دلبستگی و وابستگی؛ مرز میان امنیت و محدودیت

به گفته خبرگزاری IMNA ، دلبستگی و دلبستگی کودکان به افراد اطراف و والدین یکی از مهمترین جنبه های رشد عاطفی و روانی آنها است و این دو مفهوم ، اگرچه در برخی موارد ممکن است با هم همپوشانی داشته باشد ، تفاوت های قابل توجهی در روانشناسی دارند که تأثیر مستقیمی در شکل گیری شخصیت کودک خواهد داشت.

وابستگی شرایطی است که کودک برای تأمین نیازهای اساسی مانند تغذیه ، امنیت و حمایت عاطفی به والدین یا مراقبان خود متکی است و این در سالهای اولیه زندگی طبیعی است و احساس اعتماد به نفس در محیط ایجاد می کند ، اما اگر این وابستگی ادامه یابد ، ممکن است در سالهای بعد مانع استقلال کودک باشد.

دلبستگی یک پیوند عاطفی پایدار بین کودک و مراقبان وی است که مبتنی بر امنیت روانی است و برخلاف وابستگی که نیاز مداوم به والدین را فراهم می کند ، یک دلبستگی سالم به کودک اجازه می دهد تا ضمن حفظ رابطه گرم و صمیمی و کودکانی که تغییرات محیطی بیشتری دارند ، استقلال خود را تقویت کند.

نحوه آموزش و رفتار والدین نقش تعیین کننده ای در شکل گیری وابستگی و دلبستگی کودکان دارد. والدینی که بسیار مراقب هستند و کنترل کننده از تجربیات مستقل کودک جلوگیری می کنند و وابستگی خود را تقویت می کنند و والدینی که علاوه بر ارائه پشتیبانی عاطفی ، به کودک اجازه می دهند تصمیم بگیرد و محیط اطراف خود را کشف کند ، دلبستگی سالم ایجاد می کند.

تعامل والدین ، ​​میزان آزادی کودک در انجام فعالیت های مستقل و چگونگی تأمین نیازهای عاطفی آنها ، در تعیین نوع رابطه ای که کودک با والدین خود برقرار می کند ، مؤثر است و برای جلوگیری از وابستگی ناسالم ، والدین باید تعادل بین حمایت و استقلال ایجاد کنند و با یک شخصیت مستقل ایجاد کنند.

در عدم رضایت کودک به والدین و چالش های آن / عزت نفس کودک و عزت نفس تحت تأثیر وابستگی

ابو داور گلروانشناس خانواده و مشاور وی در مصاحبه ای با گزارشگر IMNA ، با بیان اینکه دلبستگی ایمن به کودک ایمن و راحت است ، گفت: “کودکی که به والدین خود پایبند است و اطرافیان خود درگیر ناامنی یا وابستگی یا هر دو است ، و نمی توان گفت که هرگونه دلبستگی ناامن به معنای وابستگی است.”

وی گفت: در دلبستگی ناامن ، کودک حتی وقتی والدین ، ​​محیط اطراف و مراقبان نیز احساس امنیت نمی کند ، افزود: “از نظر وابستگی ، این احساس امنیت تا حدودی است ، زیرا وقتی کودک به والدین و اطرافیان خود می چسبد ، او برخی از امنیت را تجربه می کند و برخی از امنیت را تجربه می کند.”

روانشناس و مشاور خانواده اظهار داشتند كه عزت نفس و عزت نفس اغلب در كودكان آسیب دیده است و می گوید: “وقتی كودك درگیر وابستگی است ، او به تنهایی كاری انجام نمی دهد ، زیرا او تمایل به انجام یك فعالیت به تنهایی ندارد یا توانایی كافی برای انجام این فعالیت ندارد.”

انگیزه های داخلی کودکان درگیر در وابستگی والدین / رفتار اشتباه با کودکان را از بین ببرید

گل وی گفت: “یک نکته از دلبستگی بیش از حد انجام وظیفه کودک توسط یک والدین است و این افراطی ترین است.”

وی گفت: گاهی اوقات وابستگی به حدی است که اگر والدین وظایف و فعالیتهای فرزند خود را انجام ندهند ، احساس بدی را تجربه می کنند.

روانشناس و مشاور خانواده گفتند که موضوعات استقلال ، استقلال ، مسئولیت و وابستگی در هم تنیده است: نمی توان ادعا کرد که هر کودکی که مسئول آن نباشد ، وابسته است. بعضی اوقات والدین از فرزند خود نمی خواهند که کاری انجام دهد ، تمام امور خود را انجام دهد و از وابستگی فرزندشان شکایت کنند.

وابستگی ناسالم می تواند باعث کاهش عزت نفس ، کاهش توانایی تصمیم گیری مستقل و دشواری در ایجاد روابط اجتماعی شود ، چنین کودکانی معمولاً در مواجهه با تغییرات و چالش ها احساس اضطراب بیشتری می کنند و ممکن است برای تصمیمات مهم زندگی به دیگران بستگی داشته باشند.

کودکانی که تجربه دلبستگی ایمن دارند ، اعتماد به نفس بیشتری دارند ، به راحتی با شرایط جدید سازگار هستند و روابط اجتماعی موفق تری دارند ، چنین کودکانی از حمایت عاطفی برخوردار هستند ، اما برای حل مشکلات خود به طور مستقل عمل می کنند و در مواجهه با چالش ها استرس کمتری دارند.

والدین می توانند سلامت کودک را با تعادل و محافظت از کودک متعادل کنند ، که این برخی از راهکارهای مؤثر است شامل ترغیب کودک به تجربه تصمیمات مستقل ، فراهم کردن یک محیط امن و حمایتی ، ایجاد فرصت های تعامل اجتماعی برای کودک و کاهش کنترل بیش از حد کودک و اجازه دادن به کودک برای به دست آوردن تجربه فردی است.

وابستگی و دلبستگی دو جنبه مهم رشد عاطفی کودک است که تأثیر مستقیمی بر آینده آنها دارد. وابستگی شدید می تواند مانع رشد استقلال کودک شود ، در حالی که دلبستگی سالم او را برای مواجهه با چالش های زندگی آماده می کند ، و والدین می توانند با تعادل حمایت عاطفی و تشویق استقلال و ارائه شخصیت مستقل و خودآگاه ، به رشد سالم فرزندان خود کمک کنند.