کیفیت و عملکرد خودروسازان فراهم کرده است ، بلکه گاهی اوقات در نقش همراهان عمل می کند.

در چنین شرایطی ، خودروسازان خانگی مسیرهای ناکارآمد را ادامه داده اند بدون اینکه در معرض شفافیت و پاسخگویی قرار بگیرند.

در حالی که خودروسازان خانگی در تهیه قطعات یدکی و مواد اولیه مشکل دارند ، دولت به جای ایجاد سیستم عامل های نظارت واقعی ، فشار تقاضا را به بدن تولید تحمیل کرده است.

در نتیجه این وقایع ، خودروسازان نتوانسته اند خواسته های سازندگان را بپردازند و از طرف دیگر سازندگانی که خواسته های آنها پرداخت نشده است ، تهیه مواد اولیه آنها دشوار بوده است. برخی از قسمت ها همچنین به واردات و عرضه ارز نیاز دارند ، اما هزاره و موانع واردات موانع بسیاری را ایجاد کرده اند.

عدم نظارت و موانع مؤثر ، خودروسازان را در یک محیط بی پاسخ رها کرده و باعث از بین رفتن کیفیت ، تأخیر در تحویل اتومبیل و نارضایتی گسترده مشتری می شود.

افرادی که قربانی ناکارآمدی دولت هستند

از جمله ناکارآمدی صنعت خودرو ، مردم بیشتر در معرض خطر این ناکارآمدی هستند. تأخیر در تحویل خودرو ، کیفیت پایین محصولات و قیمت های نجومی باعث نارضایتی گسترده در جامعه شده است. اگرچه دولت خود یکی از اصلی ترین دلایل این مشکلات است ، اما به جای اقدام برای حل و فصل آنها ، اغلب از سکوت یا وعده های غیرواقعی راضی است.

آنچه در مورد همه مسائل نگران کننده است ، اشتیاق دولت به این نارضایتی است. وضعیتی که خود را بخشی از چهره می داند طبیعی است که اراده حل آن را نشان نمی دهد.

در حالی که آژانس های اجرایی در برابر مشکلات ساختاری صنعت خودرو سکوت کرده اند ، مردم هنوز مجبور به پرداخت عدم تحرک دولت هستند. مشکلاتی که بارها در رسانه ها ، اتاق های فکر و جلسات تخصصی مطرح شده است ، بدون اقدام مؤثر توسط حاکمیت.

نسخه خصوصی سازی برای زمین بایر

از سال گذشته ، مسئله خصوصی سازی خودروسازان به عنوان راه حلی برای مشکلات صنعت مطرح شده است ، اما خصوصی سازی نمی تواند منجر به شکوفایی شود که ساختارهای اقتصادی معیوب و عدم نظارت باقی بماند.

تجربه خصوصی سازی ناموفق در صنایع دیگر نشان می دهد که بدون اصلاح زیرساخت ها ، این سیاست فقط منجر به تغییر مالکیت و ادامه مشکلات می شود. خودروسازان برای خارج شدن از این بحران به اصلاحات ساختاری عمیق ، بهبود روابط بین الملل و تزریق سرمایه نیاز دارند.

مشکلات ساختاری عمیق وعده های قدرت بالا را نمی دانند!

صنعت خودروسازی ایران در یک منطقه دشوار گرفتار شده است و با اظهار نظرها و وعده های عالی قابل ذخیره نیست. سند Outlook برای تولید سه میلیون وسیله نقلیه ، اگرچه یک هدف بلندپروازانه بود ، اما بدون پشتوانه عملیاتی به یک مقاله بی ارزش تبدیل شد.

مشکلات صنعت ، از بحران جهانی و بحران نقدینگی گرفته تا عدم نظارت و مشکلات زنجیره تأمین ، ریشه در سیاست گذاری نادرست و ساختارهای معیوب دارد. دولت به جای پنهان کردن در پشت شعارهای زیبا ، باید مسئولیت خود را در این شکست بپذیرد و با اصلاح زیرساخت ها ، نظارت دقیق و بازسازی روابط بین الملل ، راه را برای احیای صنعت هموار کند.

صنعت خودرو نه دشمن مردم و نه نهاد دولتی است ، اما ادامه سیاست گذاری معیوب باعث می شود مردم قربانی شوند و به نماد اصلی ناکارآمدی دولت تبدیل شوند.

برای مطالعه بیشتر ، گزارش “از رویای بستر ملی به وابستگی خودروسازان چینی” در اخبار تجاری را بخوانید.