انتقام در قلب واشنگتن – به گزارش میهن تجارت

به گفته خبرگزاری IMNA ، دو کارمند سفارت صهیونیستی در واشنگتن چهارشنبه گذشته ، در نزدیکی موزه ای به نام یهودیان ، اما عملکرد آن خونریزی خون در غزه و جنایات مستند صهیونیستی است و مورد اصابت گلوله قرار گرفتند و کشته شدند. یک زن و شوهر از دیپلمات نظامی که به جای زبان از سیاست اشغال و سرکوب صحبت می کنند. آنها پس از حضور در یک مراسم رسمی در موزه ، آنها با گلوله هایی که پیام واضحی دارند ، روبرو شدند: پایان مصونیت ، آغاز حقیقت.

این عملیات مردی به نام الیاس رودریگز ، یک جوان 5 ساله است و در شیکاگو متولد شده است ، نه با ماسک و ماسک بلکه با عزت و بلندی. در لحظه بازداشت ، پلیس ایالات متحده صدای او را با عنوان “آزادی فلسطین!” ثبت کرد. فریادی که در قلب پایتخت امپراتوری بود ، تمام فریادهای ساکت را که از زیر آوار غزه بلند شد ، تکرار می کرد.

اهمیت این عملیات نه تنها در محتوای آن بلکه در محل و زمان آن نیز بود ، جایی که در نزدیکی دفاتر امنیتی فدرال ، سازمان های اطلاعاتی و حتی کاخ سفید قرار دارد. منطقه ای که قرار بود امن ترین پناهگاه برای جلسات صهیونیستی باشد ، به ویژه این روزها که ایالات متحده شاهد تظاهرات گسترده و پرشور هواداران فلسطینی بود. تظاهرات هایی که پس از تشدید جنایات رژیم اشغال در نوار غزه و تعداد روزافزون شهدای زن و کودک ، در خیابان ها شعله های بیشتری در خیابان ها بوده است.

براساس گزارش های منتشر شده توسط مقامات امنیتی ایالات متحده ، وی مدتی قبل از این عمل از موزه یهود خارج شد. نه برای تأمل ، بلکه شاید برای مرور خون که باید مورد بازپرداخت قرار گیرد ، پس از دو دیپلمات با دو همراه دیگر ، الیاس به گروه چهار نفره نزدیک شد و آتش را با اسلحه کمر باز کرد ، گزارش داد که این دو دیپلمات در مراسمی با هدف چهره خونین رژیم شرکت کردند. جلسه‌ای که در قلب موزه با یک پوشش فرهنگی و تاریخی برگزار شد تا این جنایت به ظلم و ستم و مشروعیت بخشیدن به آنچه اشغال شده است تبدیل شود.

موقعیت این حادثه سالها به عنوان یک منطقه امن برای جلسات توجیهی صهیونیستی و جلسات هماهنگی حامیان غربی آنها شناخته شده است. اما این بار ، دیوارهای امنیتی آن پاسخگو نبودند. پایتخت ، که زمانی در دنیای غرب مؤمن محسوب می شد ، اکنون به صحنه ای تبدیل شده است که پیام آن واضح است: هیچ دیپلمات رژیم کودک حتی در قلب امپراتوری ایمن نخواهد بود.

اما این عملیات صرفاً یک اقدام امنیتی نبود. این یک هشدار برای کسانی بود که با اجتماعات شیک ، درهای بسته و شعارهای جعلی “صلح” ، سعی می کنند خون را به ناحق در غزه و کرانه باختری با لکه های جوهر سفید پاک کنند. کسانی که فکر می کردند دیپلماسی آنها می تواند ویرانه های غزه را بسازد ، اکنون باید بدانند که این کاخ ها روی ماسه ساخته شده اند. ماسه هایی که با هر موج مقاومت سقوط می کنند.

این عملیات هشدار جدی برای همه کسانی است که از ایالات متحده و اروپا لابیست و توجیهی برای جنایات رژیم صهیونیستی بازی می کنند. هشدار گلوله از نسلی که نه به یک گروه و نه یک نماینده دولتی وابسته است ، اما برای کودکان نامنظم که در غزه در زیر آوار مدرسه و بیمارستان درگذشت ، دلگیر است.

مقاومت ، اکنون دیگر به دیوارهای صخره ای اردوگاه ها متکی نیست. صدای او از اعماق شیکاگو تا قلب واشنگتن ، حتی اگر رسانه ها سانسور شوند ، حتی اگر بلندگوها خفه شوند ، گلوله ها هنوز هم می دانند.

روایتی مظلوم از دهانه لوله تفنگ

در همان لحظه های اولین عمل ، صدای گلوله هنوز در خیابان های واشنگتن بود که رسانه های آمریکایی روایت رسمی را با یک هماهنگی عجیب و همیشه -خانوادگی آغاز کردند. روایتی که صهیونیست ها در تلاش بودند قربانیان بی دفاع را بسازند و یک بار دیگر توپ را به زمین نفرت و یهودیت پرتاب کنند. به نظر می رسد که آنها فراموش کرده اند که جهان هنوز و همیشه جنایات غزه را به یاد می آورد.

واکنش سریع ، جسورانه و لحنی بود. روایت واقعیت معکوس. نزدیکی این عملیات به کاخ سفید بهانه ای برای نشان دادن اضطراب کاخ بود ، بایدن در سخنرانی خود از “وحشت” صحبت کرد و ادعا کرد که جایی برای نفرت در آمریکا وجود ندارد. به نظر می رسد که ارتش ایالات متحده و متحدین آن در هر جایی غیر از این نفرت تغذیه می شوند.

دونالد ترامپ همچنین در حقیقت سوسوشال را با لحنی دائمی اما انسانی نوشت: “قتل های وحشتناک واشنگتن دی سی ، که به وضوح مبتنی بر یهودیت است ، اکنون باید پایان یابد!” وی همچنین نفرت و رادیکالیسم را محکوم کرد ، بدون اینکه کلمه ای در مورد ریشه واقعی این نفرت ، کشتار روزانه کودکان فلسطینی ، بیان کند.

وزیر امور خارجه آمریكا ماركو روبیو فراتر رفت و با لحنی تهدیدآمیز گفت كه وی متخلفان را دنبال می كند و آن را به دادگاه می آورد. وی این عملیات را “یهودیت ، یهودیت ، بی ادب و ناجوانمردانه” توصیف کرد. به نظر می رسد که تنها خشونت ای که نباید رخ دهد ، خشونت علیه کسانی است که جهان را به آتش کشیده اند. کریستی نورم ، وزیر امنیت میهن همچنین قول داد که عامل “شر” را به اعمال خود بیاورد. اظهاراتی که بوی وحشت و نه رنگ حقیقت می دهد.

از طرف دیگر ، نخست وزیر صهیونیستی بنیامین نتانیاهو ، به سبک معمول خود ، این عملیات را “شوکه شده” خواند و در بیانیه ای با آب نوشت: “چینی خونریزی علیه اسرائیل خون است.” وی همچنین دستورالعمل هایی را به مؤسسات دیپلماتیک خود در سراسر جهان صادر کرد تا اقدامات امنیتی را تشدید کند ، به طور رسمی نگرانی خود را در مورد تکرار عملیات مشابه در معرض دید قرار داد. بوی ترس فراتر از خطوط رسمی این جملات است.

اسحاق هرتوگ ، رئیس صهیونیست نیز از این فرصت برای ظلم و ستم ظلم و ستم کامل استفاده کرد و این عملیات را “نفرت و ضد جوی” توصیف کرد. او ادعا كرد كه “آنچه من در پایتخت آمریكا دیدم مرا نابود كرد!” چه زود آنها را نابود می کنند کسانی که در چشمان غزه اشک ندارند!

هیچ نکته ای ایمن نیست ؛ حتی در سایه پرچم آمریکا

اما آنچه صهیونیست ها را وحشت کرد ، نه صدای گلوله ، اما محل عملیات بود دیپلمات های اسرائیلی درست در لحظه ترک موزه یهودیان واشنگتن مورد هدف قرار گرفتند. مکانی نمادین برای جامعه یهودیان آمریکا. انتخاب این مکان برای عملیات معنای عمیقی داشت: اسرائیل حتی در امن ترین لایه های آمریکا نیز ایمن نیست.

این عملیات با یک ضربه نمادین ، ​​از نقطه امن صهیونیستی سؤال کرد و نشان داد که عصبانیت ناشی از قلب سوخته در غزه نیز می تواند راه خود را به قلب آمریکا پیدا کند. دستگاه امنیت غربی این سیگنال را به خوبی دریافت کرد: اگر آتش سوزی در غزه باشد ، دود ناگزیر به پایتخت های غربی خواهد رسید.

ترس نه تنها در قلب مقامات بود. فضای مجازی همچنین برای صهیونیست ها ناخوشایند تر بود ، هزاران نفر از کاربران عصبانی و کشنده که از عملیات الیاس رودریگز به عنوان “مقاومت در برابر ظلم” یاد می کردند و نه تروریست ها ، اما نه دادخواست آنها تماس گرفتند. همان واکنش هایی که برخی از تحلیلگران قبلاً در مورد آن هشدار داده بودند.

هر قطره ای از خون ریخته شده در غزه ، جرقه ای در زندگی افرادی است که ظلم و ستم فلسطینی را تماشا می کنند ، و اکنون با افکار عمومی جهانی که بیشتر و بیشتر توسط صهیونیسم تحقق می یابد ، طبیعی است که احتمال چنین عملیاتی را افزایش دهید. کابوس های تل آویو دیگر از مرزهای جنوبی نیستند. اکنون ، هر دیپلمات ، هر نمادی و هر دایره ای که با پرچم جعلی اسرائیل آراسته شده است ، ممکن است به حوزه خشم جهانی تبدیل شود.

در پایان ، شاید فقط یک جمله به عنوان چکیده ای از این وضعیت نوشته شود. کسی که غزه را سوزاند ، نباید حتی در واشنگتن از صلح انتظار داشته باشد.

پیامدهای سیاسی داخلی برای رژیم صهیونیستی

در وسط رسانه ها و بازی مسخره تل آویو ، تقسیمات داخلی رژیم صهیونیستی به طور فزاینده ای آشکار شد. یایر گلان ، نظامی سابق و رئیس حزب دموکرات در سرزمین های اشغالی ، که در ماه های اخیر به دلیل افشاگری های بی سابقه علیه ارتش و رژیم اشغال ، به یک شخصیت بحث برانگیز تبدیل شده است ، این بار برخلاف جنبش غالب ، با لحنی خردسال با دولت صحبت کرد.

گولان در پاسخ به عملیات واشنگتن گفت: “کابینه نتانیاهو منبع یهودیت در جهان است ،” ما اسرائیل را با اعمال ناپایدار و جنایتکار تغذیه می کنیم و نتیجه آن یک انزوا بی سابقه و تهدید مداوم برای زندگی یهودیان است. ” “زمان آن رسیده است که این دولت خطرناک برکنار شود و ما نه تنها در مرزهای اشغالی بلکه برای هر یهودی در هر نقطه از جهان ، امنیت را بازگردانده ایم.”

اظهارات جولان ، گرچه دلسوزانه بود ، اما همانطور که انتظار می رفت بدون جواب نبود. ادر بن گاویر ، وزیر میهن و از ستونهای جنبش افراطی صهیونیسم مذهبی ، آمیخته با عصبانیت و نفرت گفت: “خون این دیپلمات ها در دست یور جولان است ، نه بر روی شانه های فلسطینی.” “این جولان و مانند اوست که با سخنان مسموم خود ، ارتش اسرائیل را به سرگرمی کودکان و در نتیجه دشمنان جسورانه متهم می کنند.”

وزیر میراث فرهنگی این رژیم همچنین جولان ، وزیر میراث فرهنگی را مقصر دانست و گفت: “آنها با تضعیف روایت اسرائیل ، امنیت ملی ما را در معرض خطر قرار داده اند.”

این دوگانگی در واکنش ها تنها پرده نمایش آشفتگی در رژیم صهیونیستی است. جایی که حتی چهره های نظامی سابق مورد انتقاد قرار گرفته اند و این واقعیت تلخ را تأیید می کنند که صهیونیسم امروز بذر نفرت است. اعترافات از این نوع نه تنها برای ساختار سیاسی تل آویو ، بلکه به مبانی دروغین مشروعیت رژیم در ذهن افکار عمومی جهان نیز زنگ زد.

از 7 اکتبر ۲۰۲۳ از طرف دیگر ، ماسک های اخلاقی رژیم صهیونیستی یکی پس از دیگری فرو رفته است و تصویر واقعی این رژیم – رژیم ناشی از اشغال ، تبعیض ، نسل کشی و جعل اکنون بیش از هر زمان دیگری در رسانه ها و افکار عمومی جهان منعکس شده است. عملیاتی مانند واشنگتن ، چه تصویب شده یا نه ، نتیجه فاجعه ای است که صهیونیسم سیاسی برای ده ها سال ایجاد کرده است.