بیش از یک دهه از آغاز پروژه ای که قرار بود به بزرگترین مجتمع تفریحی ، تجاری و گردشگری ایران تبدیل شود ، گذشت. اما “هزار و یک شهر” امروز به نمادی از ناکارآمدی ، نقض ، عدم اطمینان و چالش های قانونی تبدیل می شود و زمینی که قرار بود به بزرگترین مجتمع تفریحی و تجاری تبدیل شود نیز مسکونی است.
طبق گفته های تجاری نیوز ، پایان ماه مارس سال گذشته بود که Lotfollah Forouzandeh ، که هنوز روی صندلی اقتصاد مالی و شهری شهرداری تهران نشسته بود ، به عنوان یکی از آخرین وعده های خود گفت: یکی از پروژه های عالی پارک سرگرمی بزرگ تهران که پنج سال پیش از آن باقی مانده بود. اجرای پروژه به زودی آغاز می شود.
اما هنوز هیچ خبری از پارک تفریحی بزرگ تهران وجود ندارد. قرار بود یک و یک شهر در بزرگترین پارک تفریحی تهران باشد و پارک تفریحی قدیمی تهران را پر کند ، اما این پروژه سالهاست که نامشخص است و اخیراً اعلام کرده است که بخشی از زمین های تأمین شده برای این پروژه به مسکن اختصاص می یابد.
داستان پروژه “هزار و یک شهر” در سال 2 آغاز شد. این پروژه در یک سرزمین 5 هکتار در منطقه تهران تهران انجام شد و قرار بود بزرگترین مجتمع تفریحی و گردشگری ایران باشد.
این پروژه با وعده هایی مانند ساخت موضوع اول موضوع ایران ، بزرگترین مجتمع تجاری در کشور ، پارک آبی ، برج های اداری و هتل های چند منظوره آغاز شد. اما بیش از یک دهه ، تنها 5 ٪ از پیشرفت های جسمی برآورده شده و با مشکلات مدیریت ، مالی و حقوقی متعددی روبرو شده است. برخی از مشکلات این پروژه منجر به مشکلات داخلی و مالی سرمایه گذار شده است. مجری پروژه اصلی بودجه کافی را دلیل اصلی تأخیر ذکر کرد و به دلیل مشکلات مالی شهرداری و عدم اعتبار بانک ها.
در سال 3 ، حدود 5 نفر با نیروی انسانی این پروژه تعدیل شدند و این نشانگر ضعف اقتصادی سرمایه گذار و نقض مشکل دیگر است. 6 هکتار زمین بدون سند به سرمایه گذار منتقل شد که بعداً منجر به مالکیت ارتش و وزارت راه ها و توسعه شهری شد.
برخی از اسناد همچنین با کنار گذاشتن تشریفات تماس و نقض آئین نامه سازمان سرمایه گذاری ، امضای توافق نامه ها را نشان می دهند. به گفته سرمایه گذار که ادعا می کند یک پروژه ایرانی را در مجاورت یک هزار و یک شهر ایجاد می کند ، بخش تجاری این پروژه توجیه اقتصادی خود را از دست داد و سرمایه گذار خواستار تغییر استفاده از این واحدها بود. در سال 6 ، تمدید به قراردادی اضافه شد که باعث شد سرمایه گذار به ادامه پروژه ادامه دهد ، اما اختلافات حقوقی و فقدان سند زمین باعث یخ زدگی این پروژه شد.
در دوره Alireza Zakani در شهرداری ، قرارداد جدیدی با سرمایه گذار امضا شد که در برخی از رسانه ها به عنوان “توافق ترکمنچایی” گفته می شد. طبق این توافق نامه ، بخش بزرگی از زمین با کیفیت بالا پروژه به سرمایه گذار منتقل شد. شهرداری مجازات تاخیر طولانی مدت را نادیده گرفت. مجوز مسکونی 5000 متری نیز به سرمایه گذار داده شد.
این توافق نامه به عنوان “غیر منطقی و خلاف منافع شهرداری” در نظر گرفته شد. آژانس های نظارتی مدتی پیش در این پرونده وارد شده اند. شهرداری تهران اعلام کرد که ابهامات سازمان بازرسی از بین می رود.
به گفته کارشناسان ، این پروژه قدیمی از زمان وانت پیشرفت کمی داشته است و سرمایه شهرداری سالها به تأخیر افتاده است و خسارت زیادی به شهر وارد کرده است. سیاست شهرداری در این زمینه به سرمایه گذار منتقل شده است ، در حالی که هیچ گزارش ارزیابی در مورد آخرین وضعیت پروژه و بررسی تأثیرات مالی ، اقتصادی و حقوقی بر هزینه شهر و شهرداری تهیه نشده است و نتیجه آن انتقال 5 هکتار از بهترین زمین در شهر است که از آن ارزش بالایی دارد.
یکی دیگر از مشکلات توافق ، رعایت لزوم رعایت شرایط معامله مطابق با قوانین و مقررات قانونی بود.
با توجه به اینکه ارزش پروژه برای اختصاص به بخش دوم قرارداد بالاتر از تعیین معامله بود ، توافق نامه جدیدی خارج از محدوده مقامات شهرداری بود و باید توسط شورای شهر تصویب و تصویب شود و بنابراین شهرداری لایحه ای را به شورای شهر ارسال کرده بود.
همچنین ، بر اساس متن تفاهم نامه ، فقط زمین و وظایف محاسبه محاسبه می شود و ارزش افزوده تغییر کاربری اراضی ، از جمله تخصیص استفاده تجاری و اداری برای ارائه بخشی از سرمایه گذاری ، کاملاً به عنوان سرمایه دوم تخمین زده می شود و شهر و شهرداری مورد احترام قرار نگرفته است.
همچنین ، بر اساس قرارداد اولیه ، 2 هکتار از عرصه در یک فرآیند تدریجی مطابق با پیشرفت و تحویل کار به شریک اعطا شد. اما با انتقال 2 هکتار از منطقه ای با مکان ممتاز و ارزش افزوده قابل توجهی به یک تغییر مسکونی ، تجاری ، اداری و خدمات به یک شرکت در یک و یک املاک و مستغلات ، هیچ تضمینی برای ساخت یک پارک تفریحی وجود ندارد.
نکته دیگری که کارشناسان به عنوان مشکلات توافق نامه جدید ذکر می کنند ، ارزیابی ظرفیت مالی ، اجرایی و فنی سرمایه گذار (پیش نیاز برای هر نوع قرارداد مشارکتی) است. با توجه به ارزش روز املاک پروژه ، که یک ثانیه از بودجه امسال برای شهرداری تهران است. در توافق نامه مبادله اخیر ، اگرچه سرمایه گذار در لیست بدهکاران بزرگ بانکی قرار دارد ، این شماره نادیده گرفته شده است و انتقال 2 هکتار از بهترین سرزمین های شهرداری که ارزش آن را دارند ، حدود 5 شک است.
با این حال ، نوید باباف ، مدیر سازمان سرمایه گذاری و مشارکتهای عمومی شهرداری تهران ، گفت که اواخر سال گذشته خبر خوبی از پروژه هزار و یک شهر وجود خواهد داشت.
وی در پاسخ به یک سؤال آنلاین در مورد ورود نهاد نظارتی به این پروژه و ابهامات مطرح شده ، گفت: “کمی تحمل کنید که این خبر منتشر خواهد شد ، ما ابهامات ، الگویی را که تصمیم گرفتیم حل کرده ایم و مشمول ابهامات نیستیم.”
نسارامینی ، عضو شورای شهر تهران گفت: “من از ورود آژانس های نظارتی به این پروژه بی خبر هستم ، آخرین خبری که ما داریم این است که تفاهم با یک همکار ساخته شده است که در آن تمام حقوق شهرداری تأسیس شده است.” این پروژه چندین بار به مقامات قضایی بوده است و به نتیجه نرسیده است و سرانجام به توافق رسیده است تا در اسرع وقت با سرمایه گذار موافقت کند و پروژه را آماده کند. گفته می شود که این جلسه در مراحل پایانی است ، اما من هیچ اطلاعاتی در مورد مسائل آن ندارم.
در پاسخ به این سؤال که به سقف زمین گفته شده است که سقف زمین به شهرداری بازگردانده شده است ، اما بیشتر مشخص شد که این شهر توافق بهتری خواهد داشت و شهرداری بخشی از منافع خود را در پروژه گذشته توضیح داد: در این توافق نامه ، شهرداری موافقت کرد که سرمایه گذار را به سرمایه گذار بدهد. پیمانکار داده می شود. البته این توافق نامه ها باید به شورا و کمیته های تخصصی مانند کمیسیون نظارت و حقوقی اطلاع داده شود.
Navid Parthbaf ، مدیرعامل شرکت سرمایه گذاری و مشارکت عمومی شهرداری تهران ، جزئیات بیشتری از برنامه های شهرداری برای پایان دادن به این پروژه را بیان می کند.
وی با اشاره به اشکالاتی بی شماری از قرارداد اولیه ، گفت: “قراردادی با هزار و یک شهر با اشکالاتی وجود داشته است. البته این نقص ها را نمی توان صرفاً برای مدیران زمان در نظر گرفت ؛ شاید داده ها و اطلاعات مورد نیاز برای تصمیم گیری دقیق -در آن زمان ممکن است در دسترس نباشد. “
وی گفت: “پس از تصویب این طرح ، مشکلات در مالکیت زمین ایجاد شد.” طبق مطالعات من ، ورود رهبر عالی در سالهای 1 و 2 این موضوع اختلافات مالکیت با ارتش را حل کرد و سرانجام این ملک متعلق به شهرداری بود. “با این حال ، وجود اختلافات حقوقی در مورد این ملک منجر به تحت الشعاع همه اقدامات شد.”
وی گفت: “در ضلع جنوبی شهر ، فضایی در حدود 6000 متر مربع برای توسعه تجاری در نظر گرفته شده است.” اما به دلیل ساخت یک پروژه عظیم ایران -در کنار بزرگراه Hemmat ، توجیه اقتصادی فضا مورد سؤال قرار گرفت. ایرانمال اکنون با یک سوم فضای بلااستفاده روبرو است. ما همچنین از این طرف با همان چالش روبرو شدیم. “
به ویژه ، با حل مشکلات شنی ، سرمایه گذار اظهار داشته است که پارک تفریحی بدون حمایت اقتصادی توجیه نمی شود و ممکن است در سال اول بسته شود. “ما قصد داشتیم از فضای تجاری پشتیبانی کنیم ، اما اکنون توجیه نمی شود.”
مدیر شرکت سرمایه گذاری و مشارکت عمومی شهرداری تهران اظهار داشت: “متأسفانه ، برخی از مدیران سابق نیز با یک دیدگاه سیاسی روبرو شدند و درگیری ها را علیه شهرداری و سرمایه گذار در دادگاه دنبال کردند. ما سعی کردیم فضا را تنظیم کنیم. ما جلساتی را با شهردار تهران ، رئیس شورای شهر و اعضای شورا برگزار کردیم تا یک راه حل پیدا کنند.”
وی گفت: “حدود 5 درصد از زیرساخت های تفریحی ساخته شده است و تجهیزات سه دیوار از هفت دیوار خریداری شده است و بیش از 5 ٪ از تجهیزات آماده نصب هستند.” بنابراین تصمیم گرفتیم به جای تغییر برنامه ، آن را اقتصادی کنیم. مشاوران اقتصادی داخلی و خارجی اعلام کرده اند که در ضلع جنوبی ، شهرداری می تواند 2 هکتار از 2 هکتار را برای تعریف فضاهای مکمل بازیابی کند. در ضلع شمالی ، سرمایه گذار همچنان بدون تغییر و با همان طراحی ادامه می دهد. “
علاوه بر این ، تغییر در استفاده از برخی از فضاهای اداری نیز در دستور کار قرار گرفته است تا به ترکیبی از مسکونی و اداری تبدیل شود و به سودآوری کمک کند.
وی گفت: “کمیسیون ماده 6 بیش از شش ماه برای توجیه مسئله زمان صرف شده است.” ما انتظار این برنامه سودآوری را نداریم ، بلکه فقط سعی می کنیم پروژه را پایین بیاوریم و آسیب نبیند. اقدامات حقوقی جدیدی نیز انجام شده است تا به طور قانونی مسیر درست را طی کند. ما در حال حاضر منتظر تصویب این موضوع توسط شورای شهر هستیم و کار به طور رسمی آغاز می شود. تا آنجا که من آگاه هستم ، کار در سه دیوار اول و مطالعات به روز شده آغاز شده است و امیدواریم به زودی چیز مثبتی را ببینیم. “
پروژه ای که قرار بود بزرگترین مجتمع سرگرمی و گردشگری کشور باشد ، اکنون پس از گذشت بیش از یک دهه از عدم اطمینان ، در واقع به یک سرزمین مسکونی تبدیل شده است. به جای تبدیل شدن به مقصدی برای تفریح و توسعه شهری ، یک هزار و یک شهر نمونه ای از انتقال منابع عمومی ارزشمند ، ناآرامی های مدیریتی و توافق نامه هایی بودند که در اولویت منافع عمومی قرار نگرفتند.
از ابتدای پروژه در سال 6 در منطقه تهران ، وعده هایی مانند ساخت اولین موضوع پارک ایران ، مجتمع های تجاری ، برج های اداری و هتل های چند استراتژیک ساخته شده است. با این حال ، پس از سیزده سال ، این پروژه به جز حدود 2 ٪ پیشرفت فیزیکی و خرید برخی از تجهیزات اساسی ، دستاورد خاصی را به دست نیاورد.
با گذشت سالها ، این پروژه در موضوعات حقوقی پیچیده ، اختلافات مالکیت و عدم تأمین مالی شرکت داشته است. شهرداری سعی در نتیجه گیری این پروژه با سرمایه گذار در دوره های مختلف داشت ، اما بارها و بارها قرارداد را تغییر داد ، فرود غیر ضروری زمین و عدم شفافیت در محاسبات شهرداری چیزی جز تضعیف شهرداری نداشت.
با وجود ارزش بالای پروژه ، برخی از آنها نیمی از بودجه سالانه شهرداری تهران را می دانند ، نه ظرفیت مالی سرمایه گذار به درستی ارزیابی نشده و نه ارزیابی جامع مالی و قانونی از تأثیر انتقال زمین. با این حال ، سرمایه گذار در لیست بدهکاران بزرگ بانکی قرار دارد.
در نهایت ، پروژه ای که می تواند الگویی از توسعه پایدار شهری باشد ، به مسیری که دور از اهداف اصلی آن بود ، ترسیم شد. اکنون بخشی از با ارزش ترین سرزمین تهران ، به جای خدمت به کیفیت زندگی شهری ، به منبعی تبدیل شده است تا سودهای ناشناخته ای را بدون ضمانت شهروندان فراهم کند.
منبع: اخبار آنلاین
