سقف گرامر فوتبال ؛ مسیر شکست های تکراری ادامه دارد. افزایش 5 درصدی قراردادها باعث سرکوب بازار واقعی بازار و تشدید بی عدالتی ، اقتصاد زیرزمینی و اجاره در فوتبال ایران می شود ، در حالی که تجربیات گذشته نشان داده است که این روش ها مشکل پیچیده تری نداشته اند.
طبق اخبار تجاری ، روزنامه Etemad نوشت:
خبر رئیس جمهور فدراسیون فوتبال ایران در مورد جایگزینی “سقف قرارداد” و “سقف بودجه” با “حداکثر افزایش 5 ٪ در قراردادها در مقایسه با فصل قبل” بوی غافلگیر و ناامید می کند.
اولین انتقاد از این قانون جدید محدود کردن ارزش واقعی بازیکن در بازار آزاد است. برای بازیکنی که فصل گذشته 2 میلیارد تومن ساخته شده است ، می تواند حداکثر 2 میلیارد نفر را بدست آورد. این رویکرد دستوری ، با پویایی بازار حرفه ای فوتبال که در معرض عرضه و تقاضا قرار دارد ، هیچ چیز نیست و فقط نوعی بازی کلمه ای است.
این قانون منجر به بی عدالتی خالص بازیکنان می شود. بازیکنی که فصل گذشته در لیگ یک یا دو لیگ در لیگ می درخشد و اکنون طبق این قانون به 2 تا 5 میلیارد دلار رسیده است ، فقط می تواند یک میلیارد و سیصد میلیون تومانس را منقبض کند! در مقابل ، بازیکنی که فصل گذشته 5 میلیارد دلار دریافت کرده و میانگین عملکرد می تواند 2 میلیارد دریافت کند. این ناعادلانه است و به طور عملی انگیزه پیشرفت را از بین می برد و به حفظ وضع موجود و اجاره به جای شایسته سالاری کمک می کند.
آیا مقامات فدراسیون واقعاً فکر می کنند که با این قانون ، پدیده شیطانی قراردادها و قراردادهای غیررسمی از بین می رود؟ تجربه سالها نشان داده است که باشگاه ها چاره ای جز دور زدن این قوانین ندارند. هنگامی که ارزش واقعی یک بازیکن در بازار 5 میلیارد دلار باشد و طبق قانون فقط 2 میلیارد دلار می تواند ، بقیه به عنوان ماشین ، ملک ، ارز دیجیتال یا سایر موارد غیرقانونی و غیر شفاف پرداخت می شوند. این قوانین نه تنها مشکل را حل می کند ، بلکه به پیچیدگی ها و فساد می افزاید و منجر به شکل گیری یک اقتصاد زیرزمینی و غیر شفاف در فوتبال ما می شود ، که نه نظارت و نه قابل ردیابی.
این اولین باری است که فدراسیون فوتبال در تلاش است تا بازار انتقال را با قوانین دستوری و پایین دست کنترل کند و هر بار شکست خورده است. از سقف بودجه و سقف قراردادها از چند سال پیش تا قوانین دست و پا گیر ، هیچ کس نتوانسته است نظم و شفافیت را برای فوتبال ما به ارمغان بیاورد. مانند هر بازار دیگر ، بازار فوتبال منوط به عرضه و تقاضا است و توسط دستورالعمل های اداری قابل کنترل نیست.
خطاب به مدیران فدراسیون و سازمان لیگ ، باید این سقف های بیهوده و قوانین من را متوقف کنید! بگذارید فوتبال نفس بکشد ، بازار و بازار را تقاضا کند و البته نظارت مناسب بر قراردادها. بدون شک ، این 5 ٪ سرنوشت بهتری نسبت به سقف های قبلی نخواهد داشت و تنها یک فصل دیگر به لیست طولانی قوانین ناکام فوتبال ایران اضافه می شود. راه حل مشکلات اقتصادی فوتبال مطمئناً راهی نیست!
منبع: اعتماد
