نفوذی‌ها چه شکل و قیافه‌ای دارند؟ / آنها بیشتر شبیه کشمیری‌ها و خودی‌ها هستند تا ناخودی‌ها

Mojtaba Hosseini در روزنامه Etemad نوشت: “این روزها ، پس از ایستادن چهار روزه دوستداران خانه در برابر قلدری و جنایت اسرائیل و ایالات متحده ، همه در مورد نفوذ می پرسند. از کپی ها که با آن روبرو نیستند ، از پشتی ایران و ایرانی ها می نشستند. تضعیف درونی قدرت ملی.

اکنون در میان یک جنگ کامل ، هنگامی که موشک ها در آسمان هستند و تصمیمات در زیر زمین گرفته می شود ، وقت آن است که دوباره یک سؤال اساسی بپرسیم: چگونه و در چه فرایندی ، دشمن قادر به ایجاد نفوذ در قلب سیستم بود؟

پاسخ این سؤال نه تنها در مرزها ، بلکه در میزهای مدیریت ، پشت تریبون ها و در قلب شعارهایی است که بوی خیانت می کنند ، بلکه در پوشش دلسوزی است.

تأثیرات همیشه قابل تشخیص نیست. آنها وارد پرچم دلسوز می شوند ، به زبان همدلی صحبت می کنند و ژست “صلح دلسوز” را می سازند ، اما رسالت آنها مشخص است. برای حاشیه نشینی تمرکز کشور از موضوعات حیاتی و استراتژیک. آنها استاد تولید انحراف هستند. با طرح ها و ایده های جعلی ، با پروژه هایی که دارای برچسب هستند اما ماهیت آنها چیزی نیست جز اتلاف وقت و منابع.

این جامعه اطلاعات دروغین ارائه می دهد ، تجزیه و تحلیل جعلی را ارائه می دهد ، ذهن مدیران را منحرف می کند و باعث می شود ملت در بحران های مصنوعی و بحث های غیر ضروری درگیر شود. آنها بیشتر و بیشتر رادیکال هستند و نه کار می کنند. همان کسانی که برای هر مشکل نسخه فوری و سطحی دارند. بدون عمق و تعهد به واقعیت.

متجاوزان همیشه ماسک دارند. گاهی اوقات در یک متخصص متخصص ، گاهی اوقات در سمت مدیر ، و گاهی اوقات حتی در پشت تریبون های رسمی. آنها اعتماد به چهره های آشنا و کلمات به ظاهر انقلابی را خریداری می کنند ، اما فقط در حال ضرب و شتم هستند. درست مانند مسعود کشمیری ، کسی که حتی در پشت سرش به شهید رجائی دعا می کرد ، اما در سکوت و با ژست پرستار بچه مهربان تر از مادر برای دولت و مردم ، او ستون های اعتماد را می خورد.

امروز ، به نظر می رسد که این الگوی در جریان است. آیا نمی توان این سؤال را مطرح کرد که شاید تأثیر دوربین های دولتی ، نه برای شناسایی دشمن بلکه نظارت بر پوشش زنان ، به گونه ای که در حالی که سرگرم کننده افکار عمومی و ایجاد عصبانیت اجتماعی و عصبانیت و عصبانیت اجتماعی است که منجر به شکاف بیشتر حاکمیت می شود ، آنها این فرصت را داشتند که همسالان خود را در لایه های مختلف کشور جاسازی کنند؟

ممکن است اکنون ساده تر بگوییم که همه این ناامیدی پروژه های جمع آوری اطلاعات ، ساخت تجهیزات پیشرفته مانند ریزپردازنده های تهاجمی و ایجاد شبکه های پنهان و غیره بوده است. ari Intruder ، نه فقط یک مقام دشمن ؛ او می تواند یک کارمند دولتی ، مشاور ارشد یک مقام مهم یا حتی یک فرمانده نظامی و امنیتی ، یک قاضی ارشد یا هر کس در یک مقام ملی باشد.

او خصومت خود را در این پرونده نمی نویسد ، اما به روشی که او به تصمیم گیرندگان و تصمیم گیرندگان ملی پیشنهاد می کند ، می تواند در اولویت هایی که تعیین می کند ، و در نگرانی های جعلی در سیستم و جامعه رد شود. اینها کسانی هستند که قدرت ملی را در پشت ایده های خیانتکار هدر می دهند ، مردم را خسته و ناامید می کنند و فرصت های تاریخی یک ملت و یک کشور را سوزانده اند.

شناخت نفوذ فقط یک کار امنیتی نیست. این یک ضرورت ملی است. ما باید یاد بگیریم که زبانهای شیرین ، دو شعار آتش سوزی و انقلابی ، ظواهر آراسته و نگرانی های مصنوعی را فریب دهیم ، زیرا تجربه نشان داده است ، خطرناک ترین خائنان همیشه با ظاهر آشنا و لحن خود وارد می شوند و مأموریت خود را انجام می دهند.

مهمتر از همه ، تأثیرات ، بیش از هر جریان و گروهی ، خود را شبیه به صاحبان پارادایم های فکری و گفتمان خود می کند تا بتوانند وارد سیستم شوند. آنها به خوبی درک شده اند که برای تأثیرگذاری مؤثر ، آنها باید کاملاً با ساختار هماهنگ باشند. از همان زبان استفاده کنید ، همان شعارها را بدهید ، و گاهی اوقات خود را انقلابی ، دلسوزتر و جنگنده تر از هر مبارزه با استکبار نسبت به خود واقعی می کنند.

این ریاکاری ، که به نظر می رسد در برخی از سیستم ها به روز شده است ، یک بستر پرتاب برای آنها بود. در نتیجه ، آنها به سرعت در سطوح مختلف سیاسی ، امنیتی ، نظامی ، فرهنگی و دولتی و هر موقعیت مؤثر به عناصر تصمیم گیری و تصمیم گیری تبدیل شدند. بدون تردید در هویت پنهان آنها. باز هم ، به نظر می رسد متجاوزان بیشتر از نامناسب شبیه به کشمیری و خودی هستند ، و این دقیقاً همان جایی است که آنها باید این مشخصات را در مناطق مختلف سیستم ببینند که باید برای کشور بروند و مردم برای خرج کردن بیشتر خرابکاری نکنند.

منبع: اعتماد