سرمایه‌گذاران مسکن قهر کرده‌اند؟ – میهن تجارت

به گفته رهبر عالی انقلاب امسال ، نیاز به تمرکز بر حوزه های اقتصادی ، به ویژه بخش های تأثیرگذار بخش های اقتصادی ، به طور فزاینده ای مورد توجه قرار گرفته است.

به عنوان یکی از ستون های اصلی رشد اقتصادی ، ایجاد اشتغال و محرک برای صنایع وابسته از ظرفیت قابل توجهی برای دستیابی به اهداف مشخص این رویکرد برخوردار است. اما به گفته فعالان این بخش ، وضعیت فعلی بازار مسکن و روند سرمایه گذاری چالش هایی را نشان می دهد که می تواند به اهداف بزرگ تولید آسیب برساند و حتی به آنها آسیب برساند.

چرا سرمایه گذاران از بخش مسکن عصبانی هستند

اگرچه بانک مرکزی و وزارت جاده ها و شهرسازی حدود یک سال آزاد نشده اند ، اما واقعیت این است که بحران مسکن ، به ویژه در شهرهای بزرگ ، هشدار داده شده است. آمار نشان می دهد که سرمایه گذاران به طور بی سابقه ای از بازار ساخت و ساز خارج شده اند. بررسی داده های رسمی و گفتگو با فعالان در این زمینه نشان می دهد که ترکیبی از عدم اطمینان اقتصادی ، سیاست های ناپایدار دولت و پیچیدگی های بوروکراتیک باعث شده است تا سازندگان آن را به ساخت و ساز ببخشند و منتظر ثبات اقتصادی برای بهبود اوضاع باشند.

براساس گزارشی از دفتر سرشماری ایران ، تعداد مجوزهای ساختمان صادر شده در کشور در پاییز سال گذشته 21 درصد کاهش یافته است. این کاهش نه تنها برای کلانشهرها بلکه در شهرهای کوچک نیز خاص است ، بلکه باعث کاهش قابل توجهی در درخواست مجوزها می شود. معیارها نیز کوچکتر هستند و تعداد کفهای درخواست شده در مجوزها کاهش یافته است. نشانه خروج سرمایه گذاران از پروژه های متوسط ​​و بزرگ.

دبیر انجمن ملی سازندگان انبوه می گوید: “جامعه مسکن و ساختمان کشور پر از امید و چشم انداز آینده ایران اسلامی است.” ما بارها و بارها این را بیان کرده ایم و هنوز تکرار می کنیم که واقعیت ها باید پذیرفته شوند.

فارشید پورهجات خاطرنشان کرد: متأسفانه در دولت قبلی ، ما هیچ سیاستی منسجم و هماهنگ در زمینه مسکن و ساختمان نداشتیم. تمرکز اصلی دولت بیشتر بر حمایت از دهک های خاص و اجرای پروژه های مسکن دولتی متمرکز شده است ، در حالی که یک بررسی ساده از ظرفیت جامعه جمعی جمعی نشان می دهد که بخش خصوصی می تواند بدون مداخله مستقیم توسط دولت ، حجم زیادی از ساخت و ساز را برنامه ریزی و پیاده سازی کند.

وی افزود: بررسی 16 سال گذشته بخش مسکن نشان می دهد که از سال 2009 ، روند تولید مسکن با سیاست گذاری مؤثر روبرو شده است و از سال 2012 ، روند تولید به طور مداوم رو به پایین بوده است. در عین حال ، اقتصاد کلان این کشور نیز مشکلات جدی داشته است ، و ساختار ناکارآمدی که حقوق و درآمد افراد را محدود کرده است ، امکان تهیه حداقل پناهگاه را برای آنها فراهم کرده است.

وی تأکید کرد: هر دولتی که به دنبال سیاست گذاری و برنامه ریزی در زمینه مسکن است باید اعتراف کند که افراد در تمام نقاط کشور ، به ویژه کلانشهرها ، توانایی خرید مسکن را از طریق بازار آزاد و استفاده از امکانات سیستم بانکی دارند. در طی دو دهه گذشته ، بانک ها به عنوان یکی از منابع اصلی تأمین مالی مسکن شناخته شده اند و مردم به راحتی توانسته اند اقساطی را بپردازند و متناسب با نیازهای خود خریداری کنند.

سازندگان انبوه: ما زنجیر شده ایم

وی افزود: “اما امروز اوضاع به گونه ای است که دستمزد و درآمدهای مردم دیگر به نیازهای روزمره پاسخگو نیست و بنابراین توانایی پرداخت هزینه های مسکن کاهش یافته است.” از طرف دیگر ، بانک تخصصی مسکن ، که باید تسهیلات ساخت و ساز را فراهم کند ، فقط امکاناتی را برای تکمیل پروژه ها فراهم می کند و شرایط پرداخت تسهیلات را برای 50 ٪ پروژه ها قرار داده است!

پورهجات گفت: “این یک رویکرد گمراه کننده و محدود کننده است ، مانند زنجیره ای از سازندگان انبوه ، و عملاً سرمایه گذاری و تولید مسکن را فلج کرده است.”

وی گفت: “بنابراین اگر می خواهیم گره های کور بازار مسکن را باز کنیم ، ما نیاز به بررسی اساسی سیاست ها و مکانیسم های پشتیبانی داریم که بخش خصوصی می تواند در زمینه تولید مسکن با انگیزه و اطمینان داشته باشد و نیاز واقعی جامعه را برآورده کند.”

نگاهی به بخش ساخت و ساز پایتخت و اظهارات فعالان در این زمینه نشان می دهد که برخی از مؤلفه ها مشکلات مسکن را ایجاد کرده اند. مهمترین مسئله ای که سازندگان از آن شکایت می کنند آشفتگی در قیمت ورودی های ساختمان است.

یکی از تولید کنندگان مسکن گفت: “من حدود سه سال پیش ساخت یک پروژه مسکونی را شروع کردم.” امروز ، این پروژه متأسفانه به دلیل نوسانات شدید در مصالح ساختمانی متوقف شده است.

وی افزود: “تا چند هفته پیش ما مشکل تهیه سیمان را داشتیم که دلیل اصلی قطع برق کارخانه های سیمان بود.” موضوعی که قیمت سیمان را در یک دوره زمانی کوتاه افزایش داده است.

وی گفت: “واقعیت این است که بازار ساخت و ساز مسکن درآمد خوبی برای سرمایه گذاران ندارد.” اگر سرمایه خود را به بازارهای دیگر مانند ارز و طلا می بردم ، چندین برابر بیشتر از اصل سرمایه سود می کردم.

وی گفت ، در عین حال ، دیدگاه سازندگان در مورد افزایش ساخت و ساز مسکن به دلیل کمبودهای آن است و از سود متعارف متقاعد می شود. من معتقدم که دولت باید به جای ورود مستقیم به ساخت و ساز ، شرایطی را برای رشد تولید مسکن فراهم کند.

بوروکراسی شتاب دهنده مسکن

همانطور که دبیر انجمن ملی سازندگان انبوه خاطرنشان کرد ، بوروکراسی به عنوان شتاب دهنده ساخت و ساز مسکن در کشور عمل می کند. در حقیقت ، روند اداری ساخت و ساز به یک مانع جدی برای سرمایه گذاران تبدیل شده است. از زمان مجوز ساخت و ساز تا تکمیل ، سازندگان باید از 7 خواننده شهرداری ، سیستم های مهندسی ، آژانس های مالیاتی ، بیمه ، بانک ها و سایر موسسات عبور کنند. با توجه به تورم کشور ، هر یک از این مراحل می تواند ماهها طول بکشد و هزینه های غیرقابل پیش بینی را برای این پروژه تحمیل کند.

کارشناسان اقتصاد مسکن معتقدند که بخش اعظم فرار سرمایه مسکن به دلیل عدم اطمینان نهادی است و مجوزها و مقررات در کشور بسیار بی ثبات است.

سرمایه گذاران به دنبال ثبات هستند و در چنین فضایی ، سکوت یا تغییر مداوم سیاست های دولت نیز سرمایه گذاران را تردید کرده است. پروژه هایی مانند جنبش ملی مسکن با هدف ایجاد میلیون ها واحد به دلیل ضعف در تأمین مالی ، تخصیص زمین و مشارکت واقعی بخش خصوصی. براساس اعلام وزارت جاده ها و توسعه شهری ، در چهار سالگی ، جنبش ملی مسکن کمی به 60،000 واحد رسیده است.

بازار مسکن در ایران ، با وجود بحران شدید عرضه ، در جبهه سرمایه گذاری با رکود روبرو شده است. سرمایه گذاران که زمانی با ورود به ساخت و ساز امیدوار بودند سود خوبی کسب کنند یا از بازار خارج شده اند یا منتظر ثبات بوده اند. ادامه این وضعیت می تواند منجر به تعمیق بحران مسکن ، تغییر قیمت و افزایش اجاره به مستاجران شود. راه بازگشت سرمایه گذاران به بازار فقط مسیر سیاست گذاری شفاف ، پشتیبانی عملی و حذف موانع اجرایی را طی می کند.

منبع: tasnim