نقش درد مزمن صنعت خودرو در خلق بحران بورس – به گزارش میهن تجارت

براساس Business News ، بازار سرمایه در روز دوم معاملات هفته شاهد افت قابل توجهی در شرکت ها بود. افت بازار سهام دیروز نتیجه عوامل خارجی یا اخبار مربوط به مذاکرات نبود. در عوض ، کاهش قیمت ها در نتیجه بحران قدیمی و آشنا در اقتصاد ایران ، به نام کارگروه سیاست در صنعت خودرو است.

در معاملات دیروز در بورس اوراق بهادار تهران ، این شاخص 1.5 درصد به 5 میلیون و 5000 کاهش یافت و با کاهش 3.5 درصدی ، همان شاخص به 6000 رسید. این روند نزولی محدود به بورس اوراق بهادار نبود. شاخص فارکس همچنین 4.9 درصد کاهش یافت تا تعداد کل سهام بازار سرمایه ایران را روز یکشنبه به نمایش بگذارد. این عقب نشینی همچنین با کاهش جدی در ارزش معاملات همراه بود. ارزش خرد بازار بورس به 1.5 میلیارد دلار رسیده است ، بازگشت به کمتر از 5 میلیارد دلار در این متغیر آماری نشانه مشخصی از تضعیف تقاضا در بازار است. در همین زمان ، برداشت پول واقعی 1000 میلیارد دلاری نیز ادامه روند باورنکردنی سرمایه گذاران خرد را تأیید می کند. روندی که به زودی به پایان نمی رسد.

موتور ساکت ماشین

نقطه شروع افت دیروز در بازار باید در تکامل نمادهای خودرو یافت شود. در ساعات اولیه صبح ، شرکت ایران خمرو بیانیه ای را در سیستم کدال صادر کرد: “طبق نامه وزیر محترم شورای عالی هماهنگی اقتصادی سران ، از هرگونه تحول و تحول در سهام شرکت جلوگیری می شود.” همین اعلامیه کوتاه باعث نگرانی و گیج شدن فضای عمومی مردم شد. قبل از شروع تجارت ، ناظر بازار با صدور پیام ، نمادهای گروه خودرو را متوقف کرد و پس از حدود یک ساعت ، روند سفارش در این نمادها آغاز شد ، اما مدت زیادی نگذشت که خطوط فروش سنگین و سایر نمادها مانند اتومبیل و سایر نمادها.

ناتوانی در سیاست ، خسارت به بازار

واکنش بازار برای متوقف کردن انتقال سهام خودرو فقط یک واکنش عاطفی نبود. در حقیقت ، این رویداد بازتاب یک مشکل ساختاری در سیاست گذاری صنعت خودرو است. صنعتی که بارها و بارها به بهانه ساختار اصلاحات ، خصوصی سازی و آزادسازی قیمت ها در طی دو دهه گذشته باقی مانده است و همواره در دیدگاه گرامری دولت ها نقش داشته است. در همین راستا ، Qader Masoumi Khani ، مدیر بازار سهام ، در یک توییت سفت و سخت نوشت: “نوسانات اظهارات مقامات ایالتی و پارلمان در مورد صنعت خودرو ، انتقال سهام خودروسازان ، قیمت فروش محصولات و نحوه تهیه آن”. این صدای جیر جیر ، هر چند لحن طعنه آمیز ؛ اما خوب ، این عمق فاجعه را در سیاست های صنعت نشان می دهد. هر زمان که موضوع سهام دولت در شرکت های خودروسازی مطرح شود ، بازار به امید بهبود عملکرد این شرکت ها و احتمال سودآوری بیشتر واکنش مثبت می دهد ، اما عدم تصمیم گیری ، دخالت پی در پی نهادهای مختلف و تعلیق فرومایه ، همیشه امیدوار بوده است.

فراملی

بررسی رفتار معامله گران در بازار دیروز نشان می دهد ؛ داستان فراتر از یک شوک متقاطع در نمادهای اتومبیل است. واکنش منفی بازار به این امر نیز افزایش عرضه در صنایع دیگر را افزایش داده است. امتحان نشان می دهد ؛ در بازار سهام ایران ، صنعت خودرو به عنوان یکی از صنایع بزرگ و بزرگ از نظر تجارت ، این امکان را دارد که بر انتظارات کل بازار تأثیر بگذارد. این اثر با این واقعیت تشدید می شود که صنعت خودرو همیشه به عنوان سمبل عملکرد دولت در زمینه تولید و خصوصی سازی در نظر گرفته می شود ، بنابراین هر بار که نشانه خروج دولت از انتقال یا اصلاحات ساختاری صنعت است ، بازار با بازار روبرو است.

بازاری که بدون جواب مانده است

هنگامی که بازار به وضوح پیام خود را از طریق افت شدید فداکاری و کاهش ارزش معاملات اعلام کرد ، آنچه بیشترین غایب بود. این یک واکنش واضح و شفاف از سوی سیاست گذاران بازار سرمایه و مدیران اقتصادی کشور است ، در حالی که اعلامیه سرعت ایران در رسانه ها بازتولید شد و تحلیلگران از پیامدهای آن هشدار دادند. اما هیچ مقام رسمی از وزارت اقتصاد ، سازمان خصوصی سازی یا حتی وزارت بهداشت ، در مورد دلایل تعلیق و زمان احتمالی انتقال اظهار نظر نکرد. این سکوت سنگین دقیقاً همان چیزی است که باعث می شود میکرو سرمایه گذاران اعتماد به نفس خود را از دست دهند. تصمیم گیری ، عدم پاسخگویی و غیرقانونی سه طرف مثلثی هستند که در نهایت بازار سرمایه را تضعیف می کنند.

چشم بازار ؛ ناامیدی یا چرخش؟

با توجه به تحولات یکشنبه ، انتظار می رود که بازار در روزهای آینده ادامه یابد. تجربه نشان داده است که وقتی تصمیمات ناگهانی در مورد نمادهای بزرگ بازار و رهبران بازار گرفته می شود ، بازگشت اعتماد یک فرایند وقت گیر است. اگرچه ممکن است برخی از گروه ها در روزهای آینده به طور موقت مورد توجه قرار گیرند ، اما تا زمان مشخص شدن وضعیت سهام خودروسازان ، سایه سنگین خودرو از بازار سرمایه حذف نمی شود. سرانجام ، اتفاقی که برای بورس اوراق بهادار تهران افتاد ، فقط یک افت روزانه نبود. در عوض ، این نشانه تکرار یک سری دردهای مزمن در اقتصاد ایران بود ، مانند عدم اطمینان ، عدم اراده جدی برای اصلاح ساختاری و درد مداخلات مداوم و غیر ضروری. شاید زمان آن رسیده باشد که مقامات بپذیرند. بازار سرمایه با وعده های سر تعادل ندارد. این بازار به شفافیت ، ثبات و پیش بینی نیاز دارد.