عباس عبدی هشدار داد كه اگر ما حقوق و فرصت های دولت را فدا كنیم تا در كرسی وزارتخانه بمانیم ، حتی از مشاركتهای شخصی نیز منزجر کننده تر است.
عباس عبدی ، یک فعال سیاسی و روزنامه نگار اصلاح طلب ، در روزنامه Etemad نوشت:
پنج روز پیش ، من یادداشتی در مورد عملکرد و تداخل عجیب نمایندگان در اخراج و تاسیسات نوشتم. به آقای پزشکی خطاب شد که مرز بین اجماع و باج باید در نظر گرفته شود.
تا آنجا که من شنیده ام ، آقای پزشکی نیز گزارش رسمی را سفارش داده است ، و به نظر می رسد که گزارشی تهیه شده است و امیدوارم که همه ما با واقعیت بیشتر آشنا شویم.
سه روز پس از آن ، یادداشت مرکز رسانه خانه به دفاع از نمایندگان پاسخ داد که در قالب یک توجیه کامل و انکار بدیهیات بود. من فکر کردم که پس از آن یادداشت ها ، نمایندگان مجلس به تجدید نظر در این مسیر ادامه خواهند داد. تا زمانی که وزیر پیشین اقتصاد آقای هماتی نیز از سوء تفاهم در مورد انتصاب برخی از تظاهرکنندگان یاد کرد. درخواست هایی که آنها ساخته نشده اند.
سخنگوی مجلس نمایندگان بلافاصله با اظهارات همماتی مخالفت کرد و گزارش داد که اتهام باج خواهی توسط وظیفه نظارتی ماجلیس تحریف شده است و حتی ادعا می کند که اینها مشاوره هستند! البته ، این انتقاد به آقای همماتی است که باید در همان جلسه استیضاح به او ارجاع داده شود و اجازه نداد که آن را به شش ماه بعد به تعویق بیندازد.
نکته این است که ، برخلاف ادعای پارلمان ، یکی از وزرای اقتصادی آقای ریزی ، که به طور طبیعی به پارلمان نزدیک بود ، همچنین به وضوح رفتار نمایندگان را توصیف می کند ، و برخی از معاونان خود بارها و بارها صحبت و افشا کرده اند.
با اطمینان می توان گفت که این روش دفاع از سخنگوی مجلس نمایندگان از این دخالت های غیرقانونی و مشکل ساز نوعی توجیه برای عملکرد و کار نمایندگان است که در چارچوب وظایف نماینده نیستند. از آنجا که همه نمایندگان به خوبی از آنچه انجام می دهند آگاه هستند و همه وزیران ، فرمانداران و سایر مقامات به خوبی می دانند که نمایندگان چه کاری انجام می دهند و اگر این کار نظارتی است ، پس بهتر است که فتح دولت را بخوانید. به عبارت دیگر ، انکار این سخنگوی به مراتب بیشتر از اصل مداخله آنها مورد انتقاد قرار می گیرد.
بنابراین ، با این تأیید ، آقای سخنگوی می تواند بگوید که مسئله فقط این نماینده نیست و آن نماینده است ، کل مجلس از این رفتار دفاع می کند و مرز دولت و پارلمان را تضعیف کرده و رابطه قدرت و مسئولیت را مختل کرده است. از این پس ، این یادداشت وزیران و آقای رئیس جمهور است.
اگر این رفتار را حق نمایندگان در نظر بگیرید ، هیچ توجیهی برای شما برای موضوع افراد و قرارها قابل قبول نیست و باید مسئولیت تمام قرارها و عملکرد آنها را بپذیرید. اگر قبول نکنید که بدون استثنا آن را قبول نمی کنید ، باید به وضوح به این هیئت نمایندگان پاسخ دهید. محدودیت تعامل قابل قبول است ، اما این یک فاجعه است. آقای رئیس جمهور می تواند و باید با هماهنگی با رئیس مجلس و رئیس جمهور قوه قضاییه ، به اقداماتی فکر کند که دست نمایندگان را از مداخله در اجرای و قرارها کوتاه می کند ، و همه آنها باید با هم عمل کنند ، در غیر این صورت هرگونه ناکارآمدی مستقیماً مربوط به دولت و وزیران است.
اگر قرار باشد از پست های دولت و حقوق مردم در رئیس وزارتخانه باقی بماند ، این بسیار زشت تر از کسانی است که مجبور می شوند و مجبور می شوند خود را برای این پست و آن پست معرفی کنند. همه امور مسئول رئیس جمهور ، وزیران و فرمانداران است. فردا نمی توانید مانند وزیر قبلی سه ماه پس از اخراج صحبت کنید. امروز شروع کنید ، فردا غیرقابل قبول است.
منبع: اعتماد
