ارهتصاد۲۴- اما در این بازگشت ، همه چیز با تصمیم حاکمیت به پایان نمی رسد. آنچه تعیین می کند که آیا این بازگشایی منجر به احیای تدریجی بازار می شود یا منجر به فروپاشی دیگری می شود ، نحوه رفتار سه بازاریاب اصلی است: یک سهامدار ، بازاریاب و دولت.
سهامداران در صدر این بازده قرار دارند. بسیاری از شرکت کنندگان خردمندی که با ترس از سالها به هر شوک امنیتی یا سیاسی پاسخ می دهند و پس از آن ، اکنون در آستانه تصمیمی قرار دارند که می تواند برای چند ماه باشد. اگر سهامدار رفتار عاطفی را انجام دهد و اولین صف فروش – حتی با دامنه محدود – را تسریع کند ، این فضا به سرعت می تواند به یک بحران دومینو تبدیل شود. بازار امروز به تصمیمات مبتنی بر تجزیه و تحلیل بیش از هر زمان دیگری نیاز دارد ، اما واقعیت این است که در سالهای اخیر بسیاری از افراد تازه وارد نتوانسته اند آموزش مالی لازم را ببینند یا رفتار حرفه ای را انجام دهند. بنابراین ، نقش دیگر بازار در این بازده جسورانه تر از همیشه است.
در این میان ، بازاریابان مهمترین عامل تنظیم فضا خواهند بود. اگرچه بازاریابی همیشه در ادبیات رسمی بازار سرمایه جایگاه کلیدی بوده است ، اما در عمل ، سابقه آن همیشه مورد تردید و گاه انتقاد بوده است. با این حال ، اکنون ، این نهادها در موقعیتی بی سابقه قرار دارند. انتظار عمومی این است که بازاریابان از همان ابتدای معاملات روز شنبه با حضور فعال در تقاضا ، نقدینگی ایجاد کنند. عدم وجود یا انفعال این نهادها ، به ویژه در نمادهای نماد ، فقط یک پیام دارد: بازار رها شده است و هیچ کس مسئول آن نیست. چنین تصور ، حتی اگر درست نباشد ، می تواند بلافاصله به بی اعتمادی مضاعف منجر شود. از طرف دیگر ، بازاریابان نیز حق دارند انتظار حمایت و هماهنگی بیشتری را از بدن نظارت داشته باشند. در صورت عدم نوسانات ، منابع این نهادها نیز نمی توانند به طور نامحدود به شوکهای روانی بازار جذب شوند. حمایت از بازار ، به ویژه در اوایل بازگشایی ، باید نه تنها از طریق بازاریابی ، بلکه با ابزارهایی مانند ورود صندوق ثابت ، خریدهای هدفمند توسط بودجه دولت و انتشار پیام های اطمینان بخش توسط مقامات انجام شود.
قیمت آهن ، قیمت روز آهن
و اینجاست که قدم های دولت جدی تر است. دولت ، در نظارت و سیاست گذار ، باید هر دو فضای ذهنی موجود در بازار را درک کند و هم توانایی مدیریت این فضا را با اقدامات به موقع داشته باشد. متأسفانه ، تجربه سالهای گذشته نشان داده است که بسیاری از مداخلات دولتی در بازار سرمایه یا بدون در نظر گرفتن پیامدهای طولانی مدت به تأخیر افتاده یا اجرا شده اند. اکنون ، حداقل به عنوان گفتار ، فرصت مهمی برای دولت وجود دارد تا حمایت خود را از بازار سرمایه به عنوان ستون اساسی تأمین مالی تولید و اقتصاد ملی نشان دهد.
بیشتر بخوانید: بورس اوراق بهادار تهران چگونه پس از Firebase پاسخ خواهد داد؟
این پشتیبانی نباید فقط به صورت وعده های عمومی انجام شود ، بلکه لازم است که دولت وظیفه برخی ابهامات موجود را روشن کند. به عنوان مثال ، وضعیت نرخ ارز ، سیاست های قیمت گذاری گرامری در برخی از صنایع بزرگ ، آینده درآمدهای دولت و کسری بودجه همه عواملی هستند که به طور مستقیم بر ارزیابی سهام و رفتار سرمایه گذار تأثیر می گذارند. هرچه این متغیرها شفاف تر شوند ، تصمیم گیری منطقی تر برای سرمایه گذاران افزایش می یابد و رفتارهای گسترده در روزهای پرخطر کاهش می یابد.
بورس اوراق بهادار همچنین باید در مورد بازگشایی نمادها تصمیمات بیشتری بگیرد. اگر برخی از صنایع یا شرکت ها به دلایلی مانند تحولات اساسی یا وابستگی زیاد به مؤلفه های سیاسی در معرض فشار فروش قرار بگیرند ، بازگشایی آنها می تواند به یک پس زمینه برای کل بازار تبدیل شود. در این حالت ، تأخیر در بازگشایی این گروه از نمادها نه تنها یک مداخله در نظر گرفته می شود بلکه یک اقدام احتیاطی برای محافظت از منافع عمومی بازار است.
بازگشایی امروز نه تنها یک رویداد فنی است ، بلکه یک آزمایش برای اندازه گیری اعتماد عمومی به سیاست گذاران و کارآیی مکانیسم های رسمی بازار سرمایه است. اگر در روزهای ابتدایی ، بازار با ثبات نسبی و نقدینگی مناسب همراه باشد ، می توان امیدوار بود که اعتماد گمشده به آرامی احیا شود. اما اگر این بازده فرصتی برای عقب نشینی گسترده سرمایه گذاران واقعی شود ، باید منتظر یک رکود جدید و فرسایش یافته تر از همیشه باشید.
اکنون همه ظاهر امروز است. روزی که مشخص خواهد کرد که آیا بازار سرمایه هنوز برای تصمیم گیرندگان استراتژیک است یا مانند گذشته اولویت سیاست پایین است. در این روز ، نه تنها ارقام پانل ها بلکه بلوغ موسسات بازار و سیاست گذاران.
منبع: دنیای اقتصاد
