در فرهنگ اسلامی ، عدالت مفهومی نیست که محدود به قوانین مکتوب باشد و به نوعی ، تجلی ویژگی های الهی در زمینه زندگی اجتماعی بشر. پس از انقلاب اسلامی ، عدالت یک ایده آل انتزاعی نبود ، بلکه یک مأموریت اساسی بود که زن و مرد به طور ناخودآگاه انجام دادند و در خط مقدم این مسیر ، داوران که جزئی از حق نبودند بلکه بخشی از وظیفه مذهبی ، ملی و انسانی آنها بودند.
در تاریخ شکوهمند انقلاب اسلامی ایران ، قوه قضاییه ، به عنوان یکی از ستون های اصلی سیستم ، همواره نقش ناعادلانه ای در تحقق عدالت و حقوق مظلوم ایفا کرده است و در این مسیر چالش برانگیز ، دو شهید و بیش از پنج شهدای دیگر این موسسه درگذشت و زنده مانده اند.
شهدای قوه قضاییه صاحبان آنها نبودند و شخصیت هایی بودند که ساختار عدالت را در چارچوب جامعه مستقر کردند. در حالی که این کشور با شرایط امنیتی ، سیاسی و اجتماعی پیچیده سر و کار داشت ، این قضات بدون عزت الهی در برابر ظلم و ستم ایستادند و هر رأی یک اعلامیه عمومی در دفاع از حقیقت بود ، حتی اگر قیمت زندگی آنها باشد.
قاضیانی مانند آیت الله بههتی ، شهید قودوسی ، لاژواردی ، احمدی مغادام ، موسی نوری قلانو و ده ها نفر دیگر جان خود را به علت عدالت قربانی کردند و هر یک از این بزرگان با شهادت خود یادآوری کردند که اعدام عدالت ، نیاز به عدالت. آنها به جای به خطر انداختن با باطل ، ترجیح دادند جان را در مسیر درست انتخاب کنند.
راه شهدای عدالت ؛ افقی برای آینده ای روشن تر / نقش قضات و کارکنان بسیار مهم و مهم است
عدالت جمهوری اسلامی ایران یک نهاد استثنایی در ساختار حاکمیت کشور است و در کنار وظایف رسمی ، همیشه مسئولیت اخلاقی ، مذهبی و انقلابی بوده است که نسبت به موارد سنگین ، جذاب و پیچیده و شهدای این نهاد بسیار حساس تر است.
بزرگداشت شهدای عدالت نه تنها با ذکر یا نصب تصویر آنها در سالن های قوه قضاییه ، بلکه راه آنها نیز حاصل می شود. قوه قضاییه باید در مسیر به روزرسانی ، تمیز ، دقت و جسارت حفظ شود و مسیر این شهدا گذشته نیست ، بلکه افقی برای آینده ای روشن تر است. میراث آنها مدرسه ای است که قضات امروز باید رشد کنند و این مدرسه از مسئولیت نامنظم ، عدالت بی نظیر و داوری غیرقانونی گرفته شده است.
در طول راه ، نقش قضات و کارمندان بسیار مهم است. هر روز در سرتاسر کشور ، صدها دادگاه و دادستان ها میزبان قاضیانی هستند که با تجربه و تعهد به رسیدگی به پرونده هایی که زندگی ، اعتبار ، امنیت و اقتصاد و کارمندان قوه قضاییه را ایجاد می کند ، با دقت و اراده ، با دقت و اراده ، وظیفه سنگین را برای هر خون و خون انجام می دهند.
نسل جوان باید با درک دقیق تر از شخصیت شهدای عدالت / بزرگداشت شهدای عدالت و افتخار قضات ، حفظ فرهنگ وفاداری به حقیقت آموزش دیده باشد.
نسل جوان باید با درک دقیق تر از شخصیت شهدای عدالت آموزش دیده و کتابهای درسی ، مستندها ، فضای مجازی و دانشگاه ها باید تصویری الهام بخش از قاضی شهید ارائه دهند ، و این تصویر باید به گونه ای باشد که ایرانی جوان می داند که باید در قله عدالت ، هم علم و هم تقوی بایستد. شهادت شهدای عدالت بخشی از تاریخ نبرد ملت ایران با بی عدالتی است و انتقال این تجربه آینده ای مستقل ، رایگان و قانونی را تضمین می کند.
بزرگداشت شهدای عدالت و احترام به قضات ، حفظ فرهنگ وفاداری به حقیقت است و آنها قضاوت را شغلی نمی دانند ، بلکه یک مأموریت و سزاوار بالاترین درجه احترام هستند ، عدالت با انسانهای خالص امکان پذیر است که مانند شهدا ، جان خود را برای جامعه قربانی می کنند. به یاد داشته باشید ، مسیر آنها و پیروان آنها.
عدالت با خون امضا شد. از شهید بهشتتی گرفته تا شهید مگیز و شهید رازینی
در طول تاریخ انقلاب اسلامی ، عدالت نه تنها یک مفهوم حقوقی است ، بلکه ایده آل است که مردان بزرگ زندگی خود را به نگهبانان این ایده آل اختصاص داده اند ، برخی از برجستگی های ویژه و داوران که نمادی از ایمان ، مقاومت و آرمان گرایی هستند و شهادت آنها اثبات پایداری است.
شهید آیت الله سید محمد حسینی بهشی
آیت الله بهشی یکی از برجسته ترین چهره های روشنفکری و اجرایی انقلاب اسلامی بود که در طراحی قوه قضاییه مدرن ، که در سال 2007 در اصفهان متولد شد ، نقش بی حد و حصر ایفا کرد و به اتمام رسید و تحصیلات دانشگاهی و روانشناختی خود را در آلمانی و انگلیسی به پایان رساند.
فعالیت های فرهنگی وی در مرکز اسلامی هامبورگ ، تأسیس مکتب حقانی و تدوین کتابهای درسی تنها بخشی از تلاش های وی برای نهادینه کردن عدالت اسلامی بود ، و پس از انقلاب ، به عنوان رئیس دیوان عالی و معاون مجمع مشروطه ، نقش اساسی در قانون اساسی و قشر قانون اساسی داشت.
سرانجام ، در تاریخ 7 ژوئیه ، وی در انفجار دفتر حزب جمهوری اسلامی توسط گروهی از موژدین به شهادت رسید و او نه تنها قاضی بلکه یک نظریه پرداز مبتنی بر عدالت بود که مظلوم و مظلوم شد.
شهید علی قودوسی
شهرت قودوسی ، متولد نااهاوند ، یکی از روحانیون برجسته و مدیران تحول بخش حوزه علمیه QOM بود. وی یکی از بنیانگذاران مکتب حقانی و مکتب توهید با نگاهی جدید به آموزش قضات و محققان انقلابی بود و پس از انقلاب ، وی به عنوان دادستان کل انقلاب اسلامی منصوب شد و نقش موثری در سازماندهی دادگاه های انقلابی و مقابله با پیشخوان های ضد انقلابی داشت.
او پسر در آله المه تاباتابائی بود و یکی از دانشجویان برجسته امام خمینی و آیت الله بوروجردی بود و در 14 سپتامبر ، وی در طی یک عمل تروریستی در دفتر دادستان به شهادت رسید و با ظاهری اخلاقی و ساختاری به دنبال عدالت نبود.
شهید اسد الله لاژواردی
Lajevardi ، متولد تهران ، یک جنگنده قبل از انقلاب و عضو جنبش اسلامی بود. پس از انقلاب ، وی به عنوان دادستان انقلاب تهران و سپس رئیس سازمان زندانها منصوب شد و در دهه 1980 ، او کاملاً در برابر گروه های تروریستی و منافقین ایستاد و به دلیل این مقاومت بارها مورد تهدید و ترور قرار گرفت.
وی به عنوان “مرد انقلاب” شناخته شد و در اول سپتامبر 2009 توسط مأمورین گروه موژدین ترور شد. لاجورد شخصیتی بود که عدالت را با اقتدار آمیخت و بیهوده بود و بیهوده غیرقانونی بود.
شهید هسان احمدی مقدس
قاضی احمدی مغادام ، متولد مشهاد ، یکی از قضات شجاع و متعهد بود که در پرونده های حساس امنیت ، اخلاقی و رسانه ای نقش داشت. وی قاضی پرونده هایی مانند کنفرانس برلین ، اکبر گنجی و برخی موارد اخلاقی و امنیتی بود.
این شهید گرانبها در سال 9 توسط دو تروریست مسلح به ضرب گلوله کشته و به شهادت رسید ، هنگامی که او مجتمع قضایی راهنمایی را ترک کرد. احمدی علی رغم تهدیدهای مکرر ، هرگز از مسیر عدالت عقب نشینی نکرد و تا آخرین لحظه در برابر اجرای قانون ایستاد.
قلعه شهید موسی نوری
شهید نوری ، متولد زاهدان ، یکی از قضات جوان در شرق این کشور بود که در خط مقدم مبارزه با قاچاق ، ناامنی و تروریسم در سیستان و بلوچستان کار می کرد.
این قاضی شهید در 15 نوامبر 2009 توسط مأمورین مسلح ترور شد. نوری قلانو به عنوان “فرمانده عدالت” شناخته شد و با شجاعت ، صداقت و دلسوزی ، پرچم عدالت را بالا برده بود.
شهید Hojjatoleslam Ali Razini
آیت الله رازینی ، متولد حمدان ، یکی از قضات برجسته قوه قضاییه بود که مسئولیت هایی مانند دادستان انقلابی تهران ، رئیس سازمان قضایی نیروهای مسلح ، رئیس دادگاه دادگستری اداری و معاون رئیس قضایی را بر عهده داشت.
در دهه 1980 ، وی نقش مهمی در مقابله با گروه های تروریستی و جاسوسان ایفا کرد و بارها ترور شد و سرانجام در 21 ژانویه در کاخ عدالت تهران در تهران ترور و به شهادت رسید.
شهید Hojjatoleslam Moghiseh
شهید مگیز ، متولد سبزوار ، یکی از با تجربه ترین قضات دادگاه انقلابی و دیوان عالی بود و در رویارویی با گروه های تروریستی و پرونده های امنیتی درگیر شد و پس از انتخابات ، وی توسط بسیاری از پرونده های حساس مورد قضاوت قرار گرفت.
در 21 ژانویه ، به همراه شهید رازینی ، او در یک عمل تروریستی به شهادت رسید و شهید مغزی سمبل عزم برای شورش و قانون بود و در سخت ترین موارد ، او درست بود.
منبع : به گزارش میهن تجارت
