آسمان روابط اروپایی با آمریکا این روزها بارانی است و کشورهای اروپایی علیرغم نارضایتی از عملکرد ایران در جنگ اوکراین ، تمایلی به اقدام بی رحمانه در ایالات متحده ندارند. این بدان معناست که اگر ایران و ایالات متحده تصمیم بگیرند پس از تصویب قطعنامه شدید ، در جدول مذاکره بنشینند ، اروپا فرصتی برای ادامه روند دیپلماتیک خواهد داشت. البته اگر ترامپ این کار را انجام ندهد ، تحت جدول مذاکره با ایران!
براساس اخبار تجاری ، تنش های سیاسی در مورد فعالیت های هسته ای ایران به بالاترین سطح خود رسیده است. کارل هالاگارد ، نماینده اتحادیه اروپا در سازمان های بین المللی وین ، درست یک روز قبل از تصویب هیئت مدیره علیه برنامه هسته ای ایران ، با اشاره به بیانیه بلوک در مورد نظارت و تأیید IAEA در IAA در ایران ، تحت قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل. “اورانیوم غنی شده 5 ٪ خالص است و خطر ابتلا به بحران گسترش هسته ای در منطقه در نتیجه فعالیت های هسته ای ایران در حال افزایش است.”
فرستاده ایالات متحده به آژانس همچنین در بیانیه ای قبل از خواندن قطعنامه شورای دولت علیه برنامه هسته ای ایران گفت: “ایالات متحده با حسن نیت برای دستیابی به توافق نامه ای است كه به ما اجازه می دهد آنچه را كه رئیس جمهور ترامپ بارها گفته است تکرار كنیم: ایران هرگز به سلاح های هسته ای نرسد. ایران اکنون با استفاده از آژانس ، با اجرای تداخل بیشتر ، با اجرای تداعی های اضافی ، با اجرای آژانس های انتهایی به دست می آید. با غنای زیاد ، نه آن را تسریع کنید.
در حالی که مقامات تهران ادعاها را رد می کنند ، کشورهای غربی “انگیزه سیاسی دارند و ادعاها را تکرار می کنند”. انتقاد فریبنده های اروپایی و ایالات متحده از فعالیت های هسته ای ایران و تهدید برای فعال کردن سیستم Snapbank در حالی صورت می گیرد که رسانه های غربی ادعاهای اسرائیل را برای هدف قرار دادن تأسیسات هسته ای ایران تکرار کرده اند و حتی ناامیدی دونالد ترامپ را در دستیابی به توافق با تهران ابراز کرده اند. رئیس جمهور آمریكا در مصاحبه با نیویورک پست گفت: “من نمی دانم. [زمانی] “من فکر کردم که ، اما روز به روز بیشتر – و بیشتر – من اعتماد به نفس کمتری خواهم داشت.”
ادعای آژانس و امکان توافق نامه
براساس گزارش های خبری ، ششمین دور مذاکرات دو جانبه ایران -US با میانجی عمان روز یکشنبه هفته آینده در مسقط برگزار می شود. سه روز پس از صدور قطعنامه شورای مدیریت ، که در آن ایران محکوم به نقض اصول حاکم بر توافق نامه براجام شد. قطعنامه ، طبق آژانس بین المللی انرژی اتمی ، توسط Troica اروپایی و با حمایت ایالات متحده در شورا تنظیم شده است. اما ادعای آژانس چیست و چرا مسئله مهمی در وضعیت فعلی ایران است؟
در آخرین گزارش خود ، آژانس بین المللی انرژی اتمی ادعا می کند که ایران 1.5 کیلوگرم (4.3 پوند) اورانیوم را 2 ٪ جمع آوری کرده است. این آژانس ادعا می کند که ایران از آخرین گزارش خود در ماه فوریه (بهمن-اسفند) ، ذخایر خود را تقریباً 2 درصد افزایش داده است. گزارش جامع و مخفی ادعا می کند که فعالیت های مخفی هسته ای ، با موادی که به آژانس بین المللی انرژی اتمی اعلام نشده است ، در سه تحقیق طولانی مدت انجام داده اند و آن را “نگرانی جدی” خوانده و به تهران هشدار می دهند تا مسیر خود را تغییر دهند.
با این حال ، مقامات سیاست خارجی کشور ما این ادعا را رد کرده اند ، آژانس از “اسناد جعلی ارائه شده توسط اسرائیل و ادعاهای قبلی مغرضانه” استفاده کرده است.
در این میان ، یک دیدگاه می گوید که علیرغم تشدید مقامات غربی و برخی از سازمان های بین المللی در برنامه هسته ای ایران ، ایران و ایالات متحده احتمالاً در هفته های آینده به توافق کلی خواهند رسید. توافق نامه ای که به جزئیات نمی رسد. اما یک دیدگاه همچنین تأکید می کند که وضوح پنجشنبه هیئت مدیره فرمانداران این امکان را دارد که بر مذاکرات دو جانبه ایران تأثیر بگذارد.
دیدگاه اول این است که اگر تمایل به توافق وجود داشته باشد ، بحران پس از قطعنامه شورای فرمانداری نیز می تواند برطرف شود و یک دوره زمانی طولانی تر برای دستیابی به توافق جامع در مورد توافق نامه عمومی. با امضای توافق نامه براجام ، طرفین از اول ژوئیه تا ژوئیه ، با چندین مرحله مکالمه ، در چندین مرحله از بحث و گفتگو به روند مورد نظر خود رسیده اند. بنابراین ، اگر تهران و واشنگتن بتوانند به توافق برسند ، سه کشور اروپایی احتمالاً از فعال شدن سیستم Snapback متوقف می شوند.
مشکل اصلی مذاکرات کجاست؟
در حال حاضر ، مشکل اصلی تهران و واشنگتن در مورد غنی سازی در ایران است. تهران نمی خواهد روند غنی سازی در ایران بسته شود. آنها تا زمان بسته شدن غنی سازی در خاک ایران با تشکیل کنسرسیوم مشترک با کشورهای منطقه مخالف نیستند ، اما ایالات متحده تاکنون موافقت نکرده است. ترامپ پذیرش غنی سازی در خاک ایران را توافقی مانند Brajam می داند ، در حالی که او همیشه از معامله جامع هسته ای ایران انتقاد کرده است.
علاوه بر این ، معامله جامع هسته ای ایران متنی با بیش از 5 صفحه با جزئیات و جزئیات این توافق نامه است و اگر ایران بسته شدن غنی سازی در خاک خود را بپذیرد ، متن توافق نامه جدید فقط به چند صفحه خواهد رسید و دیگر لازم نیست نکات فنی توافق جدید ، هفته ها ، ماه ها و شاید سالها را بررسی کنید. بر این اساس ، به نظر می رسد که اگر در روزها یا هفته های آینده توافق نامه ای حاصل شود ، بیشتر به مفاهیم کلی تکیه خواهد کرد و توافق اصلی که روی جزئیات متمرکز است پس از جلسات متعدد و جلسات تخصصی تر امضا و امضا می شود.
جالب اینجاست که مذاکرات منتهی به توافق هسته ای جامع با مذاکرات مسقط از سال 6 آغاز شد ، به وسط ایستگاه های ژنو و لوزان رسید و سرانجام در ماه ژوئیه به وین رسید. به نظر می رسد که در شرایط فعلی نه ایران جنگ و نه آمریکا را نمی خواهد ، اما تجربه ترک کارگزاری ثابت کرده است که نه تصمیمات ترامپ را نمی توان اطمینان داد و نه ترامپ که می تواند نخست وزیر اسرائیل را بنیامین نتانیاهو کنترل کند. البته ، در آخرین اظهار نظر خود در مورد حمله احتمالی تل آویو به تهران ، رئیس جمهور آمریكا گفت: “من به نتانیاهو گفتم كه در حال حاضر این مناسب نیست ، زیرا ما به راه حل بسیار نزدیک هستیم.”
اروپا کجاست؟
در این دوره ، اروپا ، پس از اسرائیل ، با تهیه و تهیه سیستم Snapback و تهدید فعال کردن سیستم Snapback و بازگشت تحریم ها نقش چوب دوم را ایفا می کند. تهدیدی که با ادعای اسلحه و هواپیماهای بدون سرنشین ایران برای کمک به روسیه در جنگ اوکراین آغاز شد. مقامات مسکو همچنین پای تهران را برای سرریز جنگ با کیف به ارمغان آوردند و اخبار مربوط به استفاده از هواپیماهای بدون سرنشین ایران را در یک کانال تلویزیونی روسیه نشان دادند. به همین دلیل ، سه کشور آلمان ، فرانسه و انگلستان در تلاش هستند تا تهران را در فرصتی برای به چالش کشیدن تهران به چالش بکشند.
مکانیسم ماشه به منظور حل و فصل اختلافات پیش بینی شده در بریگام ، روندی است که در صورت رسیدن یک طرف به طرف مقابل که طرف مقابل به تعهدات ذکر شده در توافق نامه پایبند نیست ، می تواند از کمیسیون مشترک شکایت کند. مکانیسم ماشه یا اختلاف نظر در مورد بریگام با اصرار ایالات متحده در این توافق نامه گنجانده شده است ، به طوری که اگر ایران از Brjam سرپیچی کند ، می تواند مجدداً تحریم های بین المللی را با کارگزاری یا بازگشت سریع Snapback بازگرداند.
مکانیسم ماشه ، پیش بینی شده در بندهای 1 و 2 از بریگام ، هنگامی فعال می شود که یکی از طرفین اعتراضات براجامی مبنی بر اینکه طرف مقابل این معامله را انجام نداده است و باید در کمیسیون تأسیس شده در چارچوب بریگام با هدف نظارت بر اجرای آن بررسی شود. اگر موضوع شکایت در دوره شش روزه حل نشده باشد ، کشور می تواند موضوع را به عنوان دلیلی برای متوقف کردن اجرای تعهدات حل کند. شاکی همچنین ممکن است دلالت کند که شورای امنیت سازمان ملل متحد شورای امنیت سازمان ملل را در مورد عدم حل موضوع شکایت به آن اطلاع می دهد. پس از آن ، شورای امنیت همچنین پنج روز فرصت دارد تا قطعنامه ای در مورد ادامه تعلیق تحریم ها صادر کند یا آنها را ترمیم کند. اگر شورای امنیت در این مدت نتواند قطعنامه ای صادر کند ، کلیه تحریم های شورای امنیت سازمان ملل که قبل از بازگرداندن کارگزاری به طور خودکار تأسیس شده است.
بازگشت تحریم ها حق وتو نیست بلکه “عدم تحرک تحریم ها” قادر به وتو است. یعنی رأی گیری برای “بازگشت تحریم ها” نیست بلکه برای “ادامه تعلیق تحریم ها” است ، حتی اگر شورا رأی ندهد ، یک عضو وتو می تواند وتو کند و در واقع تحریم ها را بازگرداند.
موفقیت اروپا در استفاده از مکانیسم ماشه چقدر فاصله دارد؟
استقرار مکانیسم حل اختلاف یا مکانیسم ماشه می تواند تحریم های بین المللی علیه ایران را بازگرداند و کلیه قطعنامه های تحریم شورای امنیت دوباره به همه اعضای سازمان می رسد. سه کشور اروپایی باید تا پایان ماه نوامبر (اواخر اکتبر) از این اهرم استفاده کنند تا مکانیسم ماشه را فعال کنند یا آن را به طور دائم از دست بدهند ، و ایران به طور خودکار از سیستم تحریم های جهانی خارج می شود (اگرچه ایران در حال حاضر تحت تحریم های سازمان ملل نیست ، اما مکانیسم یادگاری امکان پذیر است. دوباره تحت تحریم های جهانی).
در همین راستا ، ایران این تهدید را مطرح کرده است که با فعال کردن سیستم مکانیسم ماشه ، از NPT خارج خواهد شد ، و البته این یک مانع برای مذاکرات ایران است و اروپا تمایلی به مواجهه با ترامپ ندارد. این بدان معناست که حتی اگر اروپا بخواهد مکانیسم را در مواجهه با مذاکرات و در غیاب ایالات متحده فعال کند ، ممکن است با عصبانیت ترامپ روبرو شود ، بنابراین او می خواهد دوباره توافق کلی بین تهران و واشنگتن برقرار کند.
کشورهای اروپایی قبلاً “چتر پشتیبانی ایالات متحده” را از دست داده اند. با رسیدن به قدرت ترامپ ، اروپا نه تنها در جنگ اوکراین بلکه به طور کلی علیه روسیه از سلاح و ضعف نظامی رنج برد. واشنگتن همواره حمایت نظامی و نظامی از اتحادیه اروپا بوده است ، بنابراین این کشورها هرگز در دهه های اخیر اقدام به تجهیز سلاح های خود نکرده اند. اما انتقادات معاون رئیس جمهور JD Vance در اجلاس امنیت مونیخ نشان داد که ماه عسل اروپایی با توجه به قدرت ایالات متحده است. زهره تمرکز اروپا را در سرکوب آزادی بیان به جای تأمین امنیت شهروندان اروپایی توصیف کرد و ادعاهای بی شماری از کشورهای اروپایی مطرح کرد.
ترامپ بارها خاطرنشان کرده است که در سایه امنیت ایالات متحده ، همه کشورهای جهان ، از جمله کشورهای اروپایی ، توانسته اند به اهداف خود برسند ، در حالی که ایالات متحده فقط هزینه ها و آرزوهای دیگران (سایر کشورها) را صرف کرده است. سیستم تعرفه جدید ایالات متحده ، که با ورود دونالد ترامپ به روابط تجاری ایالات متحده با همه کشورها ، از جمله متحدین آن در کانادا و اروپا ، مورد استفاده قرار گرفت ، نکته دیگری است که باید به آن توجه کرد.
به طور کلی ، می توان به این نتیجه رسید که آسمان روابط اروپا با ایالات متحده این روزها بارانی است و کشورهای اروپایی علی رغم نارضایتی از عملکرد ایران در جنگ اوکراین ، تمایلی به ایستادن در برابر ایالات متحده ندارند. این بدان معناست که اگر ایران و ایالات متحده تصمیم بگیرند پس از تصویب وضوح شدید هیئت مدیره ، در جدول مذاکره بنشینند ، اروپا فرصتی را برای ادامه روند دیپلماتیک در نظر می گیرد. البته اگر ترامپ به یکباره زیر جدول مذاکره قرار نگیرد!
